Zło czai się wszędzie

Ty razem Herkules Poirot zmierzył się z rozwiązaniem sprawy morderstwa Arleny Stuart, która została znaleziona na jednej z plaż Wyspy Przemitników. I uwikłał się w to mimo, że chciał spędzić w znajdującym się tam hotelu kilka dni wypełnionych odpoczynkiem.

Jak to zwykle bywa w tego typu powieściach, podejrzanych jest wielu a jeszcze wiecej jest tropów—tych mylnych jak i tych właściwych. Na szczęście kolejnym stałym elementem książek o Poirocie jest to, ze dostajemy rozwiązanie zagadki. I w mojej opini było to rozwiazanie całkiem satysfakcjonujące.

Polecam.

Ps - Jedną z nielicznych rzeczy które zmieniłabym w tej książce to rozwiązanie "wątku romantycznego". Jednak w tym punkcie mogę byc nieobiektywna, bo czasu sie zmieniły a wraz z tym zmienił się pogląd na to ile trzeba poświęcić dla mężczyzny aby być przez niego zaakceptowaną.

Ty razem Herkules Poirot zmierzył się z rozwiązaniem sprawy morderstwa Arleny Stuart, która została znaleziona na jednej z plaż Wyspy Przemitników. I uwikłał się w to mimo, że chciał spędzić w znajdującym się tam hotelu kilka dni wypełnionych odpoczynkiem.

Jak to zwykle bywa w tego typu powieściach, podejrzanych jest wielu a jeszcze wiecej jest tropów—tych mylnych jak i...

Herkules Poirot przybywa na Wyspę Przemytników, aby tam spędzić spokojny urlop. Niestety nie jest mu to dane. Dochodzi tam bowiem do morderstwa i mały Belg angażuje się w rozwiązanie tej zawiłej zagadki kryminalnej. Polecam

Herkules Poirot przybywa na Wyspę Przemytników, aby tam spędzić spokojny urlop. Niestety nie jest mu to dane. Dochodzi tam bowiem do morderstwa i mały Belg angażuje się w rozwiązanie tej zawiłej zagadki kryminalnej. Polecam

Styl nie do podrobienia.

Styl nie do podrobienia.

8.5

8.5

Wybitna historia! Tak przemyślane, logiczne i metodyczne działanie zabójców jest godne pochwały. Dla autorki rzecz jasna, nie dla nich samych. To żaglowanie czasem, te drobne szczegóły, to alibi. Zbrodnia prawie idealna. No może gdyby nie Poirot! Mały Belg ma głowę na karku! Jego metody i rozumowanie także są niezwykłe. To co z pozoru nieistotne dla niego zawsze jest ważne. Sama ofiara okazała się być inną charakterem osobą. A przystojny, młody pan i jego ukochana to wykorzystali. Szkoda mi tylko Lindy, to jeszcze dziecko a tak się zadręczała. Wyjaśnienia końcowe oczywiście mnie zaskoczyły. Ta spokojna, turystyczna wyspa i hotel dowiodły, że zło zaiste czai się wszędzie. Nawet tam i w tych gdzie się tego nie spodziewamy!

Wybitna historia! Tak przemyślane, logiczne i metodyczne działanie zabójców jest godne pochwały. Dla autorki rzecz jasna, nie dla nich samych. To żaglowanie czasem, te drobne szczegóły, to alibi. Zbrodnia prawie idealna. No może gdyby nie Poirot! Mały Belg ma głowę na karku! Jego metody i rozumowanie także są niezwykłe. To co z pozoru nieistotne dla niego zawsze jest ważne....

Ilu powieści Agathy Christie nie przeczytać, nie będzie miało się wrażenia, że każda kolejna jest plagiatem poprzedniej. Nawet gdy czytelnik myśli, że już całkiem nieźle zna metodykę Poirot, jakiś szczegół zawsze popchnie historię na zupełnie inne tory - i to stanowi o jakości kryminałów Christie.

Ilu powieści Agathy Christie nie przeczytać, nie będzie miało się wrażenia, że każda kolejna jest plagiatem poprzedniej. Nawet gdy czytelnik myśli, że już całkiem nieźle zna metodykę Poirot, jakiś szczegół zawsze popchnie historię na zupełnie inne tory - i to stanowi o jakości kryminałów Christie.

Poniżej recenzja do książki „Zło, które żyje pod słońcem”. Tę książkę czytałem pod tytułem „Zło czai się wszędzie” – wydawnictwo Dolnośląskie 2011.

Świeci słońce… morze jest błękitne… ale gdzieś pod słońcem żyje prawdziwe zło – twierdzi Herkules Poirot. I są to słowa prorocze, bo wkrótce potem ginie jedno z gości spokojnego hotelu „Wesoły Roger”, na Wyspie Przemytników, w którym Belg spędza wakacje. Piękna kobieta, Arlena Marshall, która niegdyś była aktorką, zostaje uduszona na plaży w Zatoczce Skrzata. Na wyspie Arlena przebywała z mężem, jednak już od pierwszych dni wdała się w romans z niby przypadkowo spotkanym znajomym, Patrickiem Redfernem.
Wszystko wskazuje na to, że sprawcą jest mężczyzna. Ofiara słynęła jako uwodzicielka, która przysporzyła wielu problemów szalejącym za nią mężczyznom.

Herkules Poirot słynie z fenomenalnego zmysłu obserwacyjnego i genialnego umysłu, o czym przekonamy się, gdyż znany ze swych dokonań, został poproszony o pomoc przez miejscową policję. Oprócz tego prowadził również śledztwo na własną rękę. Detektyw może wręcz przebierać, w kandydatach na mordercę.

Co było motywem zbrodni?
Szantaż, zazdrość, spadek, a może mania religijna?

Kiedy myślimy, że wiemy, kto jest mordercą, nic bardziej mylnego. Im bliżej się przyglądamy, tym bardziej się oddalamy. Fałszywe alibi, jeden kryje drugiego. Mnóstwo plotek.

Agatha Christie świetnie buduje napięcie dzięki niesamowitej fabule, w powieści „Zło, które żyje pod słońcem”, która kończy się zwrotem akcji, którego się nie spodziewamy. Właśnie w tym tkwi piękno twórczości autorki.
„Kobieta może być wsparciem i inspiracją dla mężczyzny, ale także jego zgubą”.

Poniżej recenzja do książki „Zło, które żyje pod słońcem”. Tę książkę czytałem pod tytułem „Zło czai się wszędzie” – wydawnictwo Dolnośląskie 2011.

Świeci słońce… morze jest błękitne… ale gdzieś pod słońcem żyje prawdziwe zło – twierdzi Herkules Poirot. I są to słowa prorocze, bo wkrótce potem ginie jedno z gości spokojnego hotelu „Wesoły Roger”, na Wyspie Przemytników, w...

Uwielbiam kryminały retro!

Uwielbiam kryminały retro!

Ciekawy klimat książki, fabuła całkiem wciągająca. Postacie nie są bardzo charakterystyczne, ale wiemy o nich tyle, ile powinniśmy. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, jak zwykle interesująca zagadka autorstwa Christie.

Ciekawy klimat książki, fabuła całkiem wciągająca. Postacie nie są bardzo charakterystyczne, ale wiemy o nich tyle, ile powinniśmy. Książkę czyta się szybko i przyjemnie, jak zwykle interesująca zagadka autorstwa Christie.

Jak zwykle, czyta się TO rewelacyjnie. Herkules jest jedynym w swoim rodzaju. Jego psychika, rozgryzanie poszczególnych bohaterów, logiczne rozpracowanie sprawy (choć często zaskakujące),robi wrażenie. Polecam

Jak zwykle, czyta się TO rewelacyjnie. Herkules jest jedynym w swoim rodzaju. Jego psychika, rozgryzanie poszczególnych bohaterów, logiczne rozpracowanie sprawy (choć często zaskakujące),robi wrażenie. Polecam