Czerwona Wilczyca. Część 1

Pierwsze sto stron bardzo mi się dłużyło, potem akcja się rozkręciła i czytało się dobrze. Ale to i tak jedna ze słabszych części przygód Anniki

Pierwsze sto stron bardzo mi się dłużyło, potem akcja się rozkręciła i czytało się dobrze. Ale to i tak jedna ze słabszych części przygód Anniki

Początkowo źle mi się czytało tę książkę - ze względu na przykry charakter głównej bohaterki , reporterki Anniki Bengzton. Liza Marklund obdzieliła ją tyloma traumami , że kobieta ma prawo zachowywać się dziwnie i nieracjonalnie , a ja powinnam przerwać czytanie. Jednak zwyciężyła ciekawość , jak autorka rozwiąże liczne problemy , w które wplątała Annikę.
Mamy tu interesujący wątek kryminalny dotyczący trroryzmu , a w warstwie obyczajowej- opis zbiorowiska sfrustrowanych ludzi . Wydaje mi się , że autorka przesadnie wyeksponowała fakt , że nikt tu nie jest zadowolony ze swojego życia. Jeśli komuś to nie przeszkadza to czyta się całkiem nieźle.

Początkowo źle mi się czytało tę książkę - ze względu na przykry charakter głównej bohaterki , reporterki Anniki Bengzton. Liza Marklund obdzieliła ją tyloma traumami , że kobieta ma prawo zachowywać się dziwnie i nieracjonalnie , a ja powinnam przerwać czytanie. Jednak zwyciężyła ciekawość , jak autorka rozwiąże liczne problemy , w które wplątała Annikę.
Mamy tu...

Dobrze się czyta, Głowna bohaterka w dalszym ciągu miota się między pracą zawodową a życiem osobistym, Problemy w życiu osobistym ma również jej przyjaciółka Anna. Trochę za dużo w książce wątków osobistych. Słaby wątek męża Anniki. Przedstawiony jako taki facet bez jaj.

Dobrze się czyta, Głowna bohaterka w dalszym ciągu miota się między pracą zawodową a życiem osobistym, Problemy w życiu osobistym ma również jej przyjaciółka Anna. Trochę za dużo w książce wątków osobistych. Słaby wątek męża Anniki. Przedstawiony jako taki facet bez jaj.

Annika Begzton ponownie w akcji. Tym razem stara się rozwikłać zagadkę związaną ze śmiercią znajomego dziennikarza. Czy możliwe, że poniósł śmierć gdyż zajął się niewygodnymi sprawami? Co chciał ukryć tajemniczy sprawca? Czy Annika jak zawsze dojdzie do głębii problemu? I czy nie narazi się tym komuś, kto jest bardzo niebezpieczny?

Annika Begzton ponownie w akcji. Tym razem stara się rozwikłać zagadkę związaną ze śmiercią znajomego dziennikarza. Czy możliwe, że poniósł śmierć gdyż zajął się niewygodnymi sprawami? Co chciał ukryć tajemniczy sprawca? Czy Annika jak zawsze dojdzie do głębii problemu? I czy nie narazi się tym komuś, kto jest bardzo niebezpieczny?

Książka taka sobie.Mało akcji,przegadana. Poznałem za to anatomię ciała Anniki.

Książka taka sobie.Mało akcji,przegadana. Poznałem za to anatomię ciała Anniki.

Dziewczyna Bonda w roli Bonda. Naciągana historia rodem z hollywoodzkich produkcji klasy C. Gdyby nie ten zabójczy styl, byłoby 3/10

Dziewczyna Bonda w roli Bonda. Naciągana historia rodem z hollywoodzkich produkcji klasy C. Gdyby nie ten zabójczy styl, byłoby 3/10

Niezła i całkiem przyzwoita historia kryminalna. Wciągająca i dobra do zrelaksowania umysłu.

Niezła i całkiem przyzwoita historia kryminalna. Wciągająca i dobra do zrelaksowania umysłu.

"Czerwona wilczyca" to kolejny przykład jak znakomitą intrygę sensacyjną można sknocić wątkami obyczajowymi . Oczywiście bohaterka powinna mieć życie osobiste , oczywiście autorka powinna je opisać , ale na litość boską pani Lizo trochę umiaru . Mnie irytowały opisy zapłakanych , marudnych dzieci , szczegółowe sprawozdania z kłótni między rodzeństwem i wszechobecne zdrobnienia , wkurzające "plecki" , "włoski" , "nóżki" i "buzie" . Annika Bengtzon powinna też udać się do urologa , ponieważ jeżeli nie sika , to chce się jej sikać , albo o tym myśli i ma na tym punkcie obsesję .
Mimo wszystko polecam , ale tylko część sensacyjną , bo obyczajowa zupełnie nie pasuje do reszty , jest infantylna i wkurzająca .

"Czerwona wilczyca" to kolejny przykład jak znakomitą intrygę sensacyjną można sknocić wątkami obyczajowymi . Oczywiście bohaterka powinna mieć życie osobiste , oczywiście autorka powinna je opisać , ale na litość boską pani Lizo trochę umiaru . Mnie irytowały opisy zapłakanych , marudnych dzieci , szczegółowe sprawozdania z kłótni między rodzeństwem i wszechobecne...

Annika w kolejnej części nie obniża lotów. Jest wciągająco i energicznie.

Annika w kolejnej części nie obniża lotów. Jest wciągająco i energicznie.

Liza Marklund jak zawsze mnie nie zawiodła. Kolejna wspaniała kryminalna powieść, z Anniką Bengtzon w roli głównej. Po zakończeniu poprzedniej "sprawy" Zamachowca, Aniika potrzebuje wytchnienia, jednak jak rasowa dziennikarka, kiedy tylko łapie temat drąży uparcie aż rozwikła,(znając Annikę aż się uwikła) zagadkę nad którą pracuje. Zajmuje się terroryzmem i kiedy wyrusza na spotkanie z innym dziennikarzem by wymienić się informacjami, dowiaduje się że zginął w wypadku. Bengtzon nie byłaby sobą, gdyby nie zaczęła "węszyć" dziennikarskim nosem. Kolejne osoby giną a dziennikarskie śledztwo ujawnia, że Pani minister w szwedzkim rządzie może być zamieszana w tę sprawę. Annika zmaga się nie tylko ze sprawą, ale także z własnym mężem, który w tej części książki nie popisał się wogóle.
Czyta się ekspresowo, akcja toczy się szybko i przylapałam się na czytaniu o rozdział więcej, z ciekawości co tam się zaraz stanie :) Serdecznie polecam, każda młoda kobieta odnajdzie cząstkę siebie w postaci Anniki.

Liza Marklund jak zawsze mnie nie zawiodła. Kolejna wspaniała kryminalna powieść, z Anniką Bengtzon w roli głównej. Po zakończeniu poprzedniej "sprawy" Zamachowca, Aniika potrzebuje wytchnienia, jednak jak rasowa dziennikarka, kiedy tylko łapie temat drąży uparcie aż rozwikła,(znając Annikę aż się uwikła) zagadkę nad którą pracuje. Zajmuje się terroryzmem i kiedy wyrusza na...