Miłość Peonii

Książka bardzo mnie zaskoczyła. Sięgając po nią, spodziewałam się romansu osadzonego w XVII-wiecznych Chinach. I w sumie po części tak jest. Tyle, że jest to bardzo uduchowiony romans. Ale jest to też obraz kobiety w tamtych czasach. A właściwie obraz tego, jak wyglądała jej pozycja w ówczesnym społeczeństwie.
Peonia jest młodziutką dziewczyną z arystokratycznej rodziny. Lada dzień ma być wydana za mąż, za mężczyznę, którego nie widziała na oczy. Pod wpływem różnych wydarzeń zapada na śmiertelną chorobę. Dopiero przebywając po Drugiej Stronie ma możliwość spojrzeć na ówczesną rzeczywistość w inny sposób.
Książka nie do końca trafiła w mój gust. Ale myślę, że warto po nią sięgnąć. Daje pewien obraz ówczesnego społeczeństwa.

Książka bardzo mnie zaskoczyła. Sięgając po nią, spodziewałam się romansu osadzonego w XVII-wiecznych Chinach. I w sumie po części tak jest. Tyle, że jest to bardzo uduchowiony romans. Ale jest to też obraz kobiety w tamtych czasach. A właściwie obraz tego, jak wyglądała jej pozycja w ówczesnym społeczeństwie.
Peonia jest młodziutką dziewczyną z arystokratycznej rodziny....

„Miłość Peonii” to książka, która zupełnie mnie zaskoczyła. Myślałam, że będzie ona lekkim, ciekawym i intrygującym romansem a jest pozycją, która pokazuje niesprawiedliwość kulturową dla kobiet. Jest historią tragiczną, wręcz dramatyczną, gdzie młoda bohaterka jest zbyt niewinna by zobaczyć prawdziwe intencje innych ludzi. Odpowiedź znajduje dopiero na tzw. Widokowym Tarasie, gdzie zaczyna rozumieć swoje losy… Dopiero wtedy bierze się za prawdziwe władanie swoim życiem i życiem innych. Bardzo polecam książkę kobietom w każdym wieku!

„Miłość Peonii” to książka, która zupełnie mnie zaskoczyła. Myślałam, że będzie ona lekkim, ciekawym i intrygującym romansem a jest pozycją, która pokazuje niesprawiedliwość kulturową dla kobiet. Jest historią tragiczną, wręcz dramatyczną, gdzie młoda bohaterka jest zbyt niewinna by zobaczyć prawdziwe intencje innych ludzi. Odpowiedź znajduje dopiero na tzw. Widokowym...

Pierwsza część mnie wciągnęła, ale potem to ...po 200 str porzuciłam.

Pierwsza część mnie wciągnęła, ale potem to ...po 200 str porzuciłam.

Piękna opwieść o ponadczasowej miłości. Polecam

Piękna opwieść o ponadczasowej miłości. Polecam

"Miłość Peonii" jest to książka, która mnie zaskoczyła. Jednak trzeba przyznać, że jak ktoś czytał "Niewidzialne życie Addie Larue" to wie, że ta książka jest trochę podobna.

W tej historii mamy trzy Chinki, które zostają poślubione jednemu mężczyźnie. Już samo to brzmi absurdalnie, jednak wiadomo, że są inne kultury niż nasza i wiele innych i właśnie to powinno być fascynujące.

Młoda Peonia ma wyjść za mąż za nieznanego mężczyznę. Przed ślubem poznaje Rena w którym się zakochuje. Kiedy dowiaduje się, że to on miał zostać jej mężem stara się wyzdrowieć, ale jej się to nie udaje i trafia do innego świata, żyjąc w zawieszeniu.
Peonia obserwuje życie Rena i swojej rodziny. Ale nie jest tylko biernym obserwatorem. Próbuje ingerować w życie swojego ukochanego, bo chce aby był szczęśliwym. Jednak jej ingerencja powoduje więcej złego niż dobrego. Dowiaduje się także, że jej ojciec adoptował innego chłopaka jako syna, spotyka swoją babcię, która przyznaje się, że to jej sprawka, że nie rodzą się synowie. Dowiaduje się także, że jej matka wiele przeszła i to sprawiło, że jest taka jaka jest.

"Miłość Peonii" to książka, której się nie spodziewałam. Czytałam "Ja, Diablica" i inne z tego cyklu, ale to zdecydowanie coś innego. I to właśnie fabuła mnie zaskoczyła, bo wyobrażałam sobie to trochę inaczej. Jednak książka mi się bardzo podobała i jeśli chcecie poznać inną kulturę to na pewno znajdziecie informacje w tej książce.

"Miłość Peonii" jest to książka, która mnie zaskoczyła. Jednak trzeba przyznać, że jak ktoś czytał "Niewidzialne życie Addie Larue" to wie, że ta książka jest trochę podobna.

W tej historii mamy trzy Chinki, które zostają poślubione jednemu mężczyźnie. Już samo to brzmi absurdalnie, jednak wiadomo, że są inne kultury niż nasza i wiele innych i właśnie to powinno być...

Tym razem Lisa See postanowiła przyjrzeć się bliżej zjawisku 'panien chorych z miłości'. W powieści poznajemy losy Peonii, która, zafascynowana miłosną operą, zapada na wspomnianą "dolegliwość", marząc o księciu z bajki - oczywiście w realiach siedemnastowiecznych Chin. Pisze swój komentarz do opery, który stanie się początkiem wielkiego dzieła.

Postawiłam na możliwie najbardziej ogólny opis, ponieważ w książce czeka na Was tyle wspanialych niespodzianek fabularnych (szczególnie myślę tu o jednej),że nie wybaczyłabym sobie, gdybym je Wam zepsuła.

Nie ma się tu co rozpisywać - Lisa See ponownie nie zawodzi. Z początku myślałam, że przeczytam powieść bliźniaczo podobną do “Kwiat śniegu i sekretny wachlarz” lub “Krąg kobiet Pani Tan” (obie zresztą mocno polecam),ale "Miłość Peonii" w pewnym momencie odbija na zupełnie inne tory, co nadaje powieści dodatkowy wymiar.

W książce możemy zagłębić się w świat oper, a także chińskich pisarek, które cieszyły się niespotykaną swobodą jak na swoje czasy. Poznajemy szczegóły chińskich wierzeń i przesądów i to z perspektywy, której się najmniej spodziewałam.

Główna bohaterka, Peonia, przechodzi ogromną przemianę w miarę postępowania fabuły, więc także pod kątem rozwoju charakterów i relacji międzyludzkich, książka ma nam dużo do zaoferowania.

Jak zwykle jestem pod ogromnym wrażeniem rzetelności pracy wykonanej przez autorkę, aby wiernie oddać opisywaną historię i realia siedemnastowiecznych Chin.

Jeśli więc jeszcze nie sięgneliście do tej pory po "Miłość Peonii" (lub po inne powieści autorki),bardzo zachęcam Was do nadrobienia zaległości. Na pewno nie pożałujecie!

Tym razem Lisa See postanowiła przyjrzeć się bliżej zjawisku 'panien chorych z miłości'. W powieści poznajemy losy Peonii, która, zafascynowana miłosną operą, zapada na wspomnianą "dolegliwość", marząc o księciu z bajki - oczywiście w realiach siedemnastowiecznych Chin. Pisze swój komentarz do opery, który stanie się początkiem wielkiego dzieła.

Postawiłam na możliwie...

Kolejna książka Lisy See, ale tym razem trochę się rozczarowałam. Osadzona w XVIIw w Chinach akcja książki toczy się w dwóch równoległych światach, realnym i świecie zmarłych. Czytałam trochę jak książkę fantasy, a jak przeczytałam notę od autora, to okazało się, że jest to oparte na autentycznych postaciach i wydarzeniach, oczywiście trochę dodane od autorki.
Dla mnie było tu za dużo wiary w zabobony, przesądów i związanych z tym zwyczajów.
Żeby było ciekawiej, właśnie oglądnęłam film "Minghun".
Chiny to zadziwiający kraj ...

Kolejna książka Lisy See, ale tym razem trochę się rozczarowałam. Osadzona w XVIIw w Chinach akcja książki toczy się w dwóch równoległych światach, realnym i świecie zmarłych. Czytałam trochę jak książkę fantasy, a jak przeczytałam notę od autora, to okazało się, że jest to oparte na autentycznych postaciach i wydarzeniach, oczywiście trochę dodane od autorki.
Dla mnie było...

Przepiękna opowieść o miłości która trwa nawet po śmierci. O poezji, kulturze, wierzeniach. O kobietach, historii, naukach, tradycjach. Opowiedziana baśniowo, subtelnie. Ale uwzgledniajaca brutalność ówczesnych czasów. Z dobrymi i złymi duchami. Oczarowała mnie.

Przepiękna opowieść o miłości która trwa nawet po śmierci. O poezji, kulturze, wierzeniach. O kobietach, historii, naukach, tradycjach. Opowiedziana baśniowo, subtelnie. Ale uwzgledniajaca brutalność ówczesnych czasów. Z dobrymi i złymi duchami. Oczarowała mnie.

Bardzo ciekawa i poruszająca opowieść, która niespiesznie odkrywa kolejne warstwy. Przepiękny język lekko opisuje zarówno obyczaje, uczucia jak i tło. Najciekawsze jest jednak zagłębienie się w chińskie tradycje i obyczaje, które dla Europejczyków są tak inne, że aż niewiarygodne.

Bardzo ciekawa i poruszająca opowieść, która niespiesznie odkrywa kolejne warstwy. Przepiękny język lekko opisuje zarówno obyczaje, uczucia jak i tło. Najciekawsze jest jednak zagłębienie się w chińskie tradycje i obyczaje, które dla Europejczyków są tak inne, że aż niewiarygodne.

W 1/3 książki główna bohaterka umiera i kontroluje życie innych zza światów co więcej rozmawia z osobami z ziemi itd bardzo mi się ten zabieg nie podobał.

W 1/3 książki główna bohaterka umiera i kontroluje życie innych zza światów co więcej rozmawia z osobami z ziemi itd bardzo mi się ten zabieg nie podobał.