Krokodyl z kraju Karoliny

Absolutnie uwielbiam tę książkę! Pierwszy raz ją czytałam, ale zdecydowanie nie po raz ostatni. Uwielbiam postać Alicji i tego jak w działaniach Joanny uwidacznia się bliskość tych dwóch. Myślę, że ta relacja między nimi, wspomnienia, które je łączą i to jak Joanna o niej opowiada i jak dobrze ją zna, są dla mnie największym plusem tej książki i pozwalają Joannie rozwikłać całą zagadkę.
W tej książce było bardzo kryminalnie, co nie jest, według mnie, regułą dla książek tej autorki. Było również zdecydowanie chaotycznie i zabawnie, co już stanowi normę w książkach Chmielewskiej.
Zdecydowanie denerwował mnie Diabeł i mam nadzieję, że się z Joanną niedługo rozstaną, chociaż jest bardzo charakterystyczną postacią i ich duet buduje w pewien niepowtarzalny sposób atmosferę tej książki.
Były momenty, kiedy się nieco gubiłam, w szczególności, jeśli chodzi o sceny opisujące wielką miłość głównej bohaterki do hazardu, ale dość szybko się wczytałam i załapałam w czym rzecz.
Bardzo mi się też podobało, że akcja książki nie działa się wyłącznie w Polsce, i że cała afera była rozpisana na tak szeroką skalę.
Zdecydowanie genialne było to w jak absurdalny sposób, ofiara zostawiła Joannie wskazówki i kocham to, że główna bohaterka od razu załapała o co chodziło.
Książka zdecydowanie trafia do moich ulubieńców, bawiłam się na niej świetnie i mam nadzieję, że niedługo sięgnę po kolejną część, która w równym stopniu mnie zachwyci!

Absolutnie uwielbiam tę książkę! Pierwszy raz ją czytałam, ale zdecydowanie nie po raz ostatni. Uwielbiam postać Alicji i tego jak w działaniach Joanny uwidacznia się bliskość tych dwóch. Myślę, że ta relacja między nimi, wspomnienia, które je łączą i to jak Joanna o niej opowiada i jak dobrze ją zna, są dla mnie największym plusem tej książki i pozwalają Joannie rozwikłać...

Od powrotu do kraju Alicja zachowuje się bardzo dziwnie. Przy odwiedzinach Joanna zauważa w jej mieszkaniu podsłuch i zaczyna martwić się o przyjaciółkę. Okazuje się, że słusznie, bo w nocy Alicja zostaje zamordowana i chyba tylko Joanna może rozwiązać zagadkę jej śmierci dzięki pozostawionym niejasnym, dziwacznym wskazówkom. Bohaterka rozszyfrowuje wiadomości ze ściany, kręci Diabłu, odwiedza znajomych i wspomina wyścigi w Charlottenlund. Dojście do prawdy nie jest jednak proste.
Jest za to zabawne. Chmielewska to mistrzyni polskiej komedii kryminalnej, o czym najlepiej świadczy to, że moja dziesięcioletnia córka również wkręciła się w fabułę i śledziła ją z zapartym tchem, śmiejąc się z idiotyzmu (zamierzonego!) bohaterki. Ja czytałam książkę dobre 20 lat temu, więc wielu rzeczy nie pamiętałam i wspólnie odkrywałyśmy kolejne warstwy szaleństwa Joanny.
Dodatkowo lektorka jest wg mnie dobrana genialnie - idealnie oddaje roztargnienie i inteligencję narratorki.

Od powrotu do kraju Alicja zachowuje się bardzo dziwnie. Przy odwiedzinach Joanna zauważa w jej mieszkaniu podsłuch i zaczyna martwić się o przyjaciółkę. Okazuje się, że słusznie, bo w nocy Alicja zostaje zamordowana i chyba tylko Joanna może rozwiązać zagadkę jej śmierci dzięki pozostawionym niejasnym, dziwacznym wskazówkom. Bohaterka rozszyfrowuje wiadomości ze ściany,...

Powieść „Krokodyl z kraju Karoliny” jest trzecią książką Joanny Chmielewskiej, wydaną w 1969 roku.
W tajemniczych okolicznościach ginie Alicja – przyjaciółka Joanny (autorki). Znikają również zwłoki Alicji. Ponieważ Joanna dysponuje informacjami, których nie zna milicja, postanawia sama rozwiązać zagadkę śmierci przyjaciółki. Trop prowadzi do Kopenhagi, a dokładnie na tory wyścigowe Amager i Charlottenlund. Joanna dowiaduje się, że śmierć Alicji w specyficzny sposób łączy się z jej życiem. Polecam

Powieść „Krokodyl z kraju Karoliny” jest trzecią książką Joanny Chmielewskiej, wydaną w 1969 roku.
W tajemniczych okolicznościach ginie Alicja – przyjaciółka Joanny (autorki). Znikają również zwłoki Alicji. Ponieważ Joanna dysponuje informacjami, których nie zna milicja, postanawia sama rozwiązać zagadkę śmierci przyjaciółki. Trop prowadzi do Kopenhagi, a dokładnie na tory...

3.75⭐

3.75⭐

Świetnie się czyta!

Świetnie się czyta!

Pani Joanna jedyna i niepodrabialna.
Ta książka jest jedną z moich ulubionych, wracam do książek "starej" Chmielewskiej co jakiś czas.
Drugi raz słucham audiobooka, poprzednie wydanie w wykonaniu Ewy Abart idealnie się wpasowało w styl Chmielewskiej.
To wydanie pod tym względem bardzo mnie rozczarowało. Lektorka "psuje" niejako poziom lektury, nie nadaje się do takiej klasyki.
Dobór lektora, to może być dodatkowy plus lub minus przy ocenie, tutaj minus.

Pani Joanna jedyna i niepodrabialna.
Ta książka jest jedną z moich ulubionych, wracam do książek "starej" Chmielewskiej co jakiś czas.
Drugi raz słucham audiobooka, poprzednie wydanie w wykonaniu Ewy Abart idealnie się wpasowało w styl Chmielewskiej.
To wydanie pod tym względem bardzo mnie rozczarowało. Lektorka "psuje" niejako poziom lektury, nie nadaje się do takiej...

Przeczytane ponownie: 26.07.2025

Bawi dokładnie tak samo, jak bawiło za dzieciaka. Bardzo lubię ten styl i humor.

Przeczytane ponownie: 26.07.2025

Bawi dokładnie tak samo, jak bawiło za dzieciaka. Bardzo lubię ten styl i humor.

Polecam

Polecam

Skłamałbym mówiąc, że jest to moja ulubiona książka Joanny Chmielewskiej, może dlatego, że jestem przeciwnikiem hazardu, wyścigów konnych itp. Moim zdaniem Autorka trochę się momentami gubi, szczególnie w środku książki. Nie zmienia to faktu, że czytało się ją przyjemnie, po prostu nie porwała mnie aż tak jak "Lesio", "Całe zdanie nieboszczyka" czy "Lądowanie w Garwolinie".

Skłamałbym mówiąc, że jest to moja ulubiona książka Joanny Chmielewskiej, może dlatego, że jestem przeciwnikiem hazardu, wyścigów konnych itp. Moim zdaniem Autorka trochę się momentami gubi, szczególnie w środku książki. Nie zmienia to faktu, że czytało się ją przyjemnie, po prostu nie porwała mnie aż tak jak "Lesio", "Całe zdanie nieboszczyka" czy "Lądowanie w...

Jak zwykle u Chmielewskiej dużo ględzenia, które w zamyśle autorki ma być zabawne. Owszem, zdarzają się zabawne teksty, ale kryminał jest słaby oraz rozmyty wewnętrznymi monologami bohaterki i niezwykle szczegółowymi opisami wyścigów konnych.

Jak zwykle u Chmielewskiej dużo ględzenia, które w zamyśle autorki ma być zabawne. Owszem, zdarzają się zabawne teksty, ale kryminał jest słaby oraz rozmyty wewnętrznymi monologami bohaterki i niezwykle szczegółowymi opisami wyścigów konnych.