Brave New World

Świat, który jest. Przynajmniej w sferze hedonizmu i kultu konsumpcji. Konsumujesz więc jesteś, jesteś potrzebny. Mimo sympatii dla Karoliny G. okazała się ona fatalną lektorką.

Świat, który jest. Przynajmniej w sferze hedonizmu i kultu konsumpcji. Konsumujesz więc jesteś, jesteś potrzebny. Mimo sympatii dla Karoliny G. okazała się ona fatalną lektorką.

Przeciętna

Przeciętna

Ja przez pół książki myślałem, że oni biorąc Somę słuchają sobie Taconafide 💔🥀 Niemniej jednak bardzo aktualna książka, mimo upływu lat.

Ja przez pół książki myślałem, że oni biorąc Somę słuchają sobie Taconafide 💔🥀 Niemniej jednak bardzo aktualna książka, mimo upływu lat.

Ciekawa wizja świata, mogąca skłaniać do refleksji, ale niestety mnie nie zachwyciła. Bohaterom brakuje głębi, fabule zresztą też. Momentami zbyt nagle autor przeskakuje z wątku na wątek i za mało skupia się na konsekwencjach przedstawionych zdarzeń. Nie czułam większego zaangażowania w tę książkę, czekałam do samego końca na coś, co mnie pozytywnie w niej zaskoczy, ale się nie doczekałam. Na swoje czasy może i była dobra, ale obecnie mam wrażenie, że oceny są zawyżone tylko dlatego, że to już klasyk.

Ciekawa wizja świata, mogąca skłaniać do refleksji, ale niestety mnie nie zachwyciła. Bohaterom brakuje głębi, fabule zresztą też. Momentami zbyt nagle autor przeskakuje z wątku na wątek i za mało skupia się na konsekwencjach przedstawionych zdarzeń. Nie czułam większego zaangażowania w tę książkę, czekałam do samego końca na coś, co mnie pozytywnie w niej zaskoczy, ale się...

Absolutny majstersztyk!

Absolutny majstersztyk!

Była to pierwsza książka Aldousa Huxleya, jaką czytałem, i jego styl okazał się dla mnie bardzo przystępny. Spotkałem się z opiniami, że jest trudny, ale ja tego nie odczułem. Nie jest ani przesadnie ozdobny czy barokowy, ani skrajnie oszczędny, raczej wyważony i klarowny.

Jeśli chodzi o bohaterów, Bernard Marx jawi się jako postać „typu każdy” szczególnie w kontekście współczesnego człowieka Zachodu. Mimo wysokiej pozycji w hierarchii stale porównuje się z innymi. Z jednej strony czuje wyższość wobec niższych kast, z drugiej, kompleks niższości wobec innych Alf, wynikający m.in. z jego odmienności fizycznej i społecznego odrzucenia.

Lenina Crowne sprawiała na mnie wrażenie postaci bardziej stereotypowej, jakby była odzwierciedleniem uproszczonego, męskiego wyobrażenia kobiety. Jest znacznie mniej złożona niż Bernard.

Linda pojawia się stosunkowo krótko i pełni głównie funkcję wspomnienia w życiu Johna. Natomiast John the Savage to postać buntownika, jednostki niedopasowanej do świata o sztywnych zasadach. Jego sprzeciw wobec systemu można odczytać szerzej, jako uniwersalny bunt przeciw zastanej rzeczywistości.

Najciekawszy jest jednak sam świat przedstawiony w Nowy wspaniały świat. Formalnie to dystopia, ale miałem wrażenie, że autor chciał, by czytelnik odebrał ją jako coś niepokojącego. Dla mnie ten świat nie był jednoznacznie odpychający. W pewnym sensie nie widzę zasadniczej różnicy między warunkowaniem ludzi w powieści a tym, co dzieje się dziś z tą różnicą, że obecnie proces ten zachodzi po urodzeniu i jest mniej skuteczny, co prowadzi do konfliktów i napięć.

Kwestia „prawdziwej miłości”, która w książce właściwie nie istnieje, też wydaje mi się problematyczna. Można zadać pytanie, czy współcześnie nie jesteśmy równie silnie uwarunkowani do jej poszukiwania. Jeśli tak, to sama idea miłości nie ma wartości absolutnej - to my ją tworzymy i nadajemy jej znaczenie.

Była to pierwsza książka Aldousa Huxleya, jaką czytałem, i jego styl okazał się dla mnie bardzo przystępny. Spotkałem się z opiniami, że jest trudny, ale ja tego nie odczułem. Nie jest ani przesadnie ozdobny czy barokowy, ani skrajnie oszczędny, raczej wyważony i klarowny.

Jeśli chodzi o bohaterów, Bernard Marx jawi się jako postać „typu każdy” szczególnie w kontekście...

Stanowi świetną płaszczyznę do kontemplacji nad faktycznym konceptem utopii i tym, czy idealny świat nie jest paradoksalnie przepełniony wadami.
Absolutny majstersztyk

Stanowi świetną płaszczyznę do kontemplacji nad faktycznym konceptem utopii i tym, czy idealny świat nie jest paradoksalnie przepełniony wadami.
Absolutny majstersztyk

Ciekawe jest jak dużo uwagi poświęcono zamkom błyskawicznym. W czasie pisania książki była to nowość i stąd zapewne fascynacja autora.

Ciekawe jest jak dużo uwagi poświęcono zamkom błyskawicznym. W czasie pisania książki była to nowość i stąd zapewne fascynacja autora.

Nie przypadła mi aż tak do gustu a fabuła mnie nie wciągnęła. Ciekawie pokazany kontrast dzikusa z cywilizowanym światem gdzie role są w pewnym sensie odwrócone. Niektóre z tych przejawów "idealnego" społeczeństwa można już zaobserwować dzięki wszechobecnym smarftonom np. warunkowanie na ciągłą konsumpcję, przebodźcowanie i zajęcie ludzi tak żeby nie mieli czasu na nudę oraz twórcze i pożyteczne zajęcia.

Nie przypadła mi aż tak do gustu a fabuła mnie nie wciągnęła. Ciekawie pokazany kontrast dzikusa z cywilizowanym światem gdzie role są w pewnym sensie odwrócone. Niektóre z tych przejawów "idealnego" społeczeństwa można już zaobserwować dzięki wszechobecnym smarftonom np. warunkowanie na ciągłą konsumpcję, przebodźcowanie i zajęcie ludzi tak żeby nie mieli czasu na nudę...

Bardzo interesująca pozycja z uwagi na niestandardowe przedstawienie antyutopii. Autor prezentuje wizję świata tak idealnego, że aż zatraconego w swojej doskonałości. Doceniam niejednoznaczność świata przedstawionego, który z jednej strony wyeliminował wszelkie problemy społeczne, ale z drugiej pozbawił ludzkość całej esencji życia. Krótko mówiąc, pozycja skłaniająca do refleksji na temat wartości dyskomfortu.

Bardzo interesująca pozycja z uwagi na niestandardowe przedstawienie antyutopii. Autor prezentuje wizję świata tak idealnego, że aż zatraconego w swojej doskonałości. Doceniam niejednoznaczność świata przedstawionego, który z jednej strony wyeliminował wszelkie problemy społeczne, ale z drugiej pozbawił ludzkość całej esencji życia. Krótko mówiąc, pozycja skłaniająca do...