To książka o filmach. Wszystkich, które powstały w oparciu o prozę Stephena Kinga. Ale nie jest to leksykon. Kino, seriale są tu punktem wyjścia do opowieści o samym Kingu. Pisarzu, który swoją karierę zawdzięcza kinu. Przez szalone lata 70., przepitą i przećpaną następną dekadę, po powolną stabilizację lat 90. próbujemy pokazać jak zmienił się King, jego pisanie i pozycja na rynku
Dlaczego Dolores Claiborne to jeden z najważniejszych filmów w bogatej filmografii Kinga? I po co komu wybuchające puszki piwa? I wreszcie, dlaczego King nie może mówić źle o Stanleyu Kubricku? Na te i wiele innych pytań odpowie wam Stephen King. Sprzedawca strachu.
Szukamy ofert...Dobrze wychowane towarzystwo uważa czytanie podczas posiłku za nieeleganckie, ale jeśli chcecie odnieść sukces w pisaniu, istnieje tylko jedna rzecz, którą winniście przejmować się mniej niż brakiem elegancji, a jest nią opinia dobrze wychowanego towarzystwa.*
Abstrahując zupełnie od chęci odniesienia sukcesu na scenie literackiej - mam gdzieś opinię dobrze wychowanego towarzystwa. I co z tego, że mój egzemplarz „Sprzedawcy strachu” już pierwszego dnia nosił ślady (ale tylko na jednej stronie!) sosu pomidorowego? Jak można nie czytać jedząc? Samo jedzenie to takie marnotrawstwo czasu...
...ale do rzeczy. W końcu doczekaliśmy się polskiej książki o Kingu. Książki rzetelnej i skrupulatnej, napisanej prostym językiem, okraszonej gdzieniegdzie anegdotami, a gdzieniegdzie bezwzględnym sądem. Robert Ziębiński ukazuje nam zarówno cząstkę życia pisarza, jak i jego proces twórczy przez pryzmat wszystkich adaptacji filmowych, jakie powstały na kanwach jego powieści, opowiadań i scenariuszy. Wróć - nie wszystkich. Niemożliwym byłoby obejrzenie i przeanalizowanie wszystkich „dollar babies” (tytuły, do których prawa King sprzedawał za symbolicznego dolara, przez co taki wysyp „ekranizacji” jego powieści),dlatego Ziębiński poświęcił im po prostu rozdział będący przerwą między pierwszą a drugą częścią książki, w którym przygląda się i opisuje to ciekawe zjawisko. Nie brakuje oczywiście ciekawostek i anegdot o samym Kingu, niekoniecznie ściśle związanych z kinem czy telewizją. Na pewno dla wielu czytelników okażą się one zaskakujące i stanowić będą pewne odkrycie dotyczące pisarza, jednak dla mnie - kobiety, która dzieli życie z tak zwanym „kingowcem” - większość z nich stanowiła jedynie formę przypomnienia.
„Stephen King. Sprzedawca strachu” to książka, w której kolejne rozdziały podzielone na zasadzie dekad, ułożone są chronologicznie. Wprowadza to pożądany ład i pomaga jeszcze lepiej przyjrzeć się filmowemu życiu tekstów Kinga, a nie da się ukryć, że życie to było i jest nie tylko obszerne, ale także często burzliwe. Ziębiński z omawianych ekranizacji wyciąga wiele wniosków i z chęcią je interpretuje, doszukuje się głębszych sensów i ogólnych światowych trendów. Król horroru jest dla niego ludzkim wcieleniem przekroju całego, światowego rynku wydawniczego. A skoro powstało tyle filmów, które historie czerpały z jego książek... to dlaczego by nie stworzyć tytułu, który będzie przeglądem całego filmowego świata adaptacji?
Jak już wspomniałam, doceniam skrupulatność i wysiłek, jaki Robert Ziębiński włożył w napisanie tej książki - nie znaczy to jednak, że we wszystkich ocenach się z nim zgadzam. Wiele razy moje zdanie całkowicie różniło się od zdania autora (na mnie „Lśnienie” Kubricka nie zrobiło niemal żadnego wrażenia, ekranizacja „Martwej strefy” mnie rozczarowała, a „Zieloną milę” uważam za coś więcej niż znaną i uwielbianą wtedy twarz Toma Hanksa),wiele razy również wydawało mi się, że rozmawiamy o dwóch różnych pisarzach (tylko dwie powieści Kinga nie kończą się happy endem?). Już po lekturze książki doszłam jednak do wniosku, że jej lektura znudziłaby mnie, gdybym słowo w słowo zgadzała się z pisarzem. Czy miło jest czytać książkę, którą samemu chciałoby się napisać? Niekoniecznie - przecież wtedy wciąż towarzyszyłaby nam uparta myśl, że to my mogliśmy ją napisać!
Podziwiam Ziębińskiego za czas, który poświęcił na przeczytanie wszystkich powieści i opowiadań Stephena Kinga, a później także na obejrzenie ich filmowych odpowiedników. Doceniam wszystkie ciekawostki, które zebrał na ich temat i własny pogląd na pewne wydarzenia i decyzje. Nie da się także ukryć, że autor „Sprzedawcy strachu” niejednokrotnie bywa bezwzględny w swoich sądach, czasami nie pozostawia na omawianym filmowym tworze suchej nitki, nierzadko też przekonuje swojego czytelnika: „uciekajcie od tej ekranizacji jak najdalej!”. Dlatego ja również nie zamierzam owijać w bawełnę i - idąc za przykładem autora - opowiem o paru rzeczach, które z kolei mnie niewymownie drażniły w książce „Stephen King. Sprzedawca strachu”. Zacznijmy od słowa 'kuriozalny' - oczywiście rozumiem, że słowo to może się szczególnie podobać, jednak nie oszukujmy się - istnieją jego synonimy. Wyraz ten natomiast tak często pojawia się w książce, że miałam wrażenie, iż dziecko nauczyło się nowego słowa i teraz na każdym kroku go używa, żeby się pochwalić i nie zapomnieć jego brzmienia. Sprawa kolejna: 'ano' - występujące w różnych konfiguracjach, zazwyczaj jako początek zdania przeczącego względem poprzedniego stwierdzenia lub będące potwierdzeniem. Kiedy napotykamy się na nie po raz pierwszy, zaskakuje nas, ale nie negatywnie. Jednak w miarę upływania lektury słowo to zaczyna być nudne i coraz bardziej okazuje się nie na miejscu. I na koniec rzecz kuriozalna - czy niewielkie dwuliterowe słowo może doprowadzić czytelnika do szału? Ano, może. Chodzi mianowicie o ciągłe używanie przez Ziębińskiego iż zamiast że, z czego tylko kilka razy użycie to poparte było występującym wcześniej w tym samym zdaniu że. I choć stosowanie tego pierwszego zalecane jest właśnie w książkach, a raczej należy unikać go w mowie potocznej, to po pierwsze - wszystko w umiarze!, po drugie - książka jest pisana językiem dość prostym, czasem wręcz potocznym, przez co owo iż brzmi na jej tle po prostu kuriozalnie i patetycznie.
„Stephen King. Sprzedawca strachu” to książka na pewno ciekawa i niemalże obowiązkowa dla fanów Kinga. Autor napisał ją bardzo przejrzyście - nie brak tu chronologii, a po każdym tytule filmowym wymieniony jest reżyser, scenarzysta i główni aktorzy - dzięki czemu czyta się ją bardzo szybko i bez zbędnych przestojów. Bez względu na to czy zgadzamy się ze zdaniem Ziębińskiego, czy nie - „Sprzedawca strachu” niezaprzeczalnie jest swego rodzaju kompendium wiedzy o ekranizacjach prozy Stephena Kinga. I chyba sam autor „Nocnej zmiany” byłby zadowolony, że książkę o jego filmowych dokonaniach i dokonaniach innych mających za bazę jego teksty, można określić - ucinając przy tym wszelkie spory, które się z niej wyłaniają - tytułem jednego z jego zbiorów opowiadań: „Wszystko jest względne”.
*S. King: Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika.
OPINIE i DYSKUSJE o książce Stephen King. Sprzedawca strachu
Przyzwoita
Przyzwoita
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoradnik, kompendium, encyklopedia, zawężona biografia , wszystko co dotyczy filmoteki Stephena Kinga, a bardziej konkretnie to lustracja filmowych adaptacji jego twórczości. Forma literacka przybiera postać raczej gawędy o filmach, zawierająca również anegdoty . Dodatek w postaci kilku esejów.
Wszystko okraszone zdjęciami, wkładka.
Nie pominięto życia i kulisów pracy twórczej. Całość zebrana i podana na tacy bardzo przejrzyście i wyraziście z ciekawostkami zawartymi w tekście.
King pobił największy rekord pod względem powstałych adaptacji filmowych
/ koło 90/.
Każde z nich zostało tu omówione chronologicznie, z przeprowadzoną szczegółową analizą. Podzielone zostały na kinowe i telewizyjne. Opracowane z zarysem fabuły, informacją o twórcach, historią powstania, produkcją.
Znajdziemy wszystko odnośnie produkcji, współpracy z reżyserami, scenarzystami, producentami, faktów filmowych, pierwowzoru książkowego , notek biograficznych jako uzupełnienia, szczegóły biograficzne Richarda Bachmana /pseudonim literacki Kinga/, inspiracji autorskich filmowych , książkowych i muzycznych, życia prywatnego. Ziębiński nie omieszkał też wtłoczyć epizody ciągu alkoholowego i narkotykowego.
Opracowanie rzetelne, dopracowane w każdym calu, bogaty research.
Ziębiński przeprowadza ocenę własną ekranizacji, prozy, z którą możemy się zgodzić albo nie.
Przeczytać jednak można. Każdemu wolno wypowiedzieć się w kwestiach na tak lub nie.
Może trochę w ocenach za bardzo wyskoczył przed szereg , nie pisząc ,że według niego... coś tam tak jest tylko bardziej ogólnikowo , jakby tylko on był ekspertem a czytelnik już wcale się nie liczył w tej kwestii.
Krótko rzecz ujmując oceny są zbyt subiektywne i aktywowane do systemu ogólnego. Jakby nam narzucał notę , a my musielibyśmy się z nią zgodzić.
Może jakiś czytelnik nabierze się na jego słowa. Ja raczej nie zamierzam.
Poza nawiasem trzeba jeszcze wspomnieć ,że ekranizacje nie powstawały w kolejności jak ukazywały się wydawane powieści . Jak również data publikacji książek nie pokrywa się z kolejnością powstawania utworów przez autora.
Książka jest ciekawa. Nie przyjmujcie wszystkich słów na serio , co mówi autor.
Każdy ma swoje zdanie odnośnie twórczości i adaptacji filmowych Kinga . Nie pozwólcie sobie narzucać żadnych opinii , tylko dlatego ,że ktoś to próbuje zrobić.
Polecam dla fanów Mistrza Grozy!
Poradnik, kompendium, encyklopedia, zawężona biografia , wszystko co dotyczy filmoteki Stephena Kinga, a bardziej konkretnie to lustracja filmowych adaptacji jego twórczości. Forma literacka przybiera postać raczej gawędy o filmach, zawierająca również anegdoty . Dodatek w postaci kilku esejów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWszystko okraszone zdjęciami, wkładka.
Nie pominięto życia i kulisów pracy...
całkiem interesująca pozycja..
całkiem interesująca pozycja..
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobra, klimatyczna pozycja.
Dobra, klimatyczna pozycja.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSzczerze to nie wiedziałam po jaką książkę sięgam. Na okładce był King, więc wzięłam, a skoro już ją miałam to zaczęłam czytać. Lubię Kinga, przeczytałam kilkanaście jego książek i pomyślałam sobie, że może dowiem się czegoś nowego o adaptacjach i samym autorze. Wydawało mi się, że Ziębiński lubi Kinga. Sama gdybym o nim pisała, umieściłabym same ochy i achy, choć wiem o jego twórczości i nim samym nieporównywalnie mniej. Niestety, Ziembiński na mój gust pisze o autorze, którego chyba nie za bardzo lubi. Często to wręcz jawna krytyka i zarzucanie Kingowi tego, że leci na kasę (" a tantiemy (...) płyną, płyną..."). W większości przypadków nie widziałam filmów o których mówi tylko czytałam książki, więc postanowiłam się nie czepiać. Gdy jednak dotarliśmy do nowszych filmów, zaczęła się krytyka tych które widziałam, to pomyślałam sobie, hola, przecież ten film (i książka) były spoko, czego gość się czepia? Ok, nie jestem wyrocznią, ale Ziębiński też nie, a pisze w sposób narzucający jego zdanie. Ma prawo, jasne, ale to mógł we wstępie napisać, że to raczej krytyka Kinga i filmów na podstawie jego książek, wtedy bym może po książkę nie sięgnęła. Czytam sobie o filmie, książce i mega autorze, które przypadły mi do gustu, a autor pisze i przekonuje mnie, że to jednak chała. Heloł. Szanuję jego punkt widzenia, uważam, że ma sporą wiedzę, dużo nowego się dowiedziałam, ale jednak nie o to mi chodziło.
Szczerze to nie wiedziałam po jaką książkę sięgam. Na okładce był King, więc wzięłam, a skoro już ją miałam to zaczęłam czytać. Lubię Kinga, przeczytałam kilkanaście jego książek i pomyślałam sobie, że może dowiem się czegoś nowego o adaptacjach i samym autorze. Wydawało mi się, że Ziębiński lubi Kinga. Sama gdybym o nim pisała, umieściłabym same ochy i achy, choć wiem o...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeciętna biografia Kinga.
Przeciętna biografia Kinga.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka, autor nie przynudza. Czekam na kolejną, bo trochę w filmach na podstawie Stephena Kinga się zmieniło.
Świetna książka, autor nie przynudza. Czekam na kolejną, bo trochę w filmach na podstawie Stephena Kinga się zmieniło.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDobra, klimatyczna pozycja mistrza grozy. Polecam
Dobra, klimatyczna pozycja mistrza grozy. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo trudno ocenić mi tę książkę. Autor jest pasjonatem, to pewne. Otrzymujemy to obszerny zbiór i kompendium wiedzy na temat niemal wszystkich filmów opartych na prozie Stephena Kinga. Do tego garść ciekawostek i anegdot z życia samego pisarza. Myślę, że całość najlepiej sprawdziła by się w formie albumu z fotosami, gdyż w formie, w jakiej ją otrzymujemy, nie osiąga całego swojego potencjału. Każdy opis zawiera krótką recenzję Roberta Ziębińskiego. Mam jednak wrażenie, że właściwie każda z nich jest mocno negatywna. Mam dość mieszane uczucia wobec tej pozycji, jednak na pewno spodoba się osobom, które fascynuje kultura popularna i jej ikony, takie jak Stephen King.
Bardzo trudno ocenić mi tę książkę. Autor jest pasjonatem, to pewne. Otrzymujemy to obszerny zbiór i kompendium wiedzy na temat niemal wszystkich filmów opartych na prozie Stephena Kinga. Do tego garść ciekawostek i anegdot z życia samego pisarza. Myślę, że całość najlepiej sprawdziła by się w formie albumu z fotosami, gdyż w formie, w jakiej ją otrzymujemy, nie osiąga...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDrugiej takiej pierdoły jak ja, to chyba i nie ma😂
Zamawiałam książki przez Internet i patrzę, że jest jakaś nowa powieść Stephana Kinga, której nie czytałam, ani wcześniej jej nigdzie nie widziałam, więc od razu ją zamówiłam👍
Przychodzi paczka z książką i faktycznie na okładce dużymi literami widnieje nazwisko King, ale na dole jest podany też inny autor😱 I o co tu chodzi?😕
Co do czego wyszło, że zamówiłam nie powieść Kinga, a książkę o nim samym i jego twórczości🙈 No ale książka się nie zmarnowała, bo ją przeczytałam😊
A Wam zdarzały się takie wpadki?😉
🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻🌻
✏✏✏✏✏✏✏✏✏✏
Jest to pozycja na pewno dla zapalonych fanów twórczości Stephana Kinga. Takie kompendium wiedzy o filmach powstałych z prozy mistrza grozy (jak się zrymowało)😁, uzupełnienie wiedzy na temat pisarza.
Autor odnosi się do filmów i chce pokazać jak zmieniały się one z upływem lat i jak się one miały do samych książek Kinga. Jaki wpływ na autora miała sprzedaż jego powieści w celu ich ekranizacji.
Oprócz kilku innych ciekawostek, autor zdradza jakiego filmu King nie lubi, co to są "dolars babies" oraz jego przygodzie reżyserskiej.
Drugiej takiej pierdoły jak ja, to chyba i nie ma😂
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZamawiałam książki przez Internet i patrzę, że jest jakaś nowa powieść Stephana Kinga, której nie czytałam, ani wcześniej jej nigdzie nie widziałam, więc od razu ją zamówiłam👍
Przychodzi paczka z książką i faktycznie na okładce dużymi literami widnieje nazwisko King, ale na dole jest podany też inny autor😱 I o co tu...