Burza słoneczna

Okładka książki Burza słoneczna autora Åsa Larsson, 9788308075807
Okładka książki Burza słoneczna
Åsa Larsson Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie Cykl: Rebecka Martinsson (tom 1) kryminał, sensacja, thriller
364 str. 6 godz. 4 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Rebecka Martinsson (tom 1)
Tytuł oryginału:
Solstorm
Data wydania:
2022-05-11
Data 1. wyd. pol.:
2008-01-01
Liczba stron:
364
Czas czytania
6 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788308075807
Tłumacz:
Beata Walczak-Larsson
Średnia ocen

6,6 6,6 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Burza słoneczna w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Burza słoneczna



książek na półce przeczytane 2467 napisanych opinii 2360

Oceny książki Burza słoneczna

Średnia ocen
6,6 / 10
1486 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Burza słoneczna

avatar
652
640

Na półkach: ,

Czytałam już dawno tę książkę, tyle że w angielskim tłumaczeniu. Miała tytuł "The Savage Altar". I początkowo nie chciałam do niej wracać. Nie dlatego, że była zła, czy że źle się ją czytało. Chodziło o scenę z psem. Nie pamiętałam szczegółów samej akcji, ale fragment o psie wywarł na tyle przykre wrażenie.
Poza tym książka niezła, postacie niebanalne, wciągająca akcja.

Czytałam już dawno tę książkę, tyle że w angielskim tłumaczeniu. Miała tytuł "The Savage Altar". I początkowo nie chciałam do niej wracać. Nie dlatego, że była zła, czy że źle się ją czytało. Chodziło o scenę z psem. Nie pamiętałam szczegółów samej akcji, ale fragment o psie wywarł na tyle przykre wrażenie.
Poza tym książka niezła, postacie niebanalne, wciągająca...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
774
476

Na półkach:

Czyta się dobrze, historia jest skrojona z dużym wyczuciem, a bohaterowie czytelnie nakreśleni. Duży plus za osadzenie fabuły w specyfice szwedzkiej prowincji na dalekiej północy. Na pierwszy plan, poza chęcią odnalezienia mordercy, wysuwa się wątek wspólnoty religijnej, która, jak każda inna religia, jest jednym wielkim oszustwem. Ktoś na pobudzeniu religijnym zarabia, ktoś inny realizuje marzenia o wielkości, jeszcze innym wydaje się, że żarliwość pozwoli im ukryć problemy, z którymi się zmagają. Mechanizm wyparcia jest silny, trudności zakopuje się pod dywan, a wszystkie motywy do działania podlewa się świętoszkowatą obłudą.

Czyta się dobrze, historia jest skrojona z dużym wyczuciem, a bohaterowie czytelnie nakreśleni. Duży plus za osadzenie fabuły w specyfice szwedzkiej prowincji na dalekiej północy. Na pierwszy plan, poza chęcią odnalezienia mordercy, wysuwa się wątek wspólnoty religijnej, która, jak każda inna religia, jest jednym wielkim oszustwem. Ktoś na pobudzeniu religijnym zarabia,...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1655
1652

Na półkach: , ,

Pierwsza część cyklu o prawniczce Rebece Martinsson. Asa Larsson jest kolejną skandynawska autorką, której książki zaczęłam właśnie czytać. Akcja rozgrywa się w społeczności religijnej „ Kościoła Źródła Mocy”, w której to zostaje zamordowany pastor. Na prośbę siostry zamordowanego do Kiruny wraca Rebeca Martinsson, która ma pomóc koleżance i jednocześnie musi zmierzyć się z demonami przeszłości. Lata temu została z tego kościoła wydalona. Dlaczego? Przeczytajcie sami. Naraża się na ogromne niebezpieczeństwo. Są tacy, którzy pragną jej śmierci. Atmosfera jest gęsta i mroczna. Napięcie cały czas rośnie aż do brutalnego zakończenia. Powieść wywołuje wiele emocji, które nie pozwalają jej odkładać. Polubiłam Rebecę za jej odwagę, bezpruderyjność, bezpośredniość, lojalność i prawość. Za nic zaś nie byłam w stanie wykrzesać choć odrobiny sympatii do Sanny, która jest neurotyczna, słaba, nudna. Cykl polecono mi w bibliotece i dobrze, ponieważ odkryłam kolejną autorkę, której styl pisania bardzo mi odpowiada.

Pierwsza część cyklu o prawniczce Rebece Martinsson. Asa Larsson jest kolejną skandynawska autorką, której książki zaczęłam właśnie czytać. Akcja rozgrywa się w społeczności religijnej „ Kościoła Źródła Mocy”, w której to zostaje zamordowany pastor. Na prośbę siostry zamordowanego do Kiruny wraca Rebeca Martinsson, która ma pomóc koleżance i jednocześnie musi zmierzyć się z...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

3232 użytkowników ma tytuł Burza słoneczna na półkach głównych
  • 1 952
  • 1 258
  • 22
467 użytkowników ma tytuł Burza słoneczna na półkach dodatkowych
  • 256
  • 51
  • 42
  • 36
  • 34
  • 28
  • 20

Inne książki autora

Okładka książki Pax. Maran Ingela Korsell, Åsa Larsson
Ocena 0,0
Pax. Maran Ingela Korsell, Åsa Larsson
Okładka książki Pax. Vitormen Ingela Korsell, Åsa Larsson
Ocena 0,0
Pax. Vitormen Ingela Korsell, Åsa Larsson
Okładka książki Pax. Zaraza Ingela Korsell, Åsa Larsson
Ocena 7,9
Pax. Zaraza Ingela Korsell, Åsa Larsson
Okładka książki Pax. Upiór Ingela Korsell, Åsa Larsson
Ocena 7,7
Pax. Upiór Ingela Korsell, Åsa Larsson
Okładka książki Pax. Wodnik Ingela Korsell, Åsa Larsson
Ocena 8,1
Pax. Wodnik Ingela Korsell, Åsa Larsson
Okładka książki Pax. Bjera Ingela Korsell, Åsa Larsson
Ocena 7,6
Pax. Bjera Ingela Korsell, Åsa Larsson
Åsa Larsson
Åsa Larsson
Urodziła się w 1966 r. w Szwecji. Przez wiele lat pracowała w Sztokholmie jako specjalista od prawa podatkowego, jednak porzuciła karierę prawniczą i całkowicie poświęciła się pisarstwu. Jej pierwsza powieść z cyklu z Rebeką Martinsson pt. "Burza z krańców ziemi" zdobyła nagrodę dla najlepszego szwedzkiego kryminalnego debiutu, a piąta powieść tego cyklu pt. "W ofierze Molochowi" została uznana przez Szwedzką Akademię Kryminału za najlepszą szwedzką powieść kryminalną 2012 roku.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Linda Leif GW Persson
Linda
Leif GW Persson
Marka skandynawskiego kryminału jest, uważam, mocno przesadzona, ale też walory napisanych w Skandynawii powieści kryminalnych są trudne do zakwestionowania. „Linda” Leifa Perssona zapewne nie spodoba się tym czytelnikom, którzy spragnieni są krwi, psychopatów, wypływających flaków i zwrotów akcji tak gwałtownych, że aż szyja boli od śledzenia za nimi. Jeśli natomiast ktoś pojmuje literaturę, także kryminały, jako inteligentną grę rodzajami i gatunkami, zabawę słowem, pastisz, cytowanie i prześmiewczość, to „Lindę” polecam. Problem z powieściami kryminalnymi jest taki, że ich istota (morderstwo, śledztwo, wykrycie sprawcy) tworzy pewien nienaruszalny schemat. Aby unikać powtórzeń i przyciągnąć czytelnika, autorzy wymyślają cuda-niewidy. Najczęściej dynamizują fabułę nie dbając o wiarygodność, idą w brutalizm i próbę zaszokowania czytelnika. Ponieważ takie schematyczne powieścidła nieźle się sprzedają, wydawcy stawiają na nie. Krąg się zamyka. Leif Persson zastosował inną metodę. Jest ofiara (młoda, ładna dziewczyna, zgwałcona i zamordowana),jest śledztwo, prowadzone przez policjantów zarówno z Vaxjo (miasto w południowej Szwecji) jak też ekspertów z wydziału zabójstw z centrali w Sztokholmie. Kończy się, tradycyjnie, ujęciem mordercy. Na ten konwencjonalny szkielet Persson naciąga oryginalną tkaninę: Tworzy przekonujący portret socjologiczny lokalnej społeczności stutysięcznego miasta. Pokazuje dynamikę przemian społecznych i kulturowych w Szwecji, z problemem rasizmu i akceptacji migrantów. Ukazuje drobiazgowo pracę policji, ale bez ochów i achów, lecz jako skrzypienie rozbudowanego, niesprawnego aparatu urzędniczego. A przede wszystkim – i to jest najmocniejsza strona powieści! – tworzy Persson wspaniałą plejadę postaci. Główny bohater nie jest odrealnionym superbohaterem, nie jest mądrym życiowo „policjantem z przejściami” (najczęstszy chyba typ, dominujący także w polskich kryminałach). Jest tak bardzo realny, że nawet słowa „przeciętny, nijaki” go nie opisują. Evert Backstrom jest „człowiekiem niskim, tłustym i prymitywnym, ale w pewnych okolicznościach potrafił być przebiegły i pamiętliwy”. Sam o sobie Backstrom jest, oczywiście, bardzo wysokiego mniemania. Także zbrodniarz, Bengt Mansson (nazwisko, naturalnie, nieprzypadkowe, bo ewidentnie nawiązujące do amerykańskiego Charlesa Mansona),nie jest krwiożerczym psychopatą (90 proc. autorów polskich kryminałów tak zapewne skonstruowałoby tę postać),lecz zakochanym w sobie uwodzicielem, „najbardziej czarującym abnegatem”, jak charakteryzuje go jego była żona. Konkludując: „Linda” jest świetną, zabawną, gorzką i ironiczną powieścią, z kryminalną historią w tle.
Jacek Jarosz - awatar Jacek Jarosz
ocenił na81 rok temu
Całkiem inna historia Håkan Nesser
Całkiem inna historia
Håkan Nesser
Kolejny dzień z życia zwykłego człowieka - wstanie, do pracy pójdzie, z kolegami pożartuje, do córki zadzwoni i porozmawia, i tak dalej, i tak dalej. Tyle tylko, że człowiek ów jest policjantem, więc od czasu do czasu w pracy przydarzają mu się jakieś zwłoki i wtedy musi kogoś przesłuchać i robić zwykłe policjanckie rzeczy, ot życie, stara bida ogólnie rzecz ujmując. I wszystko byłoby dobrze, gdyby nie to, że te "zwykłe policjanckie rzeczy" zajmują strasznie dużo miejsca. Lubię Nessera, kiedy pisze o ludziach i relacjach. Ale kiedy zapuszcza się w te typowo kryminalne sfery, śledztwa i przesłuchania, to się trochę nudzę. Zwłaszcza, że akcja tutaj rozwija się bardzo niespiesznie. Zagadka kryminalna sama w sobie jest przednia i porządna, i nawet zwroty akcji miewa, jak się należy (choć skonstruowana jest w taki sposób, że samodzielne jej rozwiązanie jest niemożliwe). I właśnie mam wrażenie, że przez to książka trochę zjada własny ogon. Chodzi o to, że ta intryga jest do tego stopnia skomplikowana, że wymaga bardzo długiego budowania, zanim dojdzie do rozwiązania, a to jest umiarkowanie ekscytujące, bo obejmuje głównie trud mozolących się śledczych przez większość czasu drepczących w miejscu. Chyba że autor chciał między innymi pokazać czytelnikowi jak bardzo sfrustrowany może być policjant prowadzący śledztwo bez punktu zaczepienia - to mu się całkiem udało :). Barbarotti jest bardzo ciekawym bohaterem i lubię go, a zwłaszcza jego spontanicznie wymyślane dziwne porównania. "Głos jak rozdeptana beza" to sobie chyba nawet pożyczę. No i bardzo drażnią mnie wstawki anglojęzyczne. Zdaję sobie sprawę, że jest to wprost przeniesione z oryginału, ale może te wszystkie "allrighty" dla Szwedów brzmią naturalniej, nie wiem. Tutaj kłują w oczy bardzo.
niedź - awatar niedź
ocenił na67 miesięcy temu
Krzyk pod wodą Jeanette Øbro Gerlow
Krzyk pod wodą
Jeanette Øbro Gerlow Ole Tornbjerg
Skandynawskie powieści kryminalne to, coś nad czym warto się pochylić o czym przekonałem się już wielokrotnie. Mam w tym literackim środowisku swoją ulubioną autorkę thrillerów Camille Grebe. Zawsze jednak z ciekawością sięgam po powieści autorów, których jeszcze nie zdążyłem poznać. Duńskie małżeństwo funduje nam znakomitą opowieść z morderstwem w tle. Tutaj na pierwszym planie mamy mocną postać specjalistki od profilowania kryminalnego. Katrinnę Wraa poznajemy podczas wypoczynku nad Morzem czerwonym. Telefon z propozycją współpracy od Szafa Wydziału Zabójstw kopieniackiej policji sprawia, że pani psycholog zostawia partnera i wraca do Dani. Na miejscu dowiaduje się, że gwałtowny wzrost przestępczości skutkuje powstaniem nowego zespołu, w którego szeregi ma zasilić Katrinna. W tym samym czasie dochodzi do brutalnego mordu na znanym i szanowanym lekarzu. Cieszący się nienaganną opinią Madss, lekarz położnik, ojciec trzyletnich bliźniaków, został zadźgany nożem w nocy na swojej posesji. Ciało odnajduje żona lekarza, która również pracuje w branży medycznej. Wraz z Katriną i śledczym Jens przyglądamy się rodzinie zamordowanego. Jacy to byli ludzie? Jak prowadzili życie? To wspólne zagłębianie się w dochodzenie jest jak zaglądanie w okna sąsiadów. Na jaw wychodzą skrywane tajemnice, problemy zdrowotne, skrywane za fasadą przykładowego życia rodzinnego i zawodowego. Najciekawsze w tym wszystkim jest to, że to zabójstwo powiązane jest z przykrym wydarzeniem w życiu naszej głównej bohaterki. Policja trzyma się tropu prowadzącego do emigranta z Czeczeni, który prześladował i obwiniał lekarza za niedopełnienie obowiązków podczas porodu, który zakończył się śmiercią jego żony. Zastanawiając się nad pytaniem kto stoi za śmiercią lekarza, warto pomyśleć co popchnęło go do zbrodni. Autorzy przyłożyli się solidnie do tej powieści, czego przykładem mogą być sylwetki poszczególnych bohaterów. To ludzie z krwi i kości, to właśnie ich wnętrze napędza akcję powieści. Wątek psychologiczny idealnie oddaje to, co dzieje się w głowie bohaterów. Czuć w tej powieści chłód Północy, zimno i skrzypienie śniegu pod butami. Idealna powieść na ciągle trwające u nas upalne lato. Szkoda, że ponad dekadę od premiery nadal nie ma kontynuacji tej jakże dobrze zapowiadającej się serii z mocną postacią głównej bohaterki.
Adam - awatar Adam
ocenił na61 rok temu
Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens Johan Theorin
Ciemna strona. Szwedzcy mistrzowie kryminału. Zbrodnia, tajemnica, suspens
Johan Theorin Stieg Larsson Henning Mankell Per Wahlöö Åke Edwardson Maj Sjöwall Håkan Nesser Åsa Larsson Sara Stridsberg Eva Gabrielsson Inger Frimansson Rolf Börjlind Cilla Börjlind Anna Jansson Tove Alsterdal Magnus Montelius Dag Öhrlund Malin Persson Giolito Veronica von Schenck Katarina Wennstam
To nie jest porządna opinia, bardziej notatka dla siebie samej. Z powodów dość losowych sięgnęłam po antologię opowiadań z gatunku, za którym nie przepadam, do którego w ogóle mnie nie ciągnie i nad którego sensem (oraz fenomenem) wciąż się zastanawiam. Zdarzyły się zaskoczenia pozytywne (przynajmniej nie będę na kryminały tak cięta jak przedtem),jak i opowiadania potwierdzające zasadność mojego zdania. Na pewno się trochę doedukowałam i zrozumiałam jak różnorodna jest współczesna literatura kryminalna. Chociaż, prawdę mówiąc, nie wszystkie z opowiadań, zaprezentowanych w zbiorze, bym do kryminałów zaliczyła (jeden z nich jest jawnym science fiction, inny autorską interpretacją fragmentów z życia postaci historycznej). Tyle wstępu (z jakiegoś powodu, potrzebowałam się wytłumaczyć, może przed sobą samą). Przejdę do krótkich notatek: "Spotkanie po latach" (Tove Alsterdal) - pierwsze opowiadanie, jedno z moich ulubionych w całym zbiorze. To ono sprawiło, że podjęłam decyzję, by przeczytać całość. Ciekawie zarysowana psychika bohaterki. Jakby połączenie kryminału z powieścią grozy. Jeśli kiedykolwiek będę chciała kontynuować poszukiwanie sensu tego gatunku, sięgnę po powieści autorki. 7.5/10 "Lubił swoje włosy" (Cilla Borjlind i Rolf Borjlind) - ciekawy styl, ale zawartość ohydna i nie wnosząca nic odkrywczego w moje myśli. Wiem, że na świecie istnieje zło i obsesje, powstało o tym już tyle, że po co powielać tematykę? 4.5/10 "Nigdy w rzeczywistości" (Ake Edwardson) - W sumie to mi się podobało. Szczególnie sposób ujawniania prawdy o relacji pary bohaterów. Ok. 7/10 "I w nasz ciemny dom" (Inger Frimansson) - Też ok, ale, ponieważ nie ma tak ciekawej narracji, ocena niżej. Można przeczytać, dla rozrywki, ale niczym szczególnym nie ciekawi. 6/10 "Ostatnie lato Paula" (Eva Gabrielsson) - to było przyjemne i klimatyczne. Podobał mi się również sposób przedstawienia bohaterów. 7/10 "Pierścień" (Anna Jansson) - podoba mi się wątek dziecka, które myślało, że znalazło pierścień Saurona. Opowieść dość przeciętna. 6.5/10 "Sanie pocztowe" (Asa Larsson) - klimatyczne. Przy okazji, autorka zahacza o problemy w relacjach z bliskimi i ze społeczeństwem w małej, odizolowanej i patriarchalnej miejscowości. 7/10 "Supermózg" (Stieg Larsson) - to jest science fiction. Bardzo dobre i myślę, że nie muszę nic więcej dodawać. Wryło mi się to w myśli dość mocno. Raczej nie zapomnę. 8/10 "Nieprawdopodobne spotkanie" (Henning Mankell i Hakan Nesser) - dwóch fikcyjnych policjantów gra w brydża z autorami (podejrzewam, że, w założeniu, niefikcyjnymi). Przyjemne. 7/10 "Alibi senora Banegasa" (Magnus Montelius) - średniak rasowy. W dodatku nieprzekonujący. 5/10 "Coś w jego oczach" (Dag Ohrlund) - bardzo dobre. Porusza problem samosądów bazowanych na kulturze, różnic kulturowych jako takich, no i braku tolerancji (po trochu z obydwu stron). 7,5/10 "Ty zawsze przy mnie stój" (Malin Persson Giolitto)- wnioski dobre, ale tylko to. Ogólnie jest średnio. 5.5/10 "Multimilioner" (Maj Sjowall i Per Wahloo) - Przyjemne i zabawne. Ale to też raczej nie kryminał. 7/10 "Kalendarz Braun"(Sara Stridsberg) - nie muszę komentować. 7.5/10 "Zemsta Dziewicy" (Johan Theorin)- Klimat przyjemny. Też wydaje się bliskie powieści grozy. 7/10 "Maitreja" (Veronika von Schenck) - sama intryga to średniak, ale główna bohaterka zasługuje na (mały) plusik. 5.5/10 "Późno ocknie się grzesznik" (Katarina Wennstam) - fanatyzm religijny to poważny problem... Tu ukazany kiepsko. 4/10 Podliczając, wychodzi 6,44 zaokrąglone z niedomiarem. Daję więc 6 gwiazdek.
Esotherya - awatar Esotherya
oceniła na68 lat temu

Cytaty z książki Burza słoneczna

Więcej
Åsa Larsson Burza słoneczna Zobacz więcej
Åsa Larsson Burza z krańców ziemi Zobacz więcej
Åsa Larsson Burza słoneczna Zobacz więcej
Więcej