Chiński kot

Podróżnicza, filozoficzna książka dla dzieci starszych.
Większy format. Twarda lakierowana oprawa . Czcionka wyrazista większa czarna lub biała w zależności od tła. Akwarelami malowała Maria Ekier.

Treść dotyczy podróży chińskiego złocistego kota do krajów europejskich drogą morską.
Kot pod Murem Chińskim był małym filozofem , myślicielem, skończył nauki , między innymi szkołę sztuk walki. Często próbował rozstrzygać rozmaite problemy, które innym z jego rodzeństwa nie przyszłyby nawet do głowy. Był poważny, skromny, spokojny , samotny, zaszczyty nie przewracały mu w głowie. Próbował rozwiązywać różne zagadki tego świata.
,,Na przykład taką : jeżeli na statek załaduje się dziesięć worków ziemniaków, w każdym z worków zmieści się dziesięć garnców, a w każdym z garnców dziesięć ziemniaków, to jak nazywa się sternik?’’.
Myślało się kocisku abstrakcyjnie niemało.
Był ciekawy świata , podsłuchując co opowiadają Manda-Ryni / nazwa własna w książce/.
Zdecydował się na odważną podróż do Europy dwoma statkami , z przesiadką.

W jaki sposób dostał się na pokład statku?
Czy podróż była ciężka?
Jakie przygody po drodze przebywał?
Z kim się zaprzyjaźnił?
Czym zaimponował większości?
Czy zdecydował się powrócić kiedyś do Chin?

O tym wszystkim przeczytacie sami.

UWAGA! Jest jeden wielki minus w tej historii, gdyż około jedna trzecia książki opiera się na opisie i strategii krwawych , nieprzyjemnych walk kota ze szczurami. Sceny są drastyczne. Młodsze dzieci zaczęły płakać i nie mogłam ich uspokoić. Małe bały się rozlewu krwi, a przedszkolaki chciały ,żeby szczurów nie zabijano, bo to żywe stworzenia .Stwierdziły ,że można było inaczej je sprowadzić ze statku jak w znanej bajce ,, Flecista z Hameln’’ z podań ludowych ,spisanych przez braci Grimm.

Poza tym to książka ma wspaniałe i mądre przesłania, żeby nie być zadufanym we własnej pysze, gdyż można wiele stracić i przegapić w życiu.
Trzeba umieć docenić godnego przeciwnika i traktować go po rycersku, kierować się w życiu pokorą, być szlachetnym.
Można cieszyć się ze zdobywanych prawych zaszczytów, chłonąć mądrość, zrozumienie, ale nie robić się z tego faktu dumnym ponad miarę, samolubnym. Honory i medale są mało znaczące i powierzchowne.

,,Każdy musi najpierw sam doświadczyć, zanim uwierzy’’.

Bardzo dużo mądrych słów padło w tej historii. Szkoda by było, żeby dzieci ich nie poznały.
Według własnego uznania, możecie ominąć brutalny fragment z walkami , resztę im przeczytać.
Ogólnie polecam tę mądrą książkę.

Podróżnicza, filozoficzna książka dla dzieci starszych.
Większy format. Twarda lakierowana oprawa . Czcionka wyrazista większa czarna lub biała w zależności od tła. Akwarelami malowała Maria Ekier.

Treść dotyczy podróży chińskiego złocistego kota do krajów europejskich drogą morską.
Kot pod Murem Chińskim był małym filozofem , myślicielem, skończył nauki , między innymi...

Cudna książeczka - niby dla dzieci, ale mądrość z niej można wyczytać również dla dorosłych. Podróżujący złocisty kot z długim ogonem nabiera doświadczenia i dzieli się przemyśleniami. Polecam również inne pozycje autora, już bardziej dla dorosłych, ale równie wciągające opowieści i często też związane z podróżami i nabywaniem wiedzy.
Dodatkowa gwiazdeczka za przepiękne ilustracje akwareli z kocimi przygodami - nie jest to łatwa technika malowania, a wyszło rewelacyjnie!

Cudna książeczka - niby dla dzieci, ale mądrość z niej można wyczytać również dla dorosłych. Podróżujący złocisty kot z długim ogonem nabiera doświadczenia i dzieli się przemyśleniami. Polecam również inne pozycje autora, już bardziej dla dorosłych, ale równie wciągające opowieści i często też związane z podróżami i nabywaniem wiedzy.
Dodatkowa gwiazdeczka za przepiękne...

Niecodzienna w znanym Polakom dorobku fińskiego pisarza baśń o kocie, który zapragnął zobaczyć szeroki świat :) Niewielka książeczka z pięknymi ilustracjami i ciekawą treścią.

Niecodzienna w znanym Polakom dorobku fińskiego pisarza baśń o kocie, który zapragnął zobaczyć szeroki świat :) Niewielka książeczka z pięknymi ilustracjami i ciekawą treścią.

Wyzwanie LC na czerwiec (dziecieca)

Wyzwanie LC na czerwiec (dziecieca)

Żadna gra z czytelnikiem i traktowanie tematu z przymrużeniem oka nie odbierze tej bajce nic z jej wagi. Bo jak to ma w zwyczaju dobra literatura, nie daje nam ona gotowych recept, tylko skłania do zadawania pytań i poszukiwania na nie własnych odpowiedzi. Historię Chińskiego Kota dopełniają tajemnicze, oniryczne ilustracje. Akwarele Marii Ekier są nie tylko piękne, ale i niejednoznaczne, niepokojące. To one budują atmosferę opowieści, bo zdają się chodzić – jak to koty – własnymi ścieżkami.

Całość na: http://alicya.pl/chinski-kot-mika-waltari/

Żadna gra z czytelnikiem i traktowanie tematu z przymrużeniem oka nie odbierze tej bajce nic z jej wagi. Bo jak to ma w zwyczaju dobra literatura, nie daje nam ona gotowych recept, tylko skłania do zadawania pytań i poszukiwania na nie własnych odpowiedzi. Historię Chińskiego Kota dopełniają tajemnicze, oniryczne ilustracje. Akwarele Marii Ekier są nie tylko piękne, ale i...

https://pikkuvampyyrinkirjamaailma.blogspot.com/2016/10/28-mika-waltari-chinski-kot.html

"Chiński kot" pojawiał się na mojej półce książek do przeczytania już niejednokrotnie głównie ze względu na pochodzenie autora. Mika Waltari, jako Fin, przykuł moją uwagę. Z doświadczenia wiedziałam, jak ciężko dostać w Polsce książkę fińskiego autora, a więc odpuściłam sobie w ogóle poszukiwania jakiegokolwiek tytułu spod jego pióra. Dopiero ostatnio zaintrygowało mnie pytanie mojego nauczyciela języka fińskiego, czy czytałam ją pozycję. Odparłam, że nie, gdyż ciężko o takie książki w bibliotece, czy księgarni, więc nie miałam nawet okazji, bo niby skąd miałabym ją wziąć. Odpowiedź, że "jest chociażby na mojej półce" sprawiła, że za cel obrałam sobie zdobycie jej jako trofeum do postawienia i na moim książkowym regale. Dlatego przy najbliższym zamawianiu książek wrzuciłam ją bez zastanowienia do koszyka, żeby później z niecierpliwością oczekiwać kuriera. Gdybym wcześniej zadała sobie tyle trudu i sprawdziła, że "Chiński kot" wyszedł stosunkowo niedawno, więc nie ma problemu z jego dostępnością...

Z literaturą dla dzieci nie miałam zbyt długo w życiu do czynienia. Bardzo szybko przeszłam do biblioteki niby to dla dorosłych, a od tamtego czasu nie miałam okazji wracać do książek dziecięcych. Sprawiło to, że tak naprawdę nie wiem, jak wygląda dobra bajka w oczach dzieci i miałam problem z subiektywną oceną tej pozycji- nie potrafię powiedzieć, jakie zauważam dobre strony, a jakie złe. Mogę jednak powiedzieć, że "Chiński kot" wyjątkowo przypadł mi do gustu i zapewne wrócę do niego niejednokrotnie.

Tytułowy bohater wychowuje się w spokojnej, cichej okolicy, z dala od zgiełku wielkich miast, o których w ogóle nie ma zielonego pojęcia. Cechuje go wielka refleksyjność i chęć posiadania wiedzy. Pewnego razu podsłuchuje rozmowę o świecie, którego nigdy nie widział, a który wydaje mu się być czymś niezwykłym. Decyduje się na opuszczenie swojego bezpiecznego gniazdka i udaje się w podróż do Paryża, podczas której zmierzy się z różnymi przygodami.

Obcując ostatnio z moją małą kuzynką, zauważam dwa trendy we współczesnych bajkach. Są one okropnie przesłodzone i naiwne albo zwyczajnie brutalne (i tym samym również naiwne, choć w innym tego słowa znaczeniu). Więcej spostrzegam tych pierwszych, w których to świat przedstawiony jest jako bezpieczna Idylla, gdzie nic nikomu złego stać się nie może. A jeśli już, to z całą pewnością nie jest to nic, z czym szybko bohaterowie by sobie nie poradzili. Dlaczego o tym wspominam? Może dlatego, że książkę czytałam do pewnego momentu z błogim uśmiechem na twarzy, jednak zniknął on w momencie pojawienia się krwi i zwłok (co prawda gryzoni, ale jednak...). Nie przywykłam do podobnych elementów w bajkach. Zmarszczyłam delikatnie czoło i czytałam dalej, aż nagle mnie olśniło. To nie jest jedna z tych naiwnych bajeczek, jakie obecnie są sprzedawane dzieciom. Tutaj kot jest kotem- poluje na myszy i zjada je, a podczas konfrontacji ze szczurami może ponieść obrażenia. Kiedy ktoś go rozpieszcza, staje się leniwy i tłusty, a kiedy biega samopas, linieje i znacznie traci na wadze. Jednocześnie brak tutaj fascynacji brzydotą, czy przesadnej brutalności, która zbliża się do komiczności. To prosta i szczera książka. Zupełnie taka, jakiej można spodziewać się po bezkompromisowych Finach. Po prostu prawdziwa i... normalna. Pokazuje świat taki, jakim jest.

Po lekturze naszła mnie refleksja, czy poleciłabym tą pozycję rodzicom, czytającym na dobranoc swoim pociechom. Prawdę mówiąc- nie wiem. Dzisiaj dzieci przyzwyczajone są już do zupełnie innych bajek. Nie mam na myśli tutaj samej treści. Najmłodsi obcują z modnymi bajkami, pełnymi superbohaterów i księżniczek, żyjącymi w wyidealizowanym świecie. Jak zareagowaliby na nieskomplikowanego bohatera, jakim jest Chiński Kot? W dodatku bohatera, który jest cichy, spokojny i refleksyjny? A przede wszystkim- jak zareagowaliby na kontakt z rzeczywistym odbiciem świata? Rzeczywistym, owszem, jednak zmniejszonym do granic dziecięcego rozumowania.

Gdybym to ja miała wybierać, jakie książki powinny być czytane dzieciom, z całą pewnością dorzuciłabym do listy "Chińskiego Kota". Lepiej, aby milusińscy uczyli się świata prawdziwego, który nie faszeruje ich naiwną wizją czegoś idealnego. Należy tutaj zaznaczyć, że takie książki z całą pewnością nie ograniczają dziecięcej wyobraźni. Wciąż pozostają bajkami. Jednak oprócz ciekawej historii, noszą w sobie również zdolność do budzenia w dziecku refleksyjności.

https://pikkuvampyyrinkirjamaailma.blogspot.com/2016/10/28-mika-waltari-chinski-kot.html

"Chiński kot" pojawiał się na mojej półce książek do przeczytania już niejednokrotnie głównie ze względu na pochodzenie autora. Mika Waltari, jako Fin, przykuł moją uwagę. Z doświadczenia wiedziałam, jak ciężko dostać w Polsce książkę fińskiego autora, a więc odpuściłam sobie w ogóle...