Życie na miarę. Odzieżowe niewolnictwo

Nie będę się katował. Bez pytań - dlaczego, czy tak musi być, czemu nie można tego zmienić itd. Zostawię sobie te dwa znoszone T-shirty "made in Bangladesh", które miałem wyrzucić.

Nie będę się katował. Bez pytań - dlaczego, czy tak musi być, czemu nie można tego zmienić itd. Zostawię sobie te dwa znoszone T-shirty "made in Bangladesh", które miałem wyrzucić.

Bardzo dobry reportaż.
Jeden z najlepszych jakie czytałem.
Napisany w sposób ciekawy i emocjonujący.
Co dla mnie było przyjemną odmianą, bo większość reportaży mnie nudzi lub zbyt mocno dystansuje emocjonalnie.

Porusza ważne tematy, o których każdy powinien wiedzieć.

Bardzo dobry reportaż.
Jeden z najlepszych jakie czytałem.
Napisany w sposób ciekawy i emocjonujący.
Co dla mnie było przyjemną odmianą, bo większość reportaży mnie nudzi lub zbyt mocno dystansuje emocjonalnie.

Porusza ważne tematy, o których każdy powinien wiedzieć.

Bangladesz kojarzył mi się z tragedią w Rana Plaza - niby nie mieściło się to w głowie ale po pewnym czasie człowiek zapomniał i bezrefleksyjnie podchodził do zakupów. Nie wiedziałam, jak często dochodzi tam do pożarów. Po przeczytaniu książki patrząc na suszące się pranie zaczynam się zastanawiać ile bezpłatnych nadgodzin to kosztowało. Uświadomiłam sobie że poczucie etyki i moralności jest bardzo płynne. Uradowana cieszyłam się gdy kupiłam coś w "extra" cenie, lub upolowałem tanim kosztem nową parę jeansów z jednej z platform fast fashion wmawiając sobie, że gdyby nie nasze zakupy, inni ludzie nie mieli by pracy więc jest to układ win-win. Ta książka pokazuje jaka cena spotyka tych, którzy są zmuszeni do tej pracy. Najgorsze dla mnie jako czytelnika jest świadomość, że brutalnie dokładam się do nieludzkiego traktowania- bo jeśli mam do wyboru wydanie 100 lub 500zl na rzecz wiadomo że wtedy cudownie zapomnę o wewnętrznym głosie wskazującym na warunki pracy ludzi szyjących. Wybiorę produkt za niższą cenę bo "po co przepłacać". I to jest najbardziej druzgocące

Bangladesz kojarzył mi się z tragedią w Rana Plaza - niby nie mieściło się to w głowie ale po pewnym czasie człowiek zapomniał i bezrefleksyjnie podchodził do zakupów. Nie wiedziałam, jak często dochodzi tam do pożarów. Po przeczytaniu książki patrząc na suszące się pranie zaczynam się zastanawiać ile bezpłatnych nadgodzin to kosztowało. Uświadomiłam sobie że poczucie etyki...

Reportaż obok którego nie można przejść obojętnie. Zderzenie naszego świata z Bangladeszem, gdzie powiedzenie, że "życie wygląda inaczej" to pusty frazes, który nie oznacza zupełnie nic. Pokazanie jak funkcjonuje globalny przemysł odzieżowy, wyzyskiwanie taniego pracownika oraz jak pozorna jest walka światowych organizacji z tym zjawiskiem, okazuje się bowiem, że jakiekolwiek jej skutki mają natychmiastowy negatywny efekt na na pracownikach szwalni. Co wyciągnąłem z tej książki? - smutną konkluzję, która mówi, że takiemu krajowi jak Bangladesz po prostu nie da się pomóc, ponieważ jakakolwiek pomoc czyni coś złego, a jest to efekt kapitalizmu, który za nic ma prostego pracownika, który chce tylko przeżyć i wyżywić swoją rodzinę, a sprzyja ludziom, którzy posiadają znaczące środki materialne i chcą je pomnażać. Smutne.

Reportaż obok którego nie można przejść obojętnie. Zderzenie naszego świata z Bangladeszem, gdzie powiedzenie, że "życie wygląda inaczej" to pusty frazes, który nie oznacza zupełnie nic. Pokazanie jak funkcjonuje globalny przemysł odzieżowy, wyzyskiwanie taniego pracownika oraz jak pozorna jest walka światowych organizacji z tym zjawiskiem, okazuje się bowiem, że...

Ciekawy reportaż o wyzysku ludzi. Kiedy nie da się starać o podwyżki, bo na twoje miejsce znajdą kogoś innego i to za niższą stawkę. Praca w warunkach gdzie zasady BHP to czysta fikcja.

Cóż trochę się przyczyniamy do ich tragedii przez nasz konsumpcjonizm, napędzany przez marki odzieżowe, media i influenserów.

Ciekawy reportaż o wyzysku ludzi. Kiedy nie da się starać o podwyżki, bo na twoje miejsce znajdą kogoś innego i to za niższą stawkę. Praca w warunkach gdzie zasady BHP to czysta fikcja.

Cóż trochę się przyczyniamy do ich tragedii przez nasz konsumpcjonizm, napędzany przez marki odzieżowe, media i influenserów.

Branza odziezowa od podszewki. Dlaczego etat w fabryce z niedoplatnymi nadgodzinami i 12 godzinna zmiana nie jest taki zly jak praca na rikszy? Kto uszyl Twoj T-shirt i jak duza marza byla na niego? A moze to leftover kupiony z czarnego rynku, ktory odkupil sklep?

Ksiazka ma juz 10 lat, ale nadal aktualna. Polecam!

Branza odziezowa od podszewki. Dlaczego etat w fabryce z niedoplatnymi nadgodzinami i 12 godzinna zmiana nie jest taki zly jak praca na rikszy? Kto uszyl Twoj T-shirt i jak duza marza byla na niego? A moze to leftover kupiony z czarnego rynku, ktory odkupil sklep?

Ksiazka ma juz 10 lat, ale nadal aktualna. Polecam!

(www.bibliotekaswiata.blogspot.com)
Bangladesz to kraj, który zamieszkuje ponad cztery razy więcej ludzi niż Polskę, którego stolicą jest jedno z największych miast świata (Dhaka jest dziesięciokrotnie ludniejsza niż Warszawa!) i który uchodzi za przyrodniczy raj (lasy namorzynowe, tygrysy bengalskie,),a jednak w powszechnej świadomości sprowadza się do kilku prostych skojarzeń: zacofanie, bieda, przeludnienie, nieprzyjazny klimat (monsuny!) i – przede wszystkim – największa „ubieralnia” świata. Wszystko to prawda i nieprawda równocześnie – i ten zniuansowany portret kraju wyłania się z książki Rabija. Owszem, punktem wyjścia jest dla niego katastrofa Rana Plaza, fabryki udającej biurowiec, która pochłonęła 1200 ofiar (przyznaję, że czytając książkę miałem szybką myśl, że „coś o tym słyszałem”...),motywem przewodnim podtytułowe „odzieżowe niewolnictwo”, najciekawsze jest jednak to, co pojawia się w tle. Przegląd rozmaitych katastrof, obraz wyzysku i różnorodne mechanizmy funkcjonowania całej branży odzieżowej wraz z jej uzależnieniem od rynków zewnętrznych to bowiem rama opowieści, na którą nałożone są już nie tak oczywiste obrazki z życia mieszkańców Bangladeszu. Obok wielkich tragedii jest też normalne życie, obok dowodów technologicznego „zacofania” barwne ujęcia z miasta, które nieustannie pulsuje energią (niczym Lagos z „Afryka to nie państwo”). Rabij wcale nie zamierza w prosty sposób odczarować naszych wyobrażeń o Bangladeszu, umiejętnie pokazuje jednak, że nic tu nie jest takie proste. Nasze naiwne podejście typu „podnieśmy im płacę, zgodzę się zapłacić więcej za koszulkę” albo „już nigdy nie nałożę/kupię niczego wyprodukowanego w Bangladeszu” to ślepa uliczka, będąca efektem kompletnego niezrozumienia rzeczywistości, którą coraz trudniej zrozumieć, jest bowiem zbyt skomplikowana. Bo Bangladesz to na wielu poziomach inny świat, do którego nie możemy (nie mamy prawa?) przykładać naszej zachodniej miarki (sic!). Można żałować tylko zatem, że Rabij kończy książkę zbyt szybko – aż chciałoby się, żeby wyszedł jeszcze bardziej poza świat fabryk i rozwinął skomplikowaną panoramę społeczną kraju.

(www.bibliotekaswiata.blogspot.com)
Bangladesz to kraj, który zamieszkuje ponad cztery razy więcej ludzi niż Polskę, którego stolicą jest jedno z największych miast świata (Dhaka jest dziesięciokrotnie ludniejsza niż Warszawa!) i który uchodzi za przyrodniczy raj (lasy namorzynowe, tygrysy bengalskie,),a jednak w powszechnej świadomości sprowadza się do kilku prostych...

Szwaczki w Bangladeszu mają słabo a zachodni ludzie bez sensu kupują dużo ubrań i za nie przepłacają. Z książki wiele więcej nie wynika.
Nie ma pomysłu na narrację w tym reportażu. Odnoszę wrażenie, że jest mielone w kółko to samo.
Zdecydowanie lepiej sięgnąć po coś Tochmana. Inna liga.

Szwaczki w Bangladeszu mają słabo a zachodni ludzie bez sensu kupują dużo ubrań i za nie przepłacają. Z książki wiele więcej nie wynika.
Nie ma pomysłu na narrację w tym reportażu. Odnoszę wrażenie, że jest mielone w kółko to samo.
Zdecydowanie lepiej sięgnąć po coś Tochmana. Inna liga.

Straszna i przerażająca 😱

Straszna i przerażająca 😱

Zwracacie uwagę na metki kupowanych przez Was ubrań? Interesujecie się gdzie i w jakich warunkach powstały? za ile ktoś je uszył? czy warunki pracy i płacy szwaczki odpowiadają chociaż minimalnym standardom? czy sami chcielibyśmy tak pracować? dużo pytań, w dodatku niewygodnych, bo wszyscy chcielibyśmy wierzyć, że nasze ubrania z najnowszej kolekcji marki X,Y czy Z, w których tak świetnie wyglądamy, zostały wykonane w profesjonalnej fabryce, a wszyscy jej pracownicy zostali odpowiednio wynagrodzeni, niestety doskonale wiemy, że to zwykłe kłamstwo. Od dawna mówi się o fabrykach odzieży w Bangladeszu, gdzie szwaczki za przysłowiową miskę ryżu ciężko pracują po 12 godzin, w skandalicznych warunkach, gdzie niepełnoletni szyją t-shirty czy "postarzają" np. dżinsy, oczywiście bez żadnych zabezpieczeń, wdychając pył który osadza się w ich płucach, żeby za kilka lat przypomnieć o sobie koszmarnymi chorobami, których nie będą w stanie leczyć, bo nie będzie ich na to stać.
Konsumpcjonizm, kupowanie ciągle więcej i więcej, ciągle nowe, bez sprawdzania jakości, bo przecież za miesiąc kolejny ciuch do szafy wskoczy, daliśmy się podejść jak małe dzieci, bez żadnej refleksji, a wielkie koncerny tylko na tym korzystają.
O strasznej sytuacji szwaczek i pracowników branży odzieżowej w Bangladeszu napisał Marek Rabij, to jest trudna lektura, tym bardziej, że po zawaleniu się jednej z fabryk na chwilę wszyscy współczuliśmy tamtejszym pracownikom, dowiedzieliśmy się jak wygląda ich praca, ale jak tylko opadł kurz, to przestaliśmy się tym interesować, los tych ludzi nie był dla nas ważny, chociaż poniekąd mamy na niego wpływ, to w większości nic z tym nie robimy, i żeby nie było, sama też mam sobie wiele do zarzucenia.
Książkę bardzo polecam, pomimo że nie jest najnowsza, to robiąc szybki przegląd w sieci, można spokojnie stwierdzić, że w tej branży niestety nie nastąpiły jakieś spektakularne zmiany.

Zwracacie uwagę na metki kupowanych przez Was ubrań? Interesujecie się gdzie i w jakich warunkach powstały? za ile ktoś je uszył? czy warunki pracy i płacy szwaczki odpowiadają chociaż minimalnym standardom? czy sami chcielibyśmy tak pracować? dużo pytań, w dodatku niewygodnych, bo wszyscy chcielibyśmy wierzyć, że nasze ubrania z najnowszej kolekcji marki X,Y czy Z, w...