Beta

„Zatrute owoce utopii”

„Beta” Rachel Cohn to powieść, która z pewnością nie pozostawia czytelnika obojętnym, choć niekoniecznie wywołuje jednoznacznie pozytywne odczucia. Książka odznacza się świetnym tempem akcji i wciągającą atmosferą, która sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Całość pochłania jak wir. Mimo że sama fabuła skrywa potencjał na coś głębszego, niestety nie wszystkie elementy tej historii według mnie zdołały zostać należycie rozwinięte.

Cohn wykreowała świat na wyspie, Dominium, który początkowo wydaje się być idylliczną utopią – miejscem, gdzie elity żyją w luksusie, a klony pełnią rolę podporządkowanych sług. Pomysł jest intrygujący, a samo środowisko wyspy początkowo przyciąga bogactwem detali, które budują atmosferę. Niestety, z każdą kolejną stroną obraz ten zaczyna się rozmywać – przedstawiony świat staje się coraz bardziej niespójny, a jego konstrukcja przypomina bardziej ala-scenografię niż wiarygodne tło dla historii. Wątki związane z klonowaniem, genetyką czy bioetyką byłyby świetnym punktem wyjścia do rozważań nad moralnością i granicami człowieczeństwa, ale zamiast tego książka zbacza na powierzchowne tematy. Momentami można odnieść wrażenie, że pisanie o beztroskiej codzienności nastolatków na wyspie jest jedynie sposobem na ukazanie banalnych relacji i powierzchownych przygód. Pomimo tego, narracja jest zgrabna, a płynność książki utrzymuje czytelnika w napięciu.

Niestety, mimo że książka potrafi wciągnąć, nie obywa się bez licznych zastrzeżeń, zwłaszcza jeśli chodzi o postacie i dialogi. Bohaterowie nie są w stanie wzbudzić większej sympatii. Problemem staje się sama postać Elizji – głównej bohaterki, która początkowo wydaje się obiecująca, ale z biegiem fabuły jej rozwój staje się chaotyczny i nieprzekonujący. Protagonistka – jako klon z dysfunkcyjnym systemem emocjonalnym – staje się trudna do zrozumienia, a jej niekonsekwencje w podejmowanych decyzjach czynią ją bardziej irytującą niż fascynującą. Dodatkowo, relacje między postaciami – zwłaszcza w kontekście romansu – są płaskie i pozbawione prawdziwego uczucia.

Niezadowalające są także postacie drugoplanowe, które, zamiast wzbogacać opowieść, wprowadzają więcej zamieszania i powierzchowności. Przykład Demetry – dziewczyny, która staje się obiektem żartów i przedmiotem seksualnym – stanowi jedno z najgorszych uchybień w książce, które podważa sensowność i głębię całej historii. Choć autorce udało się wpleść ciekawe tematy – jak choćby dylematy dotyczące wyboru między przeznaczeniem a wolnością – to same postaci pozostają niewyraźne, ich losy często wydają się być zaledwie tłem dla głównego wątku. Z kolei dialogi, które mogłyby budzić autentyczność przez użycie młodzieżowego żargonu, nieoczekiwanie potęgują poczucie sztuczności.

Chociaż „Beta” w swojej oryginalności fabuły stawia na ciekawe tematy etyczne – jak klonowanie, wolna wola, czy nierówności społeczne – sama książka nie do końca zgłębia te kwestie w sposób, który by poruszył czytelnika do głębi. Wątki dotyczące bioetyki są – co prawda – obecne, ale nigdy nie osiągają pełnej mocy wyrazu. Chociaż książka skłania do refleksji, pozostawia poczucie niedosytu, jakby autorka nie do końca chciała podjąć się wyzwań, które sama narzuciła fabule. Sporym rozczarowaniem jest także sposób, w jaki książka podchodzi do poważnych tematów, takich jak aborcja czy prostytucja. Kiedy takie kwestie pojawiają się na kartach książki, wydają się być traktowane zbyt lekko, bez odpowiedniego ciężaru i wagi. Tematy zostają jedynie dotknięte, zamiast zostać w pełni zbadane. Poza tym, motyw narkotyku "raksji" – który jest nadużywany przez wszystkich mieszkańców Dominium – nie wnosi niczego do fabuły, choć jest stale wspomniany (więc czemu w ogóle został tam umieszczony, jeśli jest to książka dla nastolatków?).

Zakończenie książki to jednak prawdziwa wisienka na torcie. Jest ono zaskakujące, spektakularne oraz pozostawia w głowie mnóstwo pytań, które nie mogą doczekać się odpowiedzi. Dla każdego, kto szuka emocjonującego cliffhangera, „Beta” z pewnością nie zawiedzie.

Mimo swoich wad, jest to książka, którą warto przeczytać – ale tylko dla tych, którzy potrafią zaakceptować jej niedociągnięcia i nie będą oczekiwać od niej głębokiej analizy poruszanych kwestii. To książka dla osób, które cenią sobie emocjonującą, choć niepozbawioną problemów, lekturę.

#YA#romans_paranormalny#science_fiction

„Zatrute owoce utopii”

„Beta” Rachel Cohn to powieść, która z pewnością nie pozostawia czytelnika obojętnym, choć niekoniecznie wywołuje jednoznacznie pozytywne odczucia. Książka odznacza się świetnym tempem akcji i wciągającą atmosferą, która sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Całość pochłania jak wir. Mimo że sama fabuła skrywa potencjał na coś głębszego,...

Ciekawy motyw fantastyki, trochę postapo z dramatem nastoletnim. Dojrzewanie, wybór ścieżki kariery, kierunku życia to trudne teamty, jeszcze trudniejsze, gdy nie możesz o tym decydować. Ludzkość tworzy klony, aby służyły i nie miały praw do życia jak roboty, ale to czujące istoty, które szukają ucieczki z tej drogi. Główna bohaterka to klonka nastolatka, jedna z niewielu, na początku mocno naiwna, ale gdy otwierają się jej oczy to zaczyna zauważać, że życie to nie bajka - ciekawa metafora dla nastolatków wchodzących w dorosłe życie. Na mój gust trochę za dużo dramatów nastoletnich, ale z każdą stroną gdy skupi się na aspekcie klonowania jest ciekawiej. Dobra pozycja dla nastolatków, by mogli zrozumieć, że zawsze jest jakiś wybór w życiu, nawet jak się wydaje, że go nie ma. Dorosły też może znaleźć tu odrobinę rozrywki. Polecam, w całości całkiem ciekawe.

Ciekawy motyw fantastyki, trochę postapo z dramatem nastoletnim. Dojrzewanie, wybór ścieżki kariery, kierunku życia to trudne teamty, jeszcze trudniejsze, gdy nie możesz o tym decydować. Ludzkość tworzy klony, aby służyły i nie miały praw do życia jak roboty, ale to czujące istoty, które szukają ucieczki z tej drogi. Główna bohaterka to klonka nastolatka, jedna z niewielu,...

Przygodowa jednorazowa młodzieżówka. Jak dla mnie lekko przerysowana, ale szybko się czyta i jestem raczej na tak.

Przygodowa jednorazowa młodzieżówka. Jak dla mnie lekko przerysowana, ale szybko się czyta i jestem raczej na tak.

Moim zdaniem to całkiem dobra książka, lekka, a zarazem wciągająca, o nieco oklepanej, ale jednak ciekawej fabule. Lubię science-fiction, kwestia klonowania też jest dla mnie interesującym zagadnieniem, z oczywistych powodów budzącym pewnego rodzaju refleksje, które pojawiają się także podczas tej lektury. Całość faktycznie nie jest jakichś wysokich lotów, fabuła jest nieco płaska, a bohaterowie trochę niedopracowani, ale z drugiej strony nie spodziewałam się więcej po książce dla nastolatków. Mnie osobiście dała przyjemność podczas czytania, jest to dobra opcja na zrelaksowanie się i chwilowe przeniesienie do innego świata.

Moim zdaniem to całkiem dobra książka, lekka, a zarazem wciągająca, o nieco oklepanej, ale jednak ciekawej fabule. Lubię science-fiction, kwestia klonowania też jest dla mnie interesującym zagadnieniem, z oczywistych powodów budzącym pewnego rodzaju refleksje, które pojawiają się także podczas tej lektury. Całość faktycznie nie jest jakichś wysokich lotów, fabuła jest nieco...

Jako miłośniczka książek fantasy i science fiction, a także wytrwała myślicielka i spekulantka na tematy związane z końcem świata i dystopijnym rozwojem cywilizacji, szybko i bezproblemowo odnalazłam się w fabule. Bardzo spodobał mi się pomysł na tę historię, książka pokazuje jeden z możliwych scenariuszy, jaki kiedyś prawdopodobnie dotknie ludzkość. Sam styl wypowiedzi i sposób budowania postaci przez autorkę wcale nie jest specjalnie dopracowany, ale mimo to czytelnik ma możliwość spędzenia z książką samych przyjemnych i emocjonalnych chwil. Z perspektywy tematycznej, jest to jedna z ciekawszych książek wśród tych, które czytałam, jednak uważam, że możliwe było uzyskanie głębszego przekazu i jeszcze większego zainteresowania ze strony odbiorcy.

Jako miłośniczka książek fantasy i science fiction, a także wytrwała myślicielka i spekulantka na tematy związane z końcem świata i dystopijnym rozwojem cywilizacji, szybko i bezproblemowo odnalazłam się w fabule. Bardzo spodobał mi się pomysł na tę historię, książka pokazuje jeden z możliwych scenariuszy, jaki kiedyś prawdopodobnie dotknie ludzkość. Sam styl wypowiedzi i...

Bardzo dobrze się czyta. Dobrze opisany świat, wiarygodni bohaterowie. Mimo, że młodzieżówka, nie czuć tego aż tak bardzo jak innych książkach z gatunku. Kilka ciekawych zwrotów akcji.

Bardzo dobrze się czyta. Dobrze opisany świat, wiarygodni bohaterowie. Mimo, że młodzieżówka, nie czuć tego aż tak bardzo jak innych książkach z gatunku. Kilka ciekawych zwrotów akcji.

Bardzo fajna historia

Bardzo fajna historia

Książka "Beta" opowiada o rajskiej wyspie gdzie żyją ludzie zamożni, bardzo bogaci, ociekający w luksusy. Na tej wyspie nie ma pracowników ludzkich, tylko klony bez duszy, nie czują, nie buntują się są zaprogramowane do rożnej pracy. Nie mają żadnych praw, są traktowane jak zabawki dla bogaczy. Mają dość życia wyznaczonego ciągłymi rozkazami, pragną wolności jak każdy z nas. Główną postacią jest beta klon Elizja. Dziewczyna trafia do rodziny gubernatora, gdzie ma służyć jako towarzyszka i opiekunka. Tam poznaje Tahira i z nieznanych powodów Elizja zaczyna czuć, jej serce budzi się do życia. Nikt nie może się o tym dowiedzieć ponieważ dziewczyna zostanie zdezaktywowana. Jak można żyć w takim świecie? Musicie przekonać się sami.
„Beta” to oryginalna powieść, którą przeczytałam z zaciekawieniem i przyjemnością. Autorka ma lekkie pióro, świat który wyczarowała wabi i zaciekawia, fabuła jest pomysłowa a wykonanie dobre.

Książka "Beta" opowiada o rajskiej wyspie gdzie żyją ludzie zamożni, bardzo bogaci, ociekający w luksusy. Na tej wyspie nie ma pracowników ludzkich, tylko klony bez duszy, nie czują, nie buntują się są zaprogramowane do rożnej pracy. Nie mają żadnych praw, są traktowane jak zabawki dla bogaczy. Mają dość życia wyznaczonego ciągłymi rozkazami, pragną wolności jak każdy z...

Powieść raczej przeciętna - dość płaskie postacie i mało akcji. Raczej nie zostaje z nami na dłużej, chociaż czyta się szybko i dość przyjemnie - taki zapychacz czasu.

Powieść raczej przeciętna - dość płaskie postacie i mało akcji. Raczej nie zostaje z nami na dłużej, chociaż czyta się szybko i dość przyjemnie - taki zapychacz czasu.

Taka do poczytania na lekko.

Taka do poczytania na lekko.