Aż gniew twój przeminie

Przyjemny kryminał, którego akcja rozgrywa się na północy Szwecji. Dobrze nakreśleni bohaterowie, świetnie oddane realia codzienności. Sporo smaczków, które docenią miłośnicy Skandynawii. Niezmiennie zachwyca mnie galeria postaci, które powołuje do życia Larsson, bez trudu można je sobie wyobrazić i zrozumieć motywacje ich postępowania.
Podoba mi się też sposób w jaki łączy wydarzenia z przeszłości z teraźniejszością, w historii Szwecji, tak jak i każdego innego kraju, nie brakuje rozdziałów wstydliwych, o których chciałoby się zapomnieć. A jednak warto o nich wiedzieć, żeby nie mieć wątpliwości, że jako ludzie bywamy zarazem podli i szlachetni.

Przyjemny kryminał, którego akcja rozgrywa się na północy Szwecji. Dobrze nakreśleni bohaterowie, świetnie oddane realia codzienności. Sporo smaczków, które docenią miłośnicy Skandynawii. Niezmiennie zachwyca mnie galeria postaci, które powołuje do życia Larsson, bez trudu można je sobie wyobrazić i zrozumieć motywacje ich postępowania.
Podoba mi się też sposób w jaki łączy...

Mnie osobiście książka nie przypadła do gustu. Relacje między bohaterami wydawały mi się za oschłe. Nie wzbudziła we mnie większych emocji.

Mnie osobiście książka nie przypadła do gustu. Relacje między bohaterami wydawały mi się za oschłe. Nie wzbudziła we mnie większych emocji.

Z powieściami Asy Larsson zawsze tak mam, wystarczy kilka stron i już wiem, że przepadłam. Miałam tę książkę zostawić na weekend, ale nie dało się jej odłożyć, dopóki nie poznałam zakończenia. Zdecydowanie najlepsza z jej dotychczasowych. mocna, wciągająca i napisana z taką lekkością, że czyta się sama.

Z powieściami Asy Larsson zawsze tak mam, wystarczy kilka stron i już wiem, że przepadłam. Miałam tę książkę zostawić na weekend, ale nie dało się jej odłożyć, dopóki nie poznałam zakończenia. Zdecydowanie najlepsza z jej dotychczasowych. mocna, wciągająca i napisana z taką lekkością, że czyta się sama.

To już czwarta część serii. Niezmiennie wysoki poziom.
Polecam.

To już czwarta część serii. Niezmiennie wysoki poziom.
Polecam.

Asa Larsson to szwedzka autorka powieści kryminalnych (znów). Wychowała się w Kirunie - mieście najbardziej wysuniętym na północ, w którym umieściła akcję swych książek. Podobnie jak główna bohaterka - Rebeka Martinsson, jest (właściwie była, bo zajęła się pisaniem książek) prawniczka.

Aż gniew twój przeminie to czwarta książka tej autorki przetłumaczona na polski. Czwarta część cyklu, ale każdą można czytać oddzielnie - zawsze ważne treści, które pojawiły się w poprzednich częściach są nakreślone w kilku słowach. To wielki plus.
Para nastolatków - Wilma i Simon giną podczas nurkowania pod lodem. Ktoś uniemożliwił im wyjście z przerębla. Po kilku miesiącach ciało dziewczyny zostaje odnalezione w rzece. Policja chce uznać zakwalifikować sprawę jako utonięcie. Tylko naszej głównej bohaterce - pani prokurator Martinsson coś nie pasuje do całej układanki. Utwierdza ją w tym również Wilma, która odwiedza ją w czasie snu. (Pojawianie się zmarłych oraz śnieg to częste elementy powieści tej autorki.)
Prawie od samego początku mamy pewność, kto zabił nastolatki. Tylko trzeba znaleźć motyw. Niemal na każdej stronie mamy dodatkowe informacje, które doprowadzają nas do celu. A jest ciekawy.
Plusem dla autorki jest jej sugestywny język powieści oraz opisy przyrody - to bardzo wzbogaca powieść. A skandynawski chłód, aż wypływa z książki.
Zastanawiałam się nad fenomenem skandynawskich kryminałów, ale go nie znajduję. Przyjmuję za fakt oczywisty, że Skandynawowie mają wrodzony dar. I nie będę z tym dyskutować.

Asa Larsson to szwedzka autorka powieści kryminalnych (znów). Wychowała się w Kirunie - mieście najbardziej wysuniętym na północ, w którym umieściła akcję swych książek. Podobnie jak główna bohaterka - Rebeka Martinsson, jest (właściwie była, bo zajęła się pisaniem książek) prawniczka.

Aż gniew twój przeminie to czwarta książka tej autorki przetłumaczona na polski....

Lepsza niż poprzednie części. Lubię wstawki z czasów wojny światowej, dlatego ta książka do mnie trafia. W tej części mam wrażenie, że autorka skupia się na Annie Marii Melli. Podoba mi się relacja Sivvinga z Rebeką.
Jeżeli chodzi o sam wątek kryminalny to miejscami bywa trochę nudny, ale ogólnie oceniłabym go jako lepiej rozwinięty niż w poprzednich częściach

Lepsza niż poprzednie części. Lubię wstawki z czasów wojny światowej, dlatego ta książka do mnie trafia. W tej części mam wrażenie, że autorka skupia się na Annie Marii Melli. Podoba mi się relacja Sivvinga z Rebeką.
Jeżeli chodzi o sam wątek kryminalny to miejscami bywa trochę nudny, ale ogólnie oceniłabym go jako lepiej rozwinięty niż w poprzednich częściach

Dobra , trzymająca w napięciu, jednak dla mnie za dużo spraw pobocznych obyczajowych.

Dobra , trzymająca w napięciu, jednak dla mnie za dużo spraw pobocznych obyczajowych.

Jak zwykle zaczyna się od niebanalnej zbrodni, a potem niestety gaśnie. Czyta się niby dobrze, ale czegoś brakuje, a może czegoś za dużo? Główna bohaterka jakaś taka za bardzo- za dużo w życiu przeszła, jest świetnym prokuratorem, potrafi dedukować lepiej niż policjanci, a w tej części jeszcze jest psychologiem. No i te wątki romantyczne. Za to jak zawsze na plus opis kiruńskiej codzienności.

Jak zwykle zaczyna się od niebanalnej zbrodni, a potem niestety gaśnie. Czyta się niby dobrze, ale czegoś brakuje, a może czegoś za dużo? Główna bohaterka jakaś taka za bardzo- za dużo w życiu przeszła, jest świetnym prokuratorem, potrafi dedukować lepiej niż policjanci, a w tej części jeszcze jest psychologiem. No i te wątki romantyczne. Za to jak zawsze na plus opis...

Jak do tej pory najsłabsza część z serii. Czytam kryminał, żeby do ostatniej chwili nie wiedzieć, kto zabił, chyba że sama wcześniej to rozpracuję. Zdradzając mordercę w połowie tomu Larsson odebrała mi całą przyjemność z lektury. Ale czytam dalej, w końcu nadal nie rozumiem motywu. Ten natomiast można streścić w "zabita w obawie o to, co ludzie powiedzą, jak się dowiedzą". Morderstwo, które było niepotrzebne, które było gorsze w skutkach niż potencjalne wypłynięcie na wierzch rodzinnej tajemnicy. Niedosyt, więcej pytań niż odpowiedzi, rozczarowanie- to chyba najbardziej oddaje moje odczucia w związku z książką. Sama fabuła zasługuje na mniej gwiazdek, jednak historię nadrabia piękny język, literackość i główna bohaterka. Ta ostatnia ma swoje wady, jednak jest ciepła i charyzmatyczna.

Jak do tej pory najsłabsza część z serii. Czytam kryminał, żeby do ostatniej chwili nie wiedzieć, kto zabił, chyba że sama wcześniej to rozpracuję. Zdradzając mordercę w połowie tomu Larsson odebrała mi całą przyjemność z lektury. Ale czytam dalej, w końcu nadal nie rozumiem motywu. Ten natomiast można streścić w "zabita w obawie o to, co ludzie powiedzą, jak się...

Moim zdaniem książka jest bardzo dobra. Może fabuła nie jest jakaś spektakularna ale dosyć szybko ją przeczytałam. Sama mieszkam w takim sennym miasteczku gdzie wszyscy się znają i akurat rozumiem społeczne zależności opisane w książce. W sam raz na zimowy wieczór.

Moim zdaniem książka jest bardzo dobra. Może fabuła nie jest jakaś spektakularna ale dosyć szybko ją przeczytałam. Sama mieszkam w takim sennym miasteczku gdzie wszyscy się znają i akurat rozumiem społeczne zależności opisane w książce. W sam raz na zimowy wieczór.