Nigdziebądź

Tyle się naczytałam przez lata, że ta książka to jakaś wybitna metafora bezdomności - niestety niespecjalnie to widzę, bo niby tak, główny bohater stał się niewidzialny dla mieszkańców Londynu, ale z drugiej strony, czy w którymkolwiek momencie fabuły musi on walczyć o przetrwanie w fizjologicznym sensie (tzn. przymierać głodem, marznąć etc.)? Nie kojarzę. Fabuła jest w miarę, w miarę, ale na samym początku razi groteskowa (i wyróżniająca się tą groteskowością na tle innych, bardziej zniuansowanych postaci) narzeczona Richarda - bezduszna himera, która chce zostawić ranną dziewczynę bez pomocy, bo akurat się śpieszy na jakieś spotkanie w restauracji. Gdy widzę postacie kobiece tego typu, zaczynam się zastanawiać, nad tym, jakie autor ma podejście do kobiet.

Tyle się naczytałam przez lata, że ta książka to jakaś wybitna metafora bezdomności - niestety niespecjalnie to widzę, bo niby tak, główny bohater stał się niewidzialny dla mieszkańców Londynu, ale z drugiej strony, czy w którymkolwiek momencie fabuły musi on walczyć o przetrwanie w fizjologicznym sensie (tzn. przymierać głodem, marznąć etc.)? Nie kojarzę. Fabuła jest w...

Nie pamiętam wszystkiego, ale każda wycieczka do Londynu jest związana z korytarzami metra :) szukam , wyobrażam sobie i zaglądam w zaułki

Nie pamiętam wszystkiego, ale każda wycieczka do Londynu jest związana z korytarzami metra :) szukam , wyobrażam sobie i zaglądam w zaułki

Zbzikowana, odlotowa, jechalo mi steam punkowym klimatem. Jeśli kiedykolwiek mieszkales w Londynie, to zabawa będzie jeszcze lepsza. Jeśli przeczytasz po angielsku - good for you!!!

Zbzikowana, odlotowa, jechalo mi steam punkowym klimatem. Jeśli kiedykolwiek mieszkales w Londynie, to zabawa będzie jeszcze lepsza. Jeśli przeczytasz po angielsku - good for you!!!

Z początku książka wydała mi się nieco dziwna, może nawet głupawa, ale z czasem naprawdę mnie wciągnęła. Ciekawie było zobaczyć, do czego potrafi zaprowadzić bujna wyobraźnia autora, a w niektórych momentach lektura autentycznie mnie rozbawiła.

Z początku książka wydała mi się nieco dziwna, może nawet głupawa, ale z czasem naprawdę mnie wciągnęła. Ciekawie było zobaczyć, do czego potrafi zaprowadzić bujna wyobraźnia autora, a w niektórych momentach lektura autentycznie mnie rozbawiła.

Dobrze się czyta nie rozwleczona jak niektóre książki autora. Klimacik fajny.

Dobrze się czyta nie rozwleczona jak niektóre książki autora. Klimacik fajny.

Ciekawe podejście do fantastyki. Podczas czytania czuć klimat Londynu Pod. Historią sama w sobie jest również wciągająca. Chciało by się przeczytać również prequel i sequel żeby dowiedzieć się więcej o świecie i bohetatach..

Ciekawe podejście do fantastyki. Podczas czytania czuć klimat Londynu Pod. Historią sama w sobie jest również wciągająca. Chciało by się przeczytać również prequel i sequel żeby dowiedzieć się więcej o świecie i bohetatach..

To ciekawy pomysł na fabułę i wyraźna atmosfera , świat „poniżej” Londynu wciąga i zachwyca. Jednak wykonanie momentami zawodzi : postacie są mało dogłębne, a narracja nie zawsze trzyma tempo, przez co całość nie spełnia w pełni potencjału.

To ciekawy pomysł na fabułę i wyraźna atmosfera , świat „poniżej” Londynu wciąga i zachwyca. Jednak wykonanie momentami zawodzi : postacie są mało dogłębne, a narracja nie zawsze trzyma tempo, przez co całość nie spełnia w pełni potencjału.

Przyjemnie było zanurzyć się w magicznym świecie Londynu Pod. Niemniej nie czuję się w pełni usatysfakcjonowany z lektury.

Elementem, który moim zdaniem zdecydowanie zrobił w powieści najlepszą robotę, jest klimat. Magiczny świat ukryty pod stolicą Anglii to miejsce tajemnicze i intrygujące, które zamieszkuje wiele bardzo dziwnych ludów i ras. Dzieją się tam rzeczy niezwykłe, wymykające się zwykłej logice. Eksploracja tego świata była bardzo ciekawa i mocno żałuję, że z powodu stosunkowo niewielkiej objętości powieści jako czytelnicy mogliśmy tylko powierzchownie go „liznąć”. Tyle pytań pozostaje bez odpowiedzi!

Muszę też pochwalić kreację dwójki antagonistów. Panowie Croup i Vandemar są przerażający, potężni i świetnie sprawdzają się jako zagrożenie dla naszych bohaterów. Bardzo ciekawie wypadają też interakcje między nimi. Z pozostałych postaci najciekawszym charakterem okazał się markiz De Carabas. Jeśli natomiast chodzi o głównych protagonistów: Richarda i Drzwi (dziwne imię, ale jak najbardziej ma ono sens) to są całkiem w porządku, można ich polubić, ale raczej nie pozostaną na dłużej w mojej pamięci.

Niestety, o ile świat wymyślony przez autora potrafił mnie zaciekawić, to gdyby ktoś mnie zapytał, czy moim zdaniem sama fabuła była szczególnie ciekawa i porywająca, to odpowiedziałbym, że niespecjalnie. Rozumiem zarzuty niektórych osób, dla których ta powieść momentami potrafi być dość nudna. Ponadto wydaje mi się, że są tu wątki, które niewiele wnoszą do głównej historii.

Do mojego wydania książki dołączone zostało jeszcze opowiadanie pt.: „O tym, jak markiz odzyskał swój płaszcz”. Jest ono całkiem w porządku i trochę rozbudowuje uniwersum.

Chętnie wróciłbym do świata wykreowanego przez Gaimana, obawiam się jednak, że z powodu postawionych mu zarzutów wiadomej natury nie możemy liczyć na powstanie następnych powieści. Szkoda, bo ta historia z pewnością zyskałaby, gdyby ją wystarczająco rozwinąć. Jeśli nie macie problemu z oddzieleniem twórcy od jego dzieła, to mogę Nigdziebądź polecić. Nie jest to może porywająca historia, ale klimat Londynu Pod spokojnie może ten element zrekompensować. Ode mnie 7/10.

Przyjemnie było zanurzyć się w magicznym świecie Londynu Pod. Niemniej nie czuję się w pełni usatysfakcjonowany z lektury.

Elementem, który moim zdaniem zdecydowanie zrobił w powieści najlepszą robotę, jest klimat. Magiczny świat ukryty pod stolicą Anglii to miejsce tajemnicze i intrygujące, które zamieszkuje wiele bardzo dziwnych ludów i ras. Dzieją się tam rzeczy...

Cóż... Książka, która mnie poruszyła. Londyn Pod jest miejscem dziwnym, mrocznym i pięknym jednocześnie. Richard trafia tam niby przez przypadek... choć to wcale nie do końca przypadek, to jakby wezwanie, którego nie potrafi zignorować. Czytałem ją powoli, bo nie chciałem, żeby się skończyła. Jest w niej coś co zostaje w człowieku, poczucie zagubienia, ale też dziwnej tęsknoty. Gaiman pisze lekko, a jednak z ogromną głębią. To opowieść, która trafiła do mnie i długo nie pozwoli o sobie zapomnieć.

Daję 7,7/10 i przeczytałbym ją jeszcze raz bez wahania.

Cóż... Książka, która mnie poruszyła. Londyn Pod jest miejscem dziwnym, mrocznym i pięknym jednocześnie. Richard trafia tam niby przez przypadek... choć to wcale nie do końca przypadek, to jakby wezwanie, którego nie potrafi zignorować. Czytałem ją powoli, bo nie chciałem, żeby się skończyła. Jest w niej coś co zostaje w człowieku, poczucie zagubienia, ale też dziwnej...

Nigdziebądź to kolejna powieść Neila Gaimana, po którą sięgnąłem. I kolejny raz autor mnie nie zawiódł. Książka opowiada o Richardzie, którego nudne codzienne życie obraca się o 180 stopni ze względu na dziwny tok wydarzeń. Poznaje dziewczynę o specyficznym imieniu "Drzwi". Wraz z nią próbują razem rozwiązać problem, z którym każdy z nich sie boryka. Przygody naszych bohaterów czytałem z wielkim zainteresowaniem, a świąt Gaimana przedstawiony jako Londyn Pod jest fascynujący i ciekawie przedstawiony. Inne postacie które spotykamy są również ciekawe i dobrze napisane (zwłaszcza Markiz de Carabas -ulubiona postać). Fabuła wciągnęła mnie jak londyńskie podziemie, a kartki leciały jedna za drugą. Świetne urban fantasy, polecam każdemu. Jedyny minus, że książka szybko się skończyła. Powieść zostawia kilka wątków jakby miała być kontynuacja. I mam nadzieję że nadejdzie bo autor w 2017 roku ogłosił że pracuje nad kontynuacją. Czekam zatem z niecierpliwością.

Nigdziebądź to kolejna powieść Neila Gaimana, po którą sięgnąłem. I kolejny raz autor mnie nie zawiódł. Książka opowiada o Richardzie, którego nudne codzienne życie obraca się o 180 stopni ze względu na dziwny tok wydarzeń. Poznaje dziewczynę o specyficznym imieniu "Drzwi". Wraz z nią próbują razem rozwiązać problem, z którym każdy z nich sie boryka. Przygody naszych...