Cejrowski. Biografia

Interesująca.

Interesująca.

W pewnym momencie można odczuć zastój i powtarzanie tego samego innymi narzędziami. Poza tym, książka jest inspirująca. Czytelnik może jednak odnieść wrażenie, że tekst wyolbrzymia cechy bohatera, przez co on może wydawać się nienaturalny, odrealniony. Co do uwag, dziwi mnie też publikacja biografii, której nie życzy sobie osoba, o której się pisze.

W pewnym momencie można odczuć zastój i powtarzanie tego samego innymi narzędziami. Poza tym, książka jest inspirująca. Czytelnik może jednak odnieść wrażenie, że tekst wyolbrzymia cechy bohatera, przez co on może wydawać się nienaturalny, odrealniony. Co do uwag, dziwi mnie też publikacja biografii, której nie życzy sobie osoba, o której się pisze.

"Powiedz Wałęsie, żeby się zdecydował, czy jest elektryk, czy polityk - odpalił. A potem jeszcze powiedz Paderewskiemu, żeby się zdecydował, czy jest artystą, czy działaczem niepodległościowym. Wtedy ja się zdecyduję, czy ty jesteś głupkiem, czy tchórzem"

"Powiedz Wałęsie, żeby się zdecydował, czy jest elektryk, czy polityk - odpalił. A potem jeszcze powiedz Paderewskiemu, żeby się zdecydował, czy jest artystą, czy działaczem niepodległościowym. Wtedy ja się zdecyduję, czy ty jesteś głupkiem, czy tchórzem"

Może być. Luźna biografia, z wyczuciem. Fajnie dowiedzieć się o początkach pana Wojciecha, o PRL-u, o tym skąd ma "to coś" – o znaczeniu rodzinności, jakiejś żyłki do działania, jakiejś jakby łaski odróżniającej go od innych.
Ale też dużego szału nie ma, brakuje większej ilości wątków podróżniczych, więcej tekstu i może była ona po prostu za wcześnie napisana (2010).
Doceniam jednak obiektywizm i analizę postaci zawierającą także wnikliwe filozoficzno-socjologiczno-kulturowe dygresje (choć mogą one zbytnio sprawiać wrażenie zapychaczy).

Może być. Luźna biografia, z wyczuciem. Fajnie dowiedzieć się o początkach pana Wojciecha, o PRL-u, o tym skąd ma "to coś" – o znaczeniu rodzinności, jakiejś żyłki do działania, jakiejś jakby łaski odróżniającej go od innych.
Ale też dużego szału nie ma, brakuje większej ilości wątków podróżniczych, więcej tekstu i może była ona po prostu za wcześnie napisana...

Pan Cejrowski nie poparł tego tekstu - nie było autoryzacji. Książka powstała bo było takie zapotrzebowanie i dobrze się sprzedała. Pan Wojciech to ciekawa postać i wiele się możemy o nim dowiedzieć

Pan Cejrowski nie poparł tego tekstu - nie było autoryzacji. Książka powstała bo było takie zapotrzebowanie i dobrze się sprzedała. Pan Wojciech to ciekawa postać i wiele się możemy o nim dowiedzieć

Tę książkę zapamiętałem za sprawą drobnego epizodu. Kiedyś pojawiłem się na spotkaniu w ramach Targów Turystycznych z udziałem Pana Wojciecha. Przy okazji książek autorskich z tradycyjną prośbą o autograf, pokazałem również tę oto biografię. I tu spotkałem się z grzecznym, acz zdecydowanym sprzeciwem i odmową: „Nie polecam”. Cóż, biografia nie była autoryzowana, a może dziwne podobieństwo książki do szaty graficznej serii „Poznaj Świat” sprawiły taką reakcję ? W czytaniu książka autorstwa Pana Grzegorza Brzozowicza nie okazała się aż taka zła. Czasami miałem wręcz wrażenie, jakby bohater biografii wziął "tajny" udział w jej stworzeniu. Podobne odczucie miałem przy okazji biografii Waldemara Łysiaka. Najlepiej nie kierować się sprzecznymi opiniami, sięgnąć po książkę i samemu wyrobić sobie zdanie. Ze swojej strony przyznaję 7.0/10

Tę książkę zapamiętałem za sprawą drobnego epizodu. Kiedyś pojawiłem się na spotkaniu w ramach Targów Turystycznych z udziałem Pana Wojciecha. Przy okazji książek autorskich z tradycyjną prośbą o autograf, pokazałem również tę oto biografię. I tu spotkałem się z grzecznym, acz zdecydowanym sprzeciwem i odmową: „Nie polecam”. Cóż, biografia nie była autoryzowana, a może...

Kompletna biografia, dość obiektywna.

Kompletna biografia, dość obiektywna.

Zostawiona w połowie.

Zostawiona w połowie.

Taka to biografia, że nie ma nic o byłej żonie Cejrowskiego.
Gdyby nie to, że ciekawie się czytało to dałbym 1.

Taka to biografia, że nie ma nic o byłej żonie Cejrowskiego.
Gdyby nie to, że ciekawie się czytało to dałbym 1.

Trochę Cejrowskiego lubię, trochę nie, choć pan Wojciech nie wybaczyłby mi letnich uczuć. Mądrości mu nie brakuje, pewności siebie również, ale radykalność poglądów, które wszem i wobec rozgłasza niekiedy drażni.

Lubię, gdy Cejrowski staje się gringo wśród dzikich plemion, gdy opowiada o dżungli, zachwyca się prostotą życia mieszkańców Amazonii, przeciwstawiając jej zbytki cywilizacji białego człowieka. Ten Cejrowski jest zabawny, spostrzegawczy, otwarty.
Czasami jednak podróżnik przemienia się w fanatycznego kaznodzieję, który odpycha brakiem tolerancji wobec inności. Wówczas doznaję schizofrenicznego wrażenia, że jeden człowiek hoduje w sobie dwie osobowości. Nie wiem, jak traktować tego pana.

Bohater biografii Brzozowicza nie życzył sobie tej książki. Podobno... Dlaczego jednak tak często miałam wrażenie, że Cejrowski "maczał w niej palce"?
Jeśli ktoś liczy na ekscytujące fakty z życia WC, to się przeliczy. Cejrowski był, jaki jest, od czasów szkolnych. Świetnie sobie radził w każdym momencie życia. Był przedsiębiorczy, wyszczekany, myślący. Przodków miał ciekawych i też zaradnych.
To jest bardzo poprawna biografia. Momentami nudnawa.
Nieszczególnie mnie się podobała, ale może spodziewałam się przeczytać biografię podróżnika, a nie kombinatora (w dobrym znaczeniu tego słowa),który od maleńkości niemal wiedział, jak zarabiać pieniądze, a materialna strona życia nigdy nie była mu obca. Dopiero jak przeczytałam książkę Brzozowicza, uświadomiłam sobie, jak często Wojciech Cejrowski w swoich programach z cyklu "Boso..." porusza kwestię pieniędzy. A przecież w dżungli amazońskiej papierki i monety nie wydają się istotne...

Cejrowski strzeże swej prywatności jak lew, co się chwali, ale, niestety, traci na tym biografia Brzozowicza.

Trochę Cejrowskiego lubię, trochę nie, choć pan Wojciech nie wybaczyłby mi letnich uczuć. Mądrości mu nie brakuje, pewności siebie również, ale radykalność poglądów, które wszem i wobec rozgłasza niekiedy drażni.

Lubię, gdy Cejrowski staje się gringo wśród dzikich plemion, gdy opowiada o dżungli, zachwyca się prostotą życia mieszkańców Amazonii, przeciwstawiając jej zbytki...