W samym sercu morza. Katastrofa statku wielorybniczego Essex

6.5

6.5

Nathaniel Philbrick opisał niezwykłą historię statku wielorybniczego Essex. Wyprawa morska rozpoczęta w 1820 roku , skończyła się tragicznie . Przyczyną jej niepowodzenia było uszkodzenie statku przez 26 metrowego wieloryba. To co później zdarzyło się wśród załogi mrozi krew w żyłach. Należy dodać, że nie jest to beletrystyka, książka ma zdecydowanie formę reportażu, to opowieść oparta na faktach choć momentami aż trudno w to uwierzyć. To bardzo wciągająca i ciekawa pozycja,oprócz przejmującej historii zatonięcia Essexa poznajemy proces pozyskiwania oleju i ambry oraz szczegóły pracy wielorybników. Fascynująca książka, przeczytajcie koniecznie.🐳🐳🐳🐳🐳🐳🐳

Nathaniel Philbrick opisał niezwykłą historię statku wielorybniczego Essex. Wyprawa morska rozpoczęta w 1820 roku , skończyła się tragicznie . Przyczyną jej niepowodzenia było uszkodzenie statku przez 26 metrowego wieloryba. To co później zdarzyło się wśród załogi mrozi krew w żyłach. Należy dodać, że nie jest to beletrystyka, książka ma zdecydowanie formę reportażu, to...

Bardzo rzetelnie napisana książka, autor dogłębnie zaznajomiony z tematem, świetne opisy szczegółów pracy dawnych wielorybników.

Bardzo rzetelnie napisana książka, autor dogłębnie zaznajomiony z tematem, świetne opisy szczegółów pracy dawnych wielorybników.

Książka oparta jest na faktach, ciekawie przybliża temat wielorybnictwa. Wciąga. Czas spędzony na lekturze nie był stracony.

Książka oparta jest na faktach, ciekawie przybliża temat wielorybnictwa. Wciąga. Czas spędzony na lekturze nie był stracony.

Naprawdę bardzo przyjemnie czytało mi się tę książkę. Nie nudziła mnie choćby przez chwilę. Na ogół nie sięgam zbyt często po dokumenty, powieści historyczne, reportaże, ale właśnie dzięki takim pozycjom się do nich przekonuję.
Nie brakowało tutaj ciekawych ilustracji, odniesień do innych tego typu historii, a także opisu, jak wyglądały losy bohaterów po powrocie do domu.
Aż mam ochotę obejrzeć po raz kolejny ekranizację książki z Chrisem Hemsworthem w jednej z głównych ról.

Naprawdę bardzo przyjemnie czytało mi się tę książkę. Nie nudziła mnie choćby przez chwilę. Na ogół nie sięgam zbyt często po dokumenty, powieści historyczne, reportaże, ale właśnie dzięki takim pozycjom się do nich przekonuję.
Nie brakowało tutaj ciekawych ilustracji, odniesień do innych tego typu historii, a także opisu, jak wyglądały losy bohaterów po powrocie do...

Niesamowita historia, która oderwała mnie od tej nieciekawej, szarej rzeczywistości.

Edit: Jeśli kogoś wciągnęła ta książka warto przeczytać: "Sprawa Wagera".

Niesamowita historia, która oderwała mnie od tej nieciekawej, szarej rzeczywistości.

Edit: Jeśli kogoś wciągnęła ta książka warto przeczytać: "Sprawa Wagera".

Wg mnie bardziej dokument niż powieść.

Wg mnie bardziej dokument niż powieść.

Genialnie napisany reportaż historyczny. książka tak wciągającą, że człowieka kark boli od pochylania się z zaciekawienia nad książką:)

Genialnie napisany reportaż historyczny. książka tak wciągającą, że człowieka kark boli od pochylania się z zaciekawienia nad książką:)

Największa porażka czytelnicza mojego dzieciństwa, obok "Nocnego kowboja", którego zdejmowałem z półki sądząc, że za chwile przeczytam fajny western, to "Moby Dick", o którym miałem przed lekturą przekonanie, że to klasyczna powieść przygodowa. Męczyłem się z historia kapitana Ahaba okrutnie i nigdy do niej już nie wróciłem. Dzięki książce Philbricka miałem za to możliwość poznać historię, która Melville'a do napisania słynnego dzieła zainspirowała.
Statek wielorybniczy Essex został staranowany przez kaszalota na Pacyfiku, w listopadzie 1820 roku, po czym coraz mniej liczni członkowie załogi walczyli przez kilka miesięcy o przetrwanie w trzech przeciekających łodziach. Niestety nie obyło się bez "klasycznych" zachowań w takich sytuacjach. Wiecie, że dorosły, zdrowy mężczyzna dostarcza około 27 kilogramów wartościowego mięsa ale wygłodzony najwyżej 13? Że grubsi ale też i starsi przetrwają dłużej? Takich informacji jest w tej książce mnóstwo - o żeglarstwie, wielorybnictwie, o przetrwaniu na morzu, o przywództwie, o głodzie, pragnieniu, oraz o kanibalizmie. Także o eksperymentach jakie przeprowadzano m.in w czasie II wojny światowej, związanych z wytrzymałością ludzkiego organizmu i skutkami niedożywienia. Film nakręcony przez Rona Howarda na podstawie tej książki nie oddał realistycznie tego co przeżyła załoga Essexa. Marynarze przeszli tak głęboką fizyczną przemianę (wspomnijcie ludzi-szkielety z Auschwitz),że na ekranie mieliśmy do czynienia z dużą dozą umowności. Wracając do książki - jest to pouczająca lektura, chociaż jej oczywistą słabością jest to, że wiadomo jak historia się skończy - wiadomo z Wikipedii, z opisu na okładce, z filmu a także z tej mini-recenzji. To może już skończę, zapewniając na pożegnanie, że miłośnicy marynistyki powinni być ukontentowani.

Największa porażka czytelnicza mojego dzieciństwa, obok "Nocnego kowboja", którego zdejmowałem z półki sądząc, że za chwile przeczytam fajny western, to "Moby Dick", o którym miałem przed lekturą przekonanie, że to klasyczna powieść przygodowa. Męczyłem się z historia kapitana Ahaba okrutnie i nigdy do niej już nie wróciłem. Dzięki książce Philbricka miałem za to możliwość...

Jestem zachwycona detalami w książce i pracą, jaką autor musiał włożyć w zebranie wszystkich szczegółów, elementów w całość. Dowiadujemy się nie tylko o trudach przeżycia w tak ekstremalnej sytuacji jak ponad 90 dni w szalupie. Co jakiś czas pojawiają się informacje o podobnych katastrofach, o zachowaniu ludzi w analogicznych sytuacjach. Mapy z rozrysowaną trasą, grafiki z nazwami żagli (które później są używane w powieści)... To chyba najciekawsza książka przeczytana przeze mnie w tym roku. Jest przygoda, niebezpieczeństwo, walka, traumatyczne chwile, wzruszenia - wszystko czego oczekiwałam przed przeczytaniem tej pozycji, a nawet więcej.

PS W pierwszej części książki, gdy Essex pływał jeszcze na szerokich wodach i zabijane były bezbronne wieloryby, wyłapywane żółwie, zagładzane zwierzęta - mające służyć pożywieniu na statku (świnie, które nie były karmione, a ich "kości prawie przebijały skórę") - oraz podpalona została wyspa Galapagos, w mojej głowie pojawiały się tylko myśli "a umrzyjcie wszyscy", odnośnie do marynarzy. Dopiero później zaczęłam szanować Chase'a i mieć nadzieję, że jak najwięcej z wielorybników uda się uratować.

Jestem zachwycona detalami w książce i pracą, jaką autor musiał włożyć w zebranie wszystkich szczegółów, elementów w całość. Dowiadujemy się nie tylko o trudach przeżycia w tak ekstremalnej sytuacji jak ponad 90 dni w szalupie. Co jakiś czas pojawiają się informacje o podobnych katastrofach, o zachowaniu ludzi w analogicznych sytuacjach. Mapy z rozrysowaną trasą, grafiki z...