Kaznodzieja

„Kaznodzieja” to dla mnie książka, która działa bardziej na poziomie emocji niż samej historii. Czytając ją, czułam narastające napięcie, ale nie takie oczywiste i gwałtowne — raczej powolne, gęste, momentami wręcz duszne. To ten rodzaj lektury, przy której łapię się na tym, że odkładam ją na chwilę, żeby zebrać myśli.

Najmocniejsze było dla mnie poczucie niepokoju, które towarzyszy niemal od początku do końca. Autorka świetnie operuje klimatem — tworzy przestrzeń, w której coś ciągle jest „nie tak”, nawet jeśli trudno dokładnie powiedzieć co. To sprawia, że jako czytelniczka jestem czujna, trochę spięta, cały czas w gotowości.

Doceniam też sposób, w jaki pokazane są emocje — bez upiększania, bez prób łagodzenia ich wydźwięku. Wszystko wydaje się surowe i prawdziwe, momentami nawet niewygodne. To książka, która nie daje mi komfortu, ale jednocześnie nie pozwala się od niej oderwać.

Po skończeniu zostało ze mną wrażenie ciężaru i refleksji. To nie jest historia „na chwilę”, tylko taka, która jeszcze przez jakiś czas krąży w głowie.

„Kaznodzieja” to dla mnie książka, która działa bardziej na poziomie emocji niż samej historii. Czytając ją, czułam narastające napięcie, ale nie takie oczywiste i gwałtowne — raczej powolne, gęste, momentami wręcz duszne. To ten rodzaj lektury, przy której łapię się na tym, że odkładam ją na chwilę, żeby zebrać myśli.

Najmocniejsze było dla mnie poczucie niepokoju, które...

Przeczytałam kilka lat temu. Mroczna i tajemnicza. Polecam

Przeczytałam kilka lat temu. Mroczna i tajemnicza. Polecam

4/2026

W Wąwozie Królewskim nieopodal Fjälbaki zostają znalezione zmasakrowane zwłoki młodej kobiety. Żeby było jeszcze dziwniej ciało leży dokładnie na dwóch szkieletach młodych kobiet, które zaginęły dwadzieścia pięć lat wcześniej. Patrik Hedström i kierowany przez niego zespół będzie się musiał zmierzyć z tą mroczną zagadką. Wszystkie tropy kierują stróżów prawa ku rodzinie Hultów, potomków Ephraima Hulta nieżyjącego już miejscowego kaznodziei. Sprawy policji nie ułatwia fakt, że rodzina teraz jest podzielona od lat na dwa nienawidzące się z całego serca obozy skoncentrowane wokół synów Kaznodziei: nieżyjącego już Johanessa oraz Gabriela.

***

Muszę przyznać, że miałem pewne obawy odnośnie drugiej części cyklu o Fjälbace Camilli Läckberg, ale na szczęście autorka poczyniła postępy względem początku cyklu i była to o wiele przyjemniejsza lektura.

Nie oznacza to, że jest pozbawiona wad, ale pozytywów jest zdecydowanie więcej, niż tomie pierwszym. Główne postaci są zdecydowanie mniej irytujące, a Patrik Hedström jeszcze zyskał w moich oczach.

Znów trochę za słabo autorka wykorzystała miejsce akcji, ale i tak było pod tym względem lepiej niż w tomie pierwszym.

Akcja także nie przynudza, tak jak w „Księżniczce z lodu” i zdecydowanie lepiej zbalansowane jest śledztwo oraz życie osobiste bohaterów.

Na duży plus także zasługuje finalne rozwiązanie łamigłówki, które jest zdecydowanie bardziej satysfakcjonujące niż te z poprzedniej książki.

4/2026

W Wąwozie Królewskim nieopodal Fjälbaki zostają znalezione zmasakrowane zwłoki młodej kobiety. Żeby było jeszcze dziwniej ciało leży dokładnie na dwóch szkieletach młodych kobiet, które zaginęły dwadzieścia pięć lat wcześniej. Patrik Hedström i kierowany przez niego zespół będzie się musiał zmierzyć z tą mroczną zagadką. Wszystkie tropy kierują stróżów prawa ku...

Bardzo dobrze się czytało, ale miałem w sumie jeden problem z tą książką - ilość postaci związanych z jedną rodziną, które przez kupę czasu mi się myliły. Także ogólnie polecam bardzo skupić się od początku na pamiętaniu "kto jest kim" :)

Bardzo dobrze się czytało, ale miałem w sumie jeden problem z tą książką - ilość postaci związanych z jedną rodziną, które przez kupę czasu mi się myliły. Także ogólnie polecam bardzo skupić się od początku na pamiętaniu "kto jest kim" :)

Moja pierwsza książka tej autorki i jestem zachwycona. Trzyma napięcie, zaskakująca zagadkowa fabuła polecam. Zaczynam kolejną :)

Moja pierwsza książka tej autorki i jestem zachwycona. Trzyma napięcie, zaskakująca zagadkowa fabuła polecam. Zaczynam kolejną :)

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Trochę zawiła ale dobrze się ją czytało.

Trochę zawiła ale dobrze się ją czytało.

Świetna, trzyma bardzo wysoki poziom pierwszej części.

Świetna, trzyma bardzo wysoki poziom pierwszej części.

Książka najbardziej ciekawa na początku i na końcu trochę monotonnie się czyta dużo postać czasem ciężko się odnaleźć kto jest kim. Nie zachwyciła mnie.

Książka najbardziej ciekawa na początku i na końcu trochę monotonnie się czyta dużo postać czasem ciężko się odnaleźć kto jest kim. Nie zachwyciła mnie.

Wciągająca fabuła. Jednak zakończenie nie satysfakcjonuje. Mimo wszystko przyjemna, ciekawa zagadka

Wciągająca fabuła. Jednak zakończenie nie satysfakcjonuje. Mimo wszystko przyjemna, ciekawa zagadka