Zmarli mówią. Autobiografia jasnowidza Krzysztofa Jackowskiego

Doskonała pozycja. Książka warta przeczytania i pogłębienia wiedzy na tematy zjawisk paranormalnych.

Doskonała pozycja. Książka warta przeczytania i pogłębienia wiedzy na tematy zjawisk paranormalnych.

Czasem trochę za dużo w niej filozofii i odwołań do Boga ale trzeba przyznać, że książka bardzo wciągająca, ciekawa. Pana Jackowskiego kojarzyłam z jakimiś strasznymi wizjami na przyszłość, które się nie spełniają, a po lekturze stwierdzam, że autor faktycznie ma dar. Ciekawe są też jego własne przemyślenia na ten temat. Polecam.

Czasem trochę za dużo w niej filozofii i odwołań do Boga ale trzeba przyznać, że książka bardzo wciągająca, ciekawa. Pana Jackowskiego kojarzyłam z jakimiś strasznymi wizjami na przyszłość, które się nie spełniają, a po lekturze stwierdzam, że autor faktycznie ma dar. Ciekawe są też jego własne przemyślenia na ten temat. Polecam.

Po zapoznaniu się z obydwoma tomami autobiografii muszę przyznać, że jestem pod wielkim wrażeniem!!
Pan Jackowski od zawsze wydawał mi się osobą tajemniczą, ceniącą swoją samotność, czasami wręcz wzbudzającą we mnie nieuzasadniony niepokój. Dzięki tej książce udało mi się lepiej zrozumieć jego osobowość i otoczenie w którym żyje.
Uważam że pomimo braku wyższego wykształcenia jest on osobą posiadającą bardzo dużą wiedzę, można rzec uniwersytecką. Faktem jest iż z prawdami głoszonymi przez instytucje katolickie nie do końca się zgadza, mimo to tkwi w nim wielka wiara i to jest jego prawdziwe bogactwo.
W opinii wielu ludzi w tym również wspomnianych instytucji katolickich uznawany jest za osobę niewiarygodną wręcz posiadającą kontakty z samym diabłem. Jednak czy można potępiać człowieka, gdy swymi działaniami - choć trudnymi do zrozumienia - czyni dobro?
Niepodważalnym faktem jest to, iż za pomocą swego daru Pan Jackowski odnalazł wiele dotąd nieodnalezionych ciał. Mimo licznych dokumentów potwierdzających jego pomoc, wciąż musi borykać się z krzywdzącymi opiniami niedowiarków.
Moim zdaniem obydwa tomy są warte przeczytania, nie tylko ze względu na chęć poznania jego autora i wizji jakich dokonał, ale również po to by umocnić swoją wiarę w możliwość istnienia po śmierci.

Po zapoznaniu się z obydwoma tomami autobiografii muszę przyznać, że jestem pod wielkim wrażeniem!!
Pan Jackowski od zawsze wydawał mi się osobą tajemniczą, ceniącą swoją samotność, czasami wręcz wzbudzającą we mnie nieuzasadniony niepokój. Dzięki tej książce udało mi się lepiej zrozumieć jego osobowość i otoczenie w którym żyje.
Uważam że pomimo braku wyższego...

Nie polecam tej książki. Udowodniła mi, że pan Jackowski faktycznie korzysta z jakichś mocy. Szkoda, że sam nie wie z jakich. Ja po przeczytaniu książki mimo, że wtedy mi się bardzo podobała zaczęłam mieć dziwne lęki, bałam się ciemności, zaczęłam ciągle chorować. Skończyło się kiedy przestałam słuchać i czytać pana Jackowskiego. Nie dziwię się, że pan Jackowski mówi, że ma ciągle depresję, a w książce opisuje, że coś go straszyło w hotelu. I nie dziwię się już jaką postawę ma kościół do tego.

Nie polecam tej książki. Udowodniła mi, że pan Jackowski faktycznie korzysta z jakichś mocy. Szkoda, że sam nie wie z jakich. Ja po przeczytaniu książki mimo, że wtedy mi się bardzo podobała zaczęłam mieć dziwne lęki, bałam się ciemności, zaczęłam ciągle chorować. Skończyło się kiedy przestałam słuchać i czytać pana Jackowskiego. Nie dziwię się, że pan Jackowski mówi, że ma...

Nie polecam tej książki. Udowodniła mi, że pan Jackowski faktycznie korzysta z jakichś mocy. Szkoda, że sam nie wie z jakich. Ja po przeczytaniu książki mimo, że wtedy mi się bardzo podobała zaczęłam mieć dziwne lęki, bałam się ciemności, zaczęłam ciągle chorować. Skończyło się kiedy przestałam słuchać i czytać pana Jackowskiego. Nie dziwię się, że pan Jackowski mówi, że ma ciągle depresję, a w książce opisuje, że coś go straszyło w hotelu. I nie dziwię się już jaką postawę ma kościół do tego.

Nie polecam tej książki. Udowodniła mi, że pan Jackowski faktycznie korzysta z jakichś mocy. Szkoda, że sam nie wie z jakich. Ja po przeczytaniu książki mimo, że wtedy mi się bardzo podobała zaczęłam mieć dziwne lęki, bałam się ciemności, zaczęłam ciągle chorować. Skończyło się kiedy przestałam słuchać i czytać pana Jackowskiego. Nie dziwię się, że pan Jackowski mówi, że ma...

Kolejna część przerażającej książki o życiu, śmierci i życiu po życiu. Lektura tej pozycji przeprowadziła mnie przez szereg skrajnie negatywnych emocji w których na prowadzenie wysuwał się strach. Pan Jackowski w bezpośredni sposób otwiera czytelnikowi oczy i ukazuje mu świat, którego nie widać, ale który istnieje. Większość ludzi ma nadzieję na życie po życiu i kontynuację doczesności. Po przeczytaniu tej książki mogą poczuć pewność, że ich pragnienia w jakiś sposób się spełnią. Ja jednak odczuwam jeszcze większy strach, ponieważ niemożliwym dla mnie jest zaakceptowanie wizji wieczności. Od dawna żadna książka nie wzbudziła we mnie tak żywych emocji. Ważnym jest także myśl o otaczającym nas świecie i o śmierci jaka go spowija. O tym, ile morderstw i okrutnych ludzi żyje obok, o tym, ile tragedii rozgrywa się każdego dnia.

Kolejna część przerażającej książki o życiu, śmierci i życiu po życiu. Lektura tej pozycji przeprowadziła mnie przez szereg skrajnie negatywnych emocji w których na prowadzenie wysuwał się strach. Pan Jackowski w bezpośredni sposób otwiera czytelnikowi oczy i ukazuje mu świat, którego nie widać, ale który istnieje. Większość ludzi ma nadzieję na życie po życiu i kontynuację...

Książka zdecydowanie budzi emocje. Napisana w dość chaotyczny sposób opowieść o życiu, śmierci i tym co jest po niej. Łączy w sobie elementy życia autora od czasów dzieciństwa- w końcu to autobiografia, z paranormalnym talentem pana Jackowskiego. Podczas lektury ogarnął mnie strach i refleksja na temat śmierci, ponieważ pragnienie ostatecznego końca z każdą stroną przestawało być dla mnie realne. Autor w każdym momencie swojej pracy przekazuje myśl, że po śmierci nadal coś jest. Piorunujący jest też fakt nieuchronności losu. Skoro można przewidzieć przyszłość, nie można się od niej ustrzec. Czy więc wszystkie wysiłki jakie wkładamy w swoje życie są skazane na nic, bo potężniejsza siła i tak skieruje nas do wypełnienia przyszłości? A może każdy taki wysiłek także jest zapisany? Książka zdecydowanie zapada w pamięci i pokazuje, że nie wszystko można objąć naukowym rozumem.

Książka zdecydowanie budzi emocje. Napisana w dość chaotyczny sposób opowieść o życiu, śmierci i tym co jest po niej. Łączy w sobie elementy życia autora od czasów dzieciństwa- w końcu to autobiografia, z paranormalnym talentem pana Jackowskiego. Podczas lektury ogarnął mnie strach i refleksja na temat śmierci, ponieważ pragnienie ostatecznego końca z każdą stroną...

Książka świetnie napisana. Momentami przerażająca. Autor przedstawia ogromną ilość dokumentów z spraw które wyjaśnił: Wycinki z gazet, pisma...Polecam :)

Książka świetnie napisana. Momentami przerażająca. Autor przedstawia ogromną ilość dokumentów z spraw które wyjaśnił: Wycinki z gazet, pisma...Polecam :)

Świetna! Szczególnie dla ludzi, którzy interesują się parapsychologią. Kupiłam, ponieważ chciałam poznać P. Krzysztofa bliżej, chciałam się przekonać czy to co mówi w mediach jest w ogóle możliwe - i przekonałam się. Coś w tym musi być. Polecam.!

Świetna! Szczególnie dla ludzi, którzy interesują się parapsychologią. Kupiłam, ponieważ chciałam poznać P. Krzysztofa bliżej, chciałam się przekonać czy to co mówi w mediach jest w ogóle możliwe - i przekonałam się. Coś w tym musi być. Polecam.!

Książkę zakupiłam już jakiś czas temu, ale z powodu nawału czekających w kolejce do przeczytania książek dopiero trafiła na swoja kolej. Czy warto było wydać pieniądze, poświęcić czas a także zastanowić się nad nią? Z czystym sercem mówię: "Nie wiem"

"Zmarli mówią" to chyba pierwsza książka o której nie wiem co napisać. Czuję się rozerwana między zachwytem, a totalnym odrzuceniem. Dlaczego właśnie tak? Bo zaraz po przeczytaniu jest się zafascynowanym "zdolnościami" pana Krzysztofa. Jego sukcesy potwierdzane przez rodziny czy policję robią wrażenie. Odczuwa się pewnego rodzaju przerażenie, że można rozmawiać ze zmarłymi, czuje się respekt przed tym jak inni poświęcają czasami miesiące a nawet lata na odnalezienie bliskich czy to żywych czy zmarłych, gdy jemu zajmuje to góra godzinę. Gdzieś w głębi tli się szacunek za to, że przyznaje iż często zdarza mu się nic nie czuć i że nie jest w stanie pomóc. Wszystko w książce jest ślicznie udowodnione, ale... No właśnie i tu zaczyna się problem gdyż po zgłębieniu tematu i nie poprzestaniu tylko na tej książce czar pryska... okazuje się, że więcej tu koloryzowania niż w rzeczywistości. Więcej nieudanych prób niż wygląda to po zwierzeniach w książce. Nasuwa się pytanie czy to faktycznie nie jest matactwo? Czy to nie jest szczęśliwy traf? Nie chcę potępiać jeśli nie wiem. Nie chcę chwalić skoro nie jest to całkiem szczere. Sama książka jest rewelacyjna i czyta się z zapartym tchem. Jednak decyzje o jej przeczytaniu jak i opinii o samym jasnowidzeniu pozostawiam czytelnikowi. Nie mnie laikowi i osobie nie mającej z tym nic wspólnego oceniać czy to prawda czy fikcja. Czy szczerość czy ułuda. Czy fakt czy kpina...

Mimo to zachęcam do przeczytania dla samego siebie. By zobaczyć jakie odniesiecie wrażenia. Dla każdego jak ja nowicjusza w tym temacie jak i miłośników parapsychologii. Warto zapoznać się chociażby po to by poznać tę historię

Książkę zakupiłam już jakiś czas temu, ale z powodu nawału czekających w kolejce do przeczytania książek dopiero trafiła na swoja kolej. Czy warto było wydać pieniądze, poświęcić czas a także zastanowić się nad nią? Z czystym sercem mówię: "Nie wiem"

"Zmarli mówią" to chyba pierwsza książka o której nie wiem co napisać. Czuję się rozerwana między zachwytem, a totalnym...