Nostalgia anioła

„Nostalgia Anioła” nie spełniła moich oczekiwań. Poznajemy historię nastoletniej Susie, która zostaje zgwałcona i zamordowana przez sąsiada. Z miejsca zwanego Niebem obserwuje losy pogrążonych w rozpaczy bliskich, usiłujących odnaleźć się w nowej rzeczywistości bez córki, siostry, wnuczki i przyjaciółki. Śledzimy także poczynania policji podczas dochodzenia i poszukiwań sprawcy. Poza bieżącymi wydarzeniami Susie wplata w opowieść również wspomnienia swojego ziemskiego życia: od zabaw z siostrą, przez majsterkowanie z tatą, po pierwszy pocałunek ze szkolnym kolegą. Wyraża też swoje uczucia, pobieżnie opisując życie w Niebie.

Czegoś mi w tej powieści zabrakło. Przede wszystkim emocji. Owszem, wiedziałam, że wątek fantasy/science fiction wiedzie prym i absolutnie mi to nie przeszkadzało. Jednak, zważywszy na tematykę śmierci, bólu i tęsknoty, uważam, że czytelnik powinien móc wczuć się w tę, bądź co bądź, tragiczną historię bohaterki. Tymczasem sposób jej przedstawienia mi to uniemożliwił. Nie potrafiłam współczuć dziewczynce i jej bliskim, uronić łzy wzruszenia ani utożsamić się z nimi. Miałam wrażenie, że niektóre fragmenty były nieistotne, monotonne, nudne lub wręcz urwane. Miejscami język stawał się zbyt infantylny, dostrzegłam też kilka błędów stylistycznych.

Z jednej strony byłam ciekawa, jaki los spotka mordercę i jak rodzina poradzi sobie z horrendalną stratą, z drugiej – trochę wymęczyłam tę powieść. Chyba nie do końca odpowiada mi styl autorki, ponieważ to już druga książka Alice Sebold, która nie przypadła mi do gustu.

„Nostalgia Anioła” nie spełniła moich oczekiwań. Poznajemy historię nastoletniej Susie, która zostaje zgwałcona i zamordowana przez sąsiada. Z miejsca zwanego Niebem obserwuje losy pogrążonych w rozpaczy bliskich, usiłujących odnaleźć się w nowej rzeczywistości bez córki, siostry, wnuczki i przyjaciółki. Śledzimy także poczynania policji podczas dochodzenia i poszukiwań...

Książka na pewno nietypowa, czegoś takiego jeszcze nie miałam okazji przeczytać. Polecana mi przez kilka osób jako pozwalająca ułożyć sobie różne wartości w głowie, skłaniającą do refleksji nad tym co jest w życiu ważne i jak na nas wpływa. Pod koniec zaczęła już mi się dłużyć, cała ta perspektywa Suzie mnie zmęczyła - jednak sama historia ja najbardziej na plus

Książka na pewno nietypowa, czegoś takiego jeszcze nie miałam okazji przeczytać. Polecana mi przez kilka osób jako pozwalająca ułożyć sobie różne wartości w głowie, skłaniającą do refleksji nad tym co jest w życiu ważne i jak na nas wpływa. Pod koniec zaczęła już mi się dłużyć, cała ta perspektywa Suzie mnie zmęczyła - jednak sama historia ja najbardziej na plus

Recenzja
Tytuł: Nostalgia anioła
Autor: Alice Sebold
Gatunek: Literatura piękna
Ocena: 8/10

Niespodziewanie Susie Salmon znika. Rodzina, przyjaciele i odpowiednie władze próbują znaleźć czternastolatkę, ale wszystko wskazuje na to, że nie znajdzie się żywa. Sama Susie spogląda na nich z góry. Dziewczynka widzi wszystko, swoją rodzinę, przyjaciół, tego, który ją zamordował... Ale czy policja odnajdzie mordercę?

Od początku roku zbierałam się, żeby zapoznać się z tą książką. Po pierwszych stronach tak bardzo się wciągnęłam, że nie mogłam przestać czytać. Musiałam się dowiedzieć czy morderca Susie zostanie złapany. Musiałam się dowiedzieć jak poradzi sobie jej rodzeństwo, rodzice, przyjaciele. Historia jest nasączona cierpieniem, bólem i samotnością, lecz po pewnym czasie zaczyna w niej kiełkować coś innego. Miłość, pamięć, uzdrowienie... Świat nie zamiera, gdy ktoś umiera. On kręci się dalej, choć dla niektórych to nie ma znaczenia. Opowieść Susie pokazuje jak rodzina dzień po dniu próbuje się podnieść po stracie. Pokazuje, że nie wszyscy radzą sobie tak samo, każdy uzdrawia się na swój własny sposób. Ale najważniejsze jest to, że dochodzi do tego uzdrowienia.

Recenzja
Tytuł: Nostalgia anioła
Autor: Alice Sebold
Gatunek: Literatura piękna
Ocena: 8/10

Niespodziewanie Susie Salmon znika. Rodzina, przyjaciele i odpowiednie władze próbują znaleźć czternastolatkę, ale wszystko wskazuje na to, że nie znajdzie się żywa. Sama Susie spogląda na nich z góry. Dziewczynka widzi wszystko, swoją rodzinę, przyjaciół, tego, który ją...

„Nostalgia anioła” to opowieść o śmierci, która mówi więcej o życiu niż niejedna autobiografia.
I tak naprawdę nie byłam na nią gotowa. Po pierwszym rozdziale chciałam odłożyć, ale czytałam dalej. I może właśnie dlatego przeczytałam ją jednym tchem. Bo to jest książka o tym, co zostaje, kiedy wszystko się kończy. O tym, jak świat się dalej toczy, kiedy Ciebie już nie ma. To historia o tym, jak ludzie próbują żyć po niej.
Susie – czternastoletnia dziewczynka, brutalnie zamordowana – opowiada swoją historię z miejsca, w którym znalazła się po śmierci. Widzi wszystko, stara się być obecna, tęskni.
Najbardziej poruszyło mnie to, że książka nie ucieka przed niczym. Ani przed cierpieniem, ani przed samotnością, ani przed tym dziwnym, nieuchwytnym pytaniem: czy to wszystko miało sens? A jednak – mimo całego bólu – w tej opowieści jest niesamowite światło. To światło to pamięć. Miłość. Obserwowanie z góry tych, których się kochało. Widzenie, jak sobie radzą. Jak się gubią. Jak wracają do siebie.
Sebold pisze pięknie, poetycko, ale prosto. Bez przesady. Bez efekciarstwa. I właśnie dlatego ta książka tak bardzo trafia – nie do głowy, ale do serca.
Uwiodła mnie delikatnością w dotykaniu spraw najtrudniejszych i tym, że po przeczytaniu nie mogłam przestać patrzeć inaczej na własne życie. Bo kiedy raz usłyszysz głos dziewczynki, której nie ma, wszystko, co masz, zaczyna znaczyć więcej.
Polecam

„Nostalgia anioła” to opowieść o śmierci, która mówi więcej o życiu niż niejedna autobiografia.
I tak naprawdę nie byłam na nią gotowa. Po pierwszym rozdziale chciałam odłożyć, ale czytałam dalej. I może właśnie dlatego przeczytałam ją jednym tchem. Bo to jest książka o tym, co zostaje, kiedy wszystko się kończy. O tym, jak świat się dalej toczy, kiedy Ciebie już nie ma. To...

Autorka miała bardzo ciekawy, oryginalny pomysł na powieść.

Autorka miała bardzo ciekawy, oryginalny pomysł na powieść.

Książka, która ukazuje jak rodziny radzą sobie ze stratą dziecka. To nie jest tylko żałoba, która mija po pewnym okresie czasu. To codzienna walka z życiem, z żywymi i swoimi demonami. Książka idealnie ukazuje również koncepcję nieba, ktore dla każdego z nas jest inne, a jednak takie same. Sumie patrzy na świat, obserwuje zachodzące zmiant, pozostając wciąż tą zabitą 14-latką. Życie sie zmienia a ona pozostaje w miejscu obserwując zbrodnie swojego mordercy, którego w końcu dopada sprawiedliwość. Książka dla tych co chcą obcować ze światem zarówno żywych jak i umarłych.

Książka, która ukazuje jak rodziny radzą sobie ze stratą dziecka. To nie jest tylko żałoba, która mija po pewnym okresie czasu. To codzienna walka z życiem, z żywymi i swoimi demonami. Książka idealnie ukazuje również koncepcję nieba, ktore dla każdego z nas jest inne, a jednak takie same. Sumie patrzy na świat, obserwuje zachodzące zmiant, pozostając wciąż tą zabitą...

Była jednak bardzo dobra, chociaż z początku nie umiałam się z nią zgrać, ale może to wina tłumacza. Nawet to niebo stało się wiarygodne i naprawdę dobrze obmyślone i wytłumaczone. Książka dobrze skomponowana, nietuzinkowa, niesztampowa.

Była jednak bardzo dobra, chociaż z początku nie umiałam się z nią zgrać, ale może to wina tłumacza. Nawet to niebo stało się wiarygodne i naprawdę dobrze obmyślone i wytłumaczone. Książka dobrze skomponowana, nietuzinkowa, niesztampowa.

Niesie przesłanie, że niezależnie od jego kształtu życie jest ogromnym darem i przywilejem. Wzruszyła mnie parę razy, ale nie był to też tak duży ładunek emocjonalny jakiego oczekiwałam. Miejscami też się trochę ciągnie.

Niesie przesłanie, że niezależnie od jego kształtu życie jest ogromnym darem i przywilejem. Wzruszyła mnie parę razy, ale nie był to też tak duży ładunek emocjonalny jakiego oczekiwałam. Miejscami też się trochę ciągnie.

Po tej książce spodziewałam się czegoś zupełnie innego.

Przede wszystkim, biorąc pod uwagę to, że narrację prowadzi dziewczynka, która jest w niebie, liczyłam na potok łez. Na początku każda strona sprawiała, że miałam gule w gardle i towarzyszyły mi silne emocje.

Jednak im dalej, tym coraz mniej się dzieje, wątki są chaotyczne, nic specjalnego nie wnoszą, a dodatkowo ma się uczucie, jakby to wszystko było na siłę.

W opisie książki znajduje się ciekawa informacja mówiąca, że Susie zwiedza niezwykłe miejsca i ja do tej pory zastanawiam się, gdzie to było opisane. Raptem kilka zdań przeznaczonych zostało na opis nieba bezmiernego i na tym kończy się jej „podróż”.

Zakończenie niby dające spokój, ale nie do końca. Cała książka jest pozbawiona jakichkolwiek większych emocji, bohaterów jest sporo, więc liczyłam na zakończenie, które odmieni moje ostateczne wrażenie. Nie stało się tak. Mam jeszcze gorsze zdanie na jej temat, niż przed ostatnim rozdziałem.

Po tej książce spodziewałam się czegoś zupełnie innego.

Przede wszystkim, biorąc pod uwagę to, że narrację prowadzi dziewczynka, która jest w niebie, liczyłam na potok łez. Na początku każda strona sprawiała, że miałam gule w gardle i towarzyszyły mi silne emocje.

Jednak im dalej, tym coraz mniej się dzieje, wątki są chaotyczne, nic specjalnego nie wnoszą, a dodatkowo ma...

Koncepcja powieści wydaje się obiecująca. Jestem pewna, że gdybym przeczytała ją wcześniej, poruszyłaby mnie bardziej, podobnie jak adaptacja filmowa. Jednak podczas obecnej lektury odczuwałam pewien dystans. Zbyt duża liczba postaci, które nie zostały należycie przedstawione, utrudniła mi emocjonalne włączenie się w opowieść.
Z drugiej strony, doceniam to, że książka stawia pytania o naturę sprawiedliwości i uświadamia czytelnikowi, że zło nie zawsze ponosi karę.

Koncepcja powieści wydaje się obiecująca. Jestem pewna, że gdybym przeczytała ją wcześniej, poruszyłaby mnie bardziej, podobnie jak adaptacja filmowa. Jednak podczas obecnej lektury odczuwałam pewien dystans. Zbyt duża liczba postaci, które nie zostały należycie przedstawione, utrudniła mi emocjonalne włączenie się w opowieść.
Z drugiej strony, doceniam to, że książka...