Uczeń

Czyta się świetnie, druga część wydaje się nawet lepsza niż pierwsza. Warta akcja, nieźle zbudowane napięcie ale to co najlepsze to świetnie wykreowani bohaterowie.

Czyta się świetnie, druga część wydaje się nawet lepsza niż pierwsza. Warta akcja, nieźle zbudowane napięcie ale to co najlepsze to świetnie wykreowani bohaterowie.

Sam główny wątek łapania mordercy nie porwał mnie tak bardzo jak wszystkie dziejące się na około wątki prywatne, co zdecydowanie rekompensuje.

Sam główny wątek łapania mordercy nie porwał mnie tak bardzo jak wszystkie dziejące się na około wątki prywatne, co zdecydowanie rekompensuje.

Pierwsza część bardzo mi się podobała, ale druga bardzo mnie rozczarowała. Miałam nawet kilka momentów, kiedy się zastanawiałam czy czytać dalej. Przebrnęłam, ale z wielkim trudem. Ilość ludzi, którzy nagle zgłupieli była zatrważająca. Wydawało mi się, że również były pomyłki merytoryczne, ale nie chciało mi się sprawdzać bo czytam na czytniku, a wtedy szukanie fragmentów książki jest dla mnie trudniejsze. Chodzi mi tu o korzystanie z internetu przez Edwarda Hinde. No a już postępowanie dyrektora więzienia - to kosmos. Nawet gdyby akcja toczyła się w Polsce chyba bym miała problem z uwierzeniem, że ktoś taki został dyrektorem czegokolwiek. Nie wiem czy będę dalej czytać tę serię.

Pierwsza część bardzo mi się podobała, ale druga bardzo mnie rozczarowała. Miałam nawet kilka momentów, kiedy się zastanawiałam czy czytać dalej. Przebrnęłam, ale z wielkim trudem. Ilość ludzi, którzy nagle zgłupieli była zatrważająca. Wydawało mi się, że również były pomyłki merytoryczne, ale nie chciało mi się sprawdzać bo czytam na czytniku, a wtedy szukanie fragmentów...

Po części pierwszej, od której wręcz nie mogłam się oderwać, druga okazała się zaskoczeniem - jest zdecydowanie słabsza. Być może jednak tak ją odebrałam, gdyż nie znoszę kryminałów o świrach i seryjnych mordercach (co zresztą zazwyczaj na to samo wychodzi). Akcja wtedy denerwuje mnie tylko zamiast zaskakiwać - wyobraźnia autorów okazuje się tutaj dość ograniczona, w związku z tym przewidywalność wydarzeń, a szczególnie zakończenia powieści zdecydowanie zmniejszają przyjemność czytania. Tutaj niestety również ten schematyzm się pojawia:(.

W sumie - dobra, ale bez szału. Po następny tom sięgnę, by przekonać się czy główni bohaterowie dalej będą tak irytujący i antypatyczni jak dotychczas...

Po części pierwszej, od której wręcz nie mogłam się oderwać, druga okazała się zaskoczeniem - jest zdecydowanie słabsza. Być może jednak tak ją odebrałam, gdyż nie znoszę kryminałów o świrach i seryjnych mordercach (co zresztą zazwyczaj na to samo wychodzi). Akcja wtedy denerwuje mnie tylko zamiast zaskakiwać - wyobraźnia autorów okazuje się tutaj dość ograniczona, w...

Książkę ze względów zawodowych czytałem na raty przez kilka tygodni, ale czy tęskniłem za nią w momentach rozłąki? Raczej nie. Nie będę się tu rozpisywał, ponieważ według mnie ta pozycja jest po prostu dobra. Rozczarowała mnie niestety końcówka. Autor przez całą historię budował genialnego i piekielnie inteligentnego antybohatera, a w finale... No właśnie. Tu stawiam kropkę i zabieram się za kolejną część cyklu.

Książkę ze względów zawodowych czytałem na raty przez kilka tygodni, ale czy tęskniłem za nią w momentach rozłąki? Raczej nie. Nie będę się tu rozpisywał, ponieważ według mnie ta pozycja jest po prostu dobra. Rozczarowała mnie niestety końcówka. Autor przez całą historię budował genialnego i piekielnie inteligentnego antybohatera, a w finale... No właśnie. Tu stawiam kropkę...

Tak samo wciągający wątek, jak w pierwszej części, może nawet bardziej. Tym razem już nie Sebastian Bergman, lecz Vanja Lithner jest najbardziej irytującą postacią - w tej części robi się wprost niesympatyczna (łagodnie mówiąc). Wartka akcja i zaskakujące zakończenie czynią tę książkę interesującą. Dobrze się ją czyta.

Tak samo wciągający wątek, jak w pierwszej części, może nawet bardziej. Tym razem już nie Sebastian Bergman, lecz Vanja Lithner jest najbardziej irytującą postacią - w tej części robi się wprost niesympatyczna (łagodnie mówiąc). Wartka akcja i zaskakujące zakończenie czynią tę książkę interesującą. Dobrze się ją czyta.

Klasyczny kryminał duetu Michaela Hjortha i Hansa Rosenfeldta zaczynający się z przytupem z równie ciekawym zakończeniem, które zachęca do sięgnięcia po kolejny tom.

Klasyczny kryminał duetu Michaela Hjortha i Hansa Rosenfeldta zaczynający się z przytupem z równie ciekawym zakończeniem, które zachęca do sięgnięcia po kolejny tom.

Psycholog kryminalny o genialnym umyśle i skomplikowanym charakterze – to postać, której nie da się zaszufladkować. Jego relacje z zespołem Krajowej Policji Kryminalnej są pełne napięć, sekretów i nieoczekiwanych zwrotów. To właśnie bohaterowie – autentyczni, niejednoznaczni i pełni sprzeczności – sprawiają, że ta seria jest naprawdę dobra. Każdy z ośmiu tomów to nie tylko intrygująca zagadka kryminalna, ale także głęboka analiza ludzkich emocji, słabości i wyborów.

Psycholog kryminalny o genialnym umyśle i skomplikowanym charakterze – to postać, której nie da się zaszufladkować. Jego relacje z zespołem Krajowej Policji Kryminalnej są pełne napięć, sekretów i nieoczekiwanych zwrotów. To właśnie bohaterowie – autentyczni, niejednoznaczni i pełni sprzeczności – sprawiają, że ta seria jest naprawdę dobra. Każdy z ośmiu tomów to nie tylko...

Kryminał OK. Uwaga! Trzeba czytać po kolei, bo w każdej kolejnej części podane rozwiązanie z poprzedniej.

Kryminał OK. Uwaga! Trzeba czytać po kolei, bo w każdej kolejnej części podane rozwiązanie z poprzedniej.

Jeszcze lepsza niż 1 tom. Wyśmienicie wykreowany główny bohater.

Jeszcze lepsza niż 1 tom. Wyśmienicie wykreowany główny bohater.