Trzeba się bić z PIS o Polskę

„Trzeba się bić z PiS o Polskę” to drugie, rozszerzone wydanie wywiadu-rzeki „Trzeba się bić”. Sam tytuł nie wprowadza w błąd, choć nieznajomość pierwotnej publikacji na pewno sprzyja potencjalnemu czytelnikowi opowieści o PiS. A przynajmniej rzekomej, przypuszczalnej opowieści, bo w rzeczywistości książka Leszka Balcerowicza i Marty Stremeckiej traktuje o czymś zupełnie innym.

Autobiografia — bo tym pojęciem powinniśmy się posługiwać wobec tego wywiadu-rzeki — byłego wicepremiera wbrew pozorom wynikającym z mylącego tytułu nie jest rozmową o wówczas największej opozycyjnej partii — Prawie i Sprawiedliwości. Nie jest to więc książka warta przeczytania, jeśli czytelnik oczekuje od niej ujawnienia szczegółowych ocen i analiz działalności obozu Jarosława Kaczyńskiego. Nie oznacza to, że wątku konserwatywnego ugrupowania w ogóle nie poruszono — wręcz przeciwnie. Pierwsze pięćdziesiąt stron, będące „częścią pierwszą” publikacji, jest w pełni poświęcone zwycięstwom wyborczym stronnictwa Kaczyńskiego oraz jego krytyce.

Leszek Balcerowicz zaczyna zatem od silnego antypisowskiego akcentu, wyrażając się o ich największych adwersarzach — politykach Platformy Obywatelskiej — nieco łagodniej. Można wówczas odnieść wrażenie, że przewodniczący Forum Obywatelskiego Rozwoju jest otwartym zwolennikiem polityki prowadzonej przez Donalda Tuska. Tak jednak nie jest, co główny bohater opowieści udowadnia wielokrotnie później, w toku rozmowy z Martą Stremecką.

Rozmowę tych dwojga inteligentnych ludzi czytało mi się bardzo lekko. Nie była ona zbyt sztywna, choć rozmówcy okazywali sobie należyty szacunek. Ciekawymi zwrotami akcji były też „odpały” profesora Leszka Balcerowicza, który nie pozostaje obojętny wobec ponadczasowych oskarżeń kierowanych przeciwko tzw. „terapii szokowej”. Wskazuje on wielokrotnie na hipokryzję swoich byłych kolegów polityczno-ekonomicznych, którzy w dogodnym dla siebie momencie zdecydowali się na totalną woltę wobec planu Balcerowicza, stając się jego zatwardziałymi kontestatorami.

Nie samą pracą człowiek żyje. Oprócz oczywistych motywów politycznych i zawodowych, Leszek Balcerowicz porusza również — jak na autobiograficzną rozmowę przystało — swoje dzieciństwo, młodość, niespełnione plany, ambicje z przeszłości czy, co ciekawe — sportowe przygody. Po prostu — życie.

Z książki można wynieść bardzo wiele smaczków dotyczących pana premiera oraz jego wieloletniej działalności. Jako sympatyk Leszka Balcerowicza mogę poświadczyć, że moja wiedza na temat tego bądź co bądź wielkiego człowieka i polskiego reformatora znacznie się poszerzyła.

Na minus tej bardzo dobrej publikacji można stwierdzić, że zanadto skupia się na głównych aktorach współczesnej sceny politycznej. Pan Balcerowicz w pojawiających się pytaniach o bieżącą politykę absorbuje swoją uwagę na działaniach obozów PO i PiS. Pani Stremecka próbuje zagaić byłego wicepremiera na tematy kontrowersyjne — przerywanie ciąży, związki partnerskie i adopcję dzieci przez pary homoseksualne — jednak jej interlokutor zgrabnie ucieka od konkretniejszej i mocniejszej odpowiedzi.

Co do literówek — występują pojedyncze. Na palcach jednej ręki. Najbardziej podobał mi się „prokuratur”. Nie przeszkadzają one w odbiorze, a wymieniony przeze mnie przykład jest nawet wartością dodatnią :)

„Trzeba się bić z PiS o Polskę” to drugie, rozszerzone wydanie wywiadu-rzeki „Trzeba się bić”. Sam tytuł nie wprowadza w błąd, choć nieznajomość pierwotnej publikacji na pewno sprzyja potencjalnemu czytelnikowi opowieści o PiS. A przynajmniej rzekomej, przypuszczalnej opowieści, bo w rzeczywistości książka Leszka Balcerowicza i Marty Stremeckiej traktuje o czymś zupełnie...

Czytałem I wydanie i część biograficzna podobała mi się. W tym wznowieniu Balcerowicz próbuje patrzeć na współczesność, świat, w którym żyjemy. Robi to po łebkach, co wychodzi średnio. Wg mnie "Trzeba się bić z PiS o Polskę" to pic na wodę, fotomontaż, żeby przyciągnąć nowego czytelnika i skorzystać z fali krytyki partii rządzącej, której tutaj jest stosunkowo mało. Lekko się zawiodłem.

Czytałem I wydanie i część biograficzna podobała mi się. W tym wznowieniu Balcerowicz próbuje patrzeć na współczesność, świat, w którym żyjemy. Robi to po łebkach, co wychodzi średnio. Wg mnie "Trzeba się bić z PiS o Polskę" to pic na wodę, fotomontaż, żeby przyciągnąć nowego czytelnika i skorzystać z fali krytyki partii rządzącej, której tutaj jest stosunkowo mało. Lekko...

Za dużo autolaurek, za mało autorefleksji u Pana Profesora. Sporo ciekawych opisów poszczególnych wydarzeń, widzianych "od środka", przez człowieka, który w nich uczestniczył.

Za dużo autolaurek, za mało autorefleksji u Pana Profesora. Sporo ciekawych opisów poszczególnych wydarzeń, widzianych "od środka", przez człowieka, który w nich uczestniczył.

Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na opis wydarzeń, gdy brał czynny udział w polityce. Ciekawa perspektywa oraz wyrazista i trzeźwa ocena sytuacji.

Przede wszystkim warto zwrócić uwagę na opis wydarzeń, gdy brał czynny udział w polityce. Ciekawa perspektywa oraz wyrazista i trzeźwa ocena sytuacji.

Bardzo ciekawa lektura. Jedynie trochę chaotyczna, chociażby zdarzało się że urywane był interesujące wątki (np. temat prywatyzacji). Ostatnia część (raport) mogłaby być napisana przejrzyściej.

Bardzo ciekawa lektura. Jedynie trochę chaotyczna, chociażby zdarzało się że urywane był interesujące wątki (np. temat prywatyzacji). Ostatnia część (raport) mogłaby być napisana przejrzyściej.

Bardzo ciekawa biografia. Poprzedzona jest interesującym i merytorycznym komentarzem Leszka Balcerowicza, na temat zmian wprowadzanych w naszym kraju po dojściu do władzy partii rządzącej. Samą rozmowę prowadzi Marta Stremecka i zadaje w miarę dobre, logicznie spójne i szczegółowe pytania. Rozmówca opowiada o swoim dzieciństwie, młodości, rodzinie oraz sferze służbowej. Opisuje jakim sposobem i jakimi metodami udało się wprowadzić gospodarkę wolnorynkową w naszym socjalistycznym i centralnie sterowanym kraju. Szczegółowo opisuje metody jakich wtedy użyto, podaje szereg nazwisk ludzi, którzy byli w to zaangażowani, oraz relacjonuje swoją dalszą karierę polityczną. Końcówkę książki zamyka synteza raportu FOR. Bardzo ciekawa zresztą po opisana prostym i zrozumiałym językiem tak, że nawet laik powinien zrozumieć. Polecam

Bardzo ciekawa biografia. Poprzedzona jest interesującym i merytorycznym komentarzem Leszka Balcerowicza, na temat zmian wprowadzanych w naszym kraju po dojściu do władzy partii rządzącej. Samą rozmowę prowadzi Marta Stremecka i zadaje w miarę dobre, logicznie spójne i szczegółowe pytania. Rozmówca opowiada o swoim dzieciństwie, młodości, rodzinie oraz sferze służbowej....

Książka w postaci wywiadu-rzeki przeprowadzonej z jednym z najwybitniejszych polskich ekonomistów czasów po transformacji ustrojowej.

W pewnym sensie jest to biografia głównego bohatera, przedstawiająca jego działania i osiągnięcia od młodości do czasów współczesnych.

Książka jest również zapisem przemian gospodarczych Polski oraz dążeń do rozwoju kraju na przestrzeni lat.

Końcowa część pozycji zawiera syntezę raportu FOR, na temat reform, które należy przeprowadzić, by Polska dogoniła gospodarczo zachód.

Niestety reżimowa partia Populistów i Socjalistów zmierza w całkowicie odmiennym kierunku.

Książka w postaci wywiadu-rzeki przeprowadzonej z jednym z najwybitniejszych polskich ekonomistów czasów po transformacji ustrojowej.

W pewnym sensie jest to biografia głównego bohatera, przedstawiająca jego działania i osiągnięcia od młodości do czasów współczesnych.

Książka jest również zapisem przemian gospodarczych Polski oraz dążeń do rozwoju kraju na przestrzeni...

Niewątpliwie polityczny tytuł, ale autor jak zwykle nie ideologizuje lecz ocenia wszystko w kategoriach ekonomicznych, czyli tego czy dana polityka prowadzi do polepszenia bytu obywateli czy też odwrotnie, zmierza ku gospodarczej stagnacji, a co gorsza katastrofie.
Najciekawsza dla mnie była część biograficzna, gdy mały Leszek przewodził kolegom by przeciwstawili się atakującej ich łobuzerii. Teraz uważa, że właśnie w tym epizodzie swojego dzieciństwa może doszukiwać się wykształcenia się u niego zdolności przywódczych, które objawiły się w późniejszych ekonomicznych bataliach.
PIS wszystkich swoich krytyków lokuje w obozie frustratów z PO. Tymczasem autor daleki jest od popierania ekonomicznych wyczynów tej formacji. Za skandal uważa zamachy na fundusze emerytalne, które PO pozwoliły doraźnie uratować budżet państwa, ale są jednym z najgorszych przykładów interwencjonizmu. Przed nami zrobiono to tylko w Argentynie i na Węgrzech Orbana.

Niewątpliwie polityczny tytuł, ale autor jak zwykle nie ideologizuje lecz ocenia wszystko w kategoriach ekonomicznych, czyli tego czy dana polityka prowadzi do polepszenia bytu obywateli czy też odwrotnie, zmierza ku gospodarczej stagnacji, a co gorsza katastrofie.
Najciekawsza dla mnie była część biograficzna, gdy mały Leszek przewodził kolegom by przeciwstawili się...

Rewelacyjna pozycja. Kontrolowana autobiografia w pod postacią wywiadu rzeki oraz w tym wydaniu analiza przyczyn takich a nie innych wyników wyborów 2015.

Rewelacyjna pozycja. Kontrolowana autobiografia w pod postacią wywiadu rzeki oraz w tym wydaniu analiza przyczyn takich a nie innych wyników wyborów 2015.