Rio Anaconda

Interesująca.

Interesująca.

Pełna przygód i egzotyki opowieść z Amazonii.

Pełna przygód i egzotyki opowieść z Amazonii.

Świetna gawęda o pobycie WC w dżungli. Polecam każdemu spragnionemu lektury podróżniczej. Bardzo dobrze się czyta, a autor opisuje wiele zwyczajów Indian i barwnie z humorem opisuje swoje przygody.

Świetna gawęda o pobycie WC w dżungli. Polecam każdemu spragnionemu lektury podróżniczej. Bardzo dobrze się czyta, a autor opisuje wiele zwyczajów Indian i barwnie z humorem opisuje swoje przygody.

Wspaniała podróżniczo-przygodowa książka, którą czyta się jednym tchem, od czasu do czasu rechocząc pod nosem! Cejrowski ma ogromny dar opowiadania, tak, jakby porozumiewawczo mrugał okiem do czytelnika i zapraszał do wzięcia udziału w wyprawie, pomimo, że chwilę wcześniej wściekła mrówka odgryzła mu kawałek nogi! Jest strasznie i pociągająco, tajemniczo i sielsko, magicznie i banalnie, wesoło i smutno, dziko i pospolicie, a wszystko to napisane z jajem, humorem i powagą, tam, gdzie musi być poważnie. Uwielbiam!

Wspaniała podróżniczo-przygodowa książka, którą czyta się jednym tchem, od czasu do czasu rechocząc pod nosem! Cejrowski ma ogromny dar opowiadania, tak, jakby porozumiewawczo mrugał okiem do czytelnika i zapraszał do wzięcia udziału w wyprawie, pomimo, że chwilę wcześniej wściekła mrówka odgryzła mu kawałek nogi! Jest strasznie i pociągająco, tajemniczo i sielsko,...

Lubię te przygody Cejrowskiego opisywane w książkach. Rio Anaconda była jedną z pierwszych i dla mnie dziś cenna, bo z autografem. Język jest tak przyjemnie lekki i budzi zainteresowanie, że warto przeczytać!

Lubię te przygody Cejrowskiego opisywane w książkach. Rio Anaconda była jedną z pierwszych i dla mnie dziś cenna, bo z autografem. Język jest tak przyjemnie lekki i budzi zainteresowanie, że warto przeczytać!

Wiadomo, że w dużej części ta książka to fantastyka. Historia z „dziewczyną”, rozmaite dialogi z szamanem czy czarownikiem i ten pasek od aparatu, który niby cudownie ocalił życie autora… to wszystko to z pewnością w znacznej większości fikcja.

Ale co z tego? Nie powinno się czytać książek Cejrowskiego jako reportaż, a jako przygodówkę opartą na faktach - i w tej kategorii Rio Anaconda jest moim zdaniem ideałem.

Zdecydowanie polecam czytać w kolejności zalecanej przez autora, tj. pierw „Piechotą do źródeł Orinoko”, a dopiero później powieść o ostatnim szamanie plemienia Carapana.

Wiadomo, że w dużej części ta książka to fantastyka. Historia z „dziewczyną”, rozmaite dialogi z szamanem czy czarownikiem i ten pasek od aparatu, który niby cudownie ocalił życie autora… to wszystko to z pewnością w znacznej większości fikcja.

Ale co z tego? Nie powinno się czytać książek Cejrowskiego jako reportaż, a jako przygodówkę opartą na faktach - i w tej kategorii...

Styl pisania Wojciecha Cejrowskiego jest jeszcze lepszy niż sposób prowadzenia jego programów. Z tak zwanym „jajem”, z humorem. Czyta się lekko, a treść jest interesująca. Forma w jakiej jest podana ta książka to bardziej powieść przygodowa niż suchy reportaż. Mnie się to podoba. Jestem w stanie przymknąć oko na to, że część treści jest pewnie mocno podkoloryzowana lub nawet zmyślona. Lektura podzielona jest na różnie nazwane „księgi”. W rzeczywistości są to kolejne etapy podróży. Tym razem główny bohater postanowił odnaleźć pradawne plemiona Indian. Takie, które żyją jeszcze poza cywilizacją i zgodnie ze swoją długowieczną tradycją. Niechętnie wpuszczają do tego świata obcych. Ciężko się tam dostać, a co dopiero nawiązać głębszy, pozwalający poznać ich kulturę kontakt. Ziemie te są bardzo niebezpieczne i nie chodzi tu jedynie o dzikie zwierzęta. Miejsca znajdujące się między Kolumbią, a Brazylią to także mekka przestępców, idealistycznych rebeliantów nazywanych guerilla… Dotarcie na dzikie tereny to kawał zachodu. Trzeba pamiętać o braku dostępu do telefonów i innych wygód cywilizacyjnych. Nie tylko z powodu warunków. Sprawa wygląda tak, że książka została wydana po 8 latach od wydarzeń w niej zawartych, a na dodatek jej pierwsze wydanie wypada na 2006 rok. Na nic więc nowoczesna technologia. Nawet gdy już uda się na nie dostać, może się okazać, iż to do czego dążył autor jest nawet jeszcze bardziej niebezpieczne niż rzeczy wymienione wcześniej. Bo szamani i czarownicy to niezwykle potężni ludzie. A magia w tej książce istnieje oraz działa. Jeżeli ktoś wątpi – jego sprawa. Sam Cejrowski uważa się za racjonalistę, a jednak doświadczył jej na własnej skórze. Potrafi to sprawnie i obrazowo opisać. Zarówno posiłki, których wolałbym nie próbować ze względu na to czym są (zobaczcie sobie jak powstaje chicha),czy właśnie przygody z Indianami. Indiankom również wpadł w oczy nasz blady gringo. Równie ciekawe, jeśli nie najciekawsze są pełne filozofii rozmowy z szamanami. Są to ludzie bez wykształcenia, jednak z ciekawym i mądrym podejściem do świata. Trzeba dużo pracy by zostać tak dobrym samoukiem bez dostępu do mediów, polegając jedynie na słowach „starszych” z plemiona.. Mnie osobiście ta pozycja niemal do samego końca trzymała w napięciu. Co księgę myślałem, że najlepsza z nich jest już za mną. Świetnie się bawiłem przy tej książce, choć nieraz brzmi ona po prostu nieprawdopodobnie. Za to mały minus. Reszta to crem de la crem. Warto dać jej szansę, nawet jeśli nie lubi się Wojciecha Cejrowskiego. Najlepsza książka związana z podróżami jaką przeczytałem w życiu.

Ocena 10-/10

Styl pisania Wojciecha Cejrowskiego jest jeszcze lepszy niż sposób prowadzenia jego programów. Z tak zwanym „jajem”, z humorem. Czyta się lekko, a treść jest interesująca. Forma w jakiej jest podana ta książka to bardziej powieść przygodowa niż suchy reportaż. Mnie się to podoba. Jestem w stanie przymknąć oko na to, że część treści jest pewnie mocno podkoloryzowana lub...

,,Rio Anaconda '' to reportaż Wojciecha Cejrowskiego z Dzikiej Ziemi ,leżącej gdzieś pomiędzy Kolumbią i Brazylią. Chociaż może reportaż to niezbyt trafne określenie, które kojarzy się z dokładną relacją z jakiegoś miejsca, to raczej barwna opowieść podróżnicza . Cejrowski w drodze do tropikalnych lasów, gdzie żyją indianie Carapana, zatrzymał się w Kolumbii. Jak Kolumbia to i kokaina i o ,, działalności '' gangów kokainowych trochę tu opowiedział.
Książka jest z kategorii tych co uczą i bawią, jest interesująca, opowiada o życiu, wierzeniach, tradycjach dzikich plemion indiańskich. Bawi , ponieważ Wojciech Cejrowski pisze z humorem, fakt że ma specyficzne poczucie humoru, ale mnie akurat to odpowiada. Fajna książka, przeczytałam ją z przyjemnością.

,,Rio Anaconda '' to reportaż Wojciecha Cejrowskiego z Dzikiej Ziemi ,leżącej gdzieś pomiędzy Kolumbią i Brazylią. Chociaż może reportaż to niezbyt trafne określenie, które kojarzy się z dokładną relacją z jakiegoś miejsca, to raczej barwna opowieść podróżnicza . Cejrowski w drodze do tropikalnych lasów, gdzie żyją indianie Carapana, zatrzymał się w Kolumbii. Jak Kolumbia...

pochłonęłam się w tej książce bez reszty

pochłonęłam się w tej książce bez reszty

Bardzo dobrze czyta się książkę. Jednak im więcej czytam książki Cejrowskiego, tym bardziej zdaję sobie sprawę że nigdy bym na coś takiego sobie nie pozwolił.

Bardzo dobrze czyta się książkę. Jednak im więcej czytam książki Cejrowskiego, tym bardziej zdaję sobie sprawę że nigdy bym na coś takiego sobie nie pozwolił.