Opowiadania z Doliny Muminków

Cała książka to zlepek randomowych historyjek ale takich, które mają przekaz

Cała książka to zlepek randomowych historyjek ale takich, które mają przekaz

Podziwiam autorkę bo miała naprawdę niesamowitą fantazję! Opowiadania czytałam po raz pierwszy i niektóre naprawdę mnie zaskoczyły swoją wyjątkowością! Zaskakująco też utwierdzam się w przekonaniu, że Paszczaki to moje ulubione postacie ze świata Muminków!

Podziwiam autorkę bo miała naprawdę niesamowitą fantazję! Opowiadania czytałam po raz pierwszy i niektóre naprawdę mnie zaskoczyły swoją wyjątkowością! Zaskakująco też utwierdzam się w przekonaniu, że Paszczaki to moje ulubione postacie ze świata Muminków!

Muminki to seria przygód białych trolli z Doliny Muminków. To opowieść o przyjaźni, rodzinie, naturze. Pokazuje różnorodność charakterów bohaterów, pokazuje ich emocje i sposoby radzenia sobie z nimi.

Muminki to seria przygód białych trolli z Doliny Muminków. To opowieść o przyjaźni, rodzinie, naturze. Pokazuje różnorodność charakterów bohaterów, pokazuje ich emocje i sposoby radzenia sobie z nimi.

Opowiadania mimo że różnią się formą od pozostałych książek o Muminkach, nadal trzymają ich równy, świetny poziom.

Opowiadania mimo że różnią się formą od pozostałych książek o Muminkach, nadal trzymają ich równy, świetny poziom.

Seria nie związanych ze sobą opowiadań, w większości za ciężkich dla dzieci. Sama często nie wiedziałam, czego metaforą jest to czy tamto. Niezrozumiała i ponura, średnia część serii o Muminkach.

Seria nie związanych ze sobą opowiadań, w większości za ciężkich dla dzieci. Sama często nie wiedziałam, czego metaforą jest to czy tamto. Niezrozumiała i ponura, średnia część serii o Muminkach.

Kolejna odsłona przygód Muminków i ich przyjaciół z Doliny tym razem zebranych w formie niezwiązanych ze sobą opowiadań. Historii jest sporo, bo aż dziewięć a każde z nich niepowtarzalne, niosące ważną prawdę, po prostu "muminkowe".
I może nie wszystkie opowiadania ujęły mnie w jednakowy sposób, ale większość bardzo mnie poruszyła. Moim zdaniem na największą uwagę zasługują "Historia o ostatnim smoku na świecie” (w którym Włóczykij pokazuje swoje wielkie serce),„O Paszczaku, który kochał ciszę” (bardzo aktualne w naszym zapędzonym i zapracowanym świecie),„Opowiadanie o niewidzialnym dziecku” (które powinien znać każdy, kto ma dzieci) oraz opowiadanie „Choinka” (bardzo zabawne).

Podsumowując polecam, ale nie jestem pewna, czy mniejsze dzieci zrozumieją przekaz. Do czytania z rodzicami i dla rodziców.

Kolejna odsłona przygód Muminków i ich przyjaciół z Doliny tym razem zebranych w formie niezwiązanych ze sobą opowiadań. Historii jest sporo, bo aż dziewięć a każde z nich niepowtarzalne, niosące ważną prawdę, po prostu "muminkowe".
I może nie wszystkie opowiadania ujęły mnie w jednakowy sposób, ale większość bardzo mnie poruszyła. Moim zdaniem na największą uwagę...

Wspaniała seria dla dzieci, muminki wciągają i zachęcają do sięgnięcia po całą serię

Wspaniała seria dla dzieci, muminki wciągają i zachęcają do sięgnięcia po całą serię

Jak zwykle piękne historie z Doliny Muminków, chociaż opowiadania nierówne, czasami bardzo ciekawe, a czasami trudne do zrozumienia dla młodego czytelnika.

Jak zwykle piękne historie z Doliny Muminków, chociaż opowiadania nierówne, czasami bardzo ciekawe, a czasami trudne do zrozumienia dla młodego czytelnika.

"Opowiadania z Doliny Muminków" są zbiorem miłych, fajnych, ciepłych i ponadczasowych w swej bogatej treści opowiadań o Muminkach i ich przyjaciołach. Po latach czytam odkrywając wszystko na nowo, uśmiecham się i wzruszam, czerpię niesamowitą przyjemność będąc znowu w tej krainie stworzeń, które dają tyle cennych nauk. Bo może właśnie tak kiedyś pisało się książki, które niosły ponadczasowe wartości.

Tym razem poznajemy Filifionkę, która bała się katastrof, mieszkała nad brzegiem morza i żyła w przeczuciu zbliżającej się nieokreślonej katastrofy. Spotykał się to z dużym niezrozumieniem, zwłaszcza ze strony jej przyjaciółki Gapsy.

"Umizgujcie się do mnie, jeśli chcecie - pomyślała Filifionka z goryczą. - Ja w każdym razie wiem, jak to jest. Świat przed katastrofą zawsze wygląda tak cicho i spokojnie".

"Trąba wędrowała uroczyście nad polami i Filifionka zobaczyła, jak zwęża się, pęka i rozprasza. Była już niepotrzebna. Filifionka odetchnęła głęboko.
- Teraz już nigdy nie będę się bała - powiedziała. Teraz już jestem zupełnie wolna. Teraz mam chęć na wszystko".

Inną ciekawą postacią zaprezentowaną z opowiadaniach jest Paszczak, który kocha ciszę i samotność a musi użerać się z rozkrzyczanymi dziećmi w lunaparku. Marzy o emeryturze i świętym spokoju, o ciszy w odludnym miejscu, zbudowaniu domu dla lalek. Przyznam, że to opowiadanie bardzo mnie poruszyło, aż czuło się to wołanie o ciszę, o samotność, bycie ze sobą, o czym nawet wspomniałam recenzując wcześniejszy tom o Muminkach.

"Paszczak dziurkował więc dalej i marzył o wielkiej, cudownej, cichej samotności, w nadziei, że postarzeje się możliwie jak najszybciej".

"- Dlaczego więc nie powiedziałeś nam tego wcześniej? - zapytali jego krewni zdumieni. - Sądziliśmy, że jest ci wesoło.
- Nie miałem odwagi - wyznał Paszczak. Wtedy śmiali się znowu, uważając, że to okropnie komiczne, że Paszczak przez całe życie robił to, na co nie miał ochoty, tylko dlatego że nie potrafił odmówić".

To są bardzo cenne uwagi, co do oszukiwania siebie i innych, udawania że wszystko jest w porządku, rezygnacji z siebie i swoich marzeń. Paszczak przypomina te ważne sprawy, aby jednak dążyć do swoich własnych celów, nie poświęcać się, nie tracić marzeń, tylko je spełniać.

"Trzeba by..." - ale potem zapomniał o tym, oczarowany samotnością i ciszą. Jego własnością było światło księżyca między pniami, zakochał się w najpiękniejszych drzewach, wiązał wieńce z liści i wkładał je na szyję, i żal mu było przespać tę pierwszą noc".

Wśród wielu luźnych opowiadać znalazło się też o Ostatnim Smoku, którego pokochał Muminek traktując jak swoje zwierzątko. Opowieść o Homku i jego rodzicach, o niewidzialnej dziewczynce, którą pomogła odczarować Mama Muminka. Jak zwykle byli Hatifnatowie, Buka i Mała Mi oraz jedyny i niepowtarzalny Włóczykij, od którego również usłyszeliśmy wiele pochwał odnośnie ciszy i samotności.

"To jest wieczór na piosenkę - pomyślał Włóczykij. - Na nową piosenkę, która składać się będzie w jednej części z nadziei, w dwóch z wiosennej tęsknoty, a jej resztę stanowić będzie niewypowiedziany zachwyt, że mogę wędrować, że mogę być sam i że jest mi ze sobą dobrze".

W Dolinie Muminków nigdy nie jest nudno. Autorka Tove Jansson stworzyła zachwycający, niepowtarzalny świat stworzeń, które kocha się całym sercem. Polecam dzieciom, młodzieży i dorosłym. Wrażenia gwarantowane!

Miłej lektury :)

"Opowiadania z Doliny Muminków" są zbiorem miłych, fajnych, ciepłych i ponadczasowych w swej bogatej treści opowiadań o Muminkach i ich przyjaciołach. Po latach czytam odkrywając wszystko na nowo, uśmiecham się i wzruszam, czerpię niesamowitą przyjemność będąc znowu w tej krainie stworzeń, które dają tyle cennych nauk. Bo może właśnie tak kiedyś pisało się książki, które...

Tym razem dziewięć niezwiązanych że sobą krótkich historii. Po pierwszych trzech byłem pewien obaw bo nie były dobre, później jednak wrócił muminkowy styl i historie o smoku a zwłaszcza o Paszczaku wynagrodziły słabe początki... póki co najsłabsza część przygód Muminków.

Tym razem dziewięć niezwiązanych że sobą krótkich historii. Po pierwszych trzech byłem pewien obaw bo nie były dobre, później jednak wrócił muminkowy styl i historie o smoku a zwłaszcza o Paszczaku wynagrodziły słabe początki... póki co najsłabsza część przygód Muminków.