Czterech mężczyzn na brzegu lasu

O tym, jaka jest cena postępu.
Grupa geologów stoi na brzegu lasu i podziwia nowo otwartą kopalnię węgla brunatnego, wspominając kilka miesięcy, które spędzili na pracy przy jej przygotowaniu.
Pod względem konstrukcji jest to książka nieco podobna do "Wielkich kłamstewek". Od początku wiemy, że ktoś zginął, ale kto i dlaczego pozostaje tajemnicą do samego końca. Autorka dawkuje wskazówki na tyle oszczędnie, że niemal co rozdział można mieć nową koncepcję. Pewnym minusem jest to, że tak długo budowane napięcie prowadzi do bardzo pospiesznego rozwiązania, które nie ma nawet szansy porządnie wybrzmieć.
Głównym tematem książki jest konflikt pomiędzy geologami, którzy widzą w otwarciu kopalni szansę na rozwój regionu i nowe miejsca pracy, a mieszkańcami, którzy nie mogą pogodzić się z koniecznością przesiedlenia - szczególny opór stawia tu jeden z gospodarzy. Nie jest to jednak sytuacja pokazana w sposób czarno-biały. Geologowie rozumieją tragedię ludzi i żal im dewastowanego krajobrazu, ale wykonują tylko swoją pracę i sami nie są władni podejmować w tej sprawie żadnych decyzji. Z kolei oporny gospodarz zdecydowanie nie jest kryształową postacią i właściwie trudno darzyć go sympatią - swoją ziemię zdobył niemalże przemocą, a wobec własnych dzieci jest despotą narzucającym im własną wizję życia.
Całość to taka utrzymana w klimacie wakacyjnej powieści o biwakowaniu konserwa, dokumentująca świat, który przeminął już bezpowrotnie. Troszkę ramotka, ale wciąż całkiem przyjemna w odbiorze.

O tym, jaka jest cena postępu.
Grupa geologów stoi na brzegu lasu i podziwia nowo otwartą kopalnię węgla brunatnego, wspominając kilka miesięcy, które spędzili na pracy przy jej przygotowaniu.
Pod względem konstrukcji jest to książka nieco podobna do "Wielkich kłamstewek". Od początku wiemy, że ktoś zginął, ale kto i dlaczego pozostaje tajemnicą do samego końca. Autorka...

Dobra książka. Po przeczytaniu moje myśli wciąż krążą wokół niej.

Dobra książka. Po przeczytaniu moje myśli wciąż krążą wokół niej.

Książka "Czterech mężczyzn na brzegu lasu" Stanisławy Fleszarowej-Muskat to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Zachęcająco brzmiący tytuł przykuł moją uwagę i postanowiłam nabyć ten egzemplarz.

Jest to powieść obyczajowa. Akcja rozgrywa się we wsi Kaliniec, gdzie przyjechała grupa pracowników, która wchodzi w różne starcia z miejscową ludnością. Rozterki i problemy dostarczają szereg różnych przeżyć czytelnikowi, a barwne opisy pomagają w wyobrażeniu sobie miejsca akcji utworu.

Autorka pokazuje na łamach tej powieści zachowania ludzi doświadczonych niedawną wojną, ich codzienne zmagania i walkę o przetrwanie w Kalińcu.

Według mnie jest to interesująca lektura, warta przeczytania.

Książka "Czterech mężczyzn na brzegu lasu" Stanisławy Fleszarowej-Muskat to moje pierwsze spotkanie z jej twórczością. Zachęcająco brzmiący tytuł przykuł moją uwagę i postanowiłam nabyć ten egzemplarz.

Jest to powieść obyczajowa. Akcja rozgrywa się we wsi Kaliniec, gdzie przyjechała grupa pracowników, która wchodzi w różne starcia z miejscową ludnością. Rozterki i...

Wynudziłam się strasznie. Aż nie mogę uwierzyć, że ta sama osoba napisała "Tak trzymać".

Wynudziłam się strasznie. Aż nie mogę uwierzyć, że ta sama osoba napisała "Tak trzymać".

Przeczytałam i nie rozumiem dlaczego jest to najpopularniejsza książka tej autorki. Czytałam inne, lepsze. Pewno dobrze odzwierciedla atmosferę i problemy czasów powojennych, ale dla współczesnych czytelników trochę nużąca.

Przeczytałam i nie rozumiem dlaczego jest to najpopularniejsza książka tej autorki. Czytałam inne, lepsze. Pewno dobrze odzwierciedla atmosferę i problemy czasów powojennych, ale dla współczesnych czytelników trochę nużąca.

Nudna bardzo, ale podobno jej książki są dobre, więc może skusze się po inną

Nudna bardzo, ale podobno jej książki są dobre, więc może skusze się po inną

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Stanisławy i muszę przyznać, że jestem mile zaskoczona. Nie jest to literatura wysokich lotów, jednak książka była całkiem interesująca.

Jest to opowieść o niezwykłej sile przywiązania, w tym przypadku jest to przywiązanie do ziemi, które okazuje się być cenniejsze od ludzkiego życia. Co więcej, książka w dość rzeczywisty sposób oddaje mentalność ludzi mieszkających na wsi, często bowiem wzbraniają się przed postępem i kurczowo trzymają się tego, co znane.
Nie są to jednak jedyne poruszane wątki, warto więc sięgnąć po tę pozycję i dowiedzieć się jak wyglądało życie w dwudziestowiecznym Kalińcu, przed czym wzbraniali się jego mieszkańcy i czy przyniosło to jakikolwiek rezultat.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Pani Stanisławy i muszę przyznać, że jestem mile zaskoczona. Nie jest to literatura wysokich lotów, jednak książka była całkiem interesująca.

Jest to opowieść o niezwykłej sile przywiązania, w tym przypadku jest to przywiązanie do ziemi, które okazuje się być cenniejsze od ludzkiego życia. Co więcej, książka w dość rzeczywisty...

Minęło już trochę czasu od przeczytania książki, a ciągle czuję ten niedosyt, jaki pozostawia po sobie dobry film, czy literatura. Myśli krążą jeszcze nieuporządkowane, poruszone serce i niezaspokojona ciekawość. Wydawałoby się, że treść jest na książkę żadna- przyjeżdża ekipa geologów do wsi polskiej początku lat 60-tych XX wieku w celu poszukiwania złóż węgla brunatnego i ewentualnej budowy kopalni odkrywkowej. No i tu zaczyna się kunszt prozatorski autorki. Lata sześćdziesiąte, to lata mojego dzieciństwa, którego wakacyjnych pór nigdy nie spędzałam na wsi. Jako typowy mieszczuch obydwie babcie miałam w mieście. A książka ta przenosi dokładnie w tamte miejsca i tamte czasy. Czytelnik nie tylko dostrzeże piękno krajobrazów, usłyszy pianie kogutów,, poczuje zapachy przyrody o każdej porze doby zaczynającego się lata. Poczuje też piach z suchej bitej drogi i to najbardziej fascynujące - relacje między ludźmi. Tymi stąd i przybyszami. Rosnące napięcia, pragnienia, namiętności. Smaczki dążeń tzw. awansu społecznego ze wsi do miasta, Różnorodność obaw, jakie targają pełnokrwistymi, wielowymiarowymi bohaterami wobec przemian, jakie czekają tuż za zakrętem. To nie jest proste życie, którego rytm wyznaczają pory roku. Słyszymy tu echa tak niedawnej jeszcze wojny. Ona także kształtowała ludzkie losy.
Polecam

Minęło już trochę czasu od przeczytania książki, a ciągle czuję ten niedosyt, jaki pozostawia po sobie dobry film, czy literatura. Myśli krążą jeszcze nieuporządkowane, poruszone serce i niezaspokojona ciekawość. Wydawałoby się, że treść jest na książkę żadna- przyjeżdża ekipa geologów do wsi polskiej początku lat 60-tych XX wieku w celu poszukiwania złóż węgla brunatnego...

Zderzenie dwóch odrębnych światów, ale czy do końca zupełnie odrębnych ? Mnie ta książka wciągnęła i przeniosła do Kalińca i ich małych i dużych problemów.

Zderzenie dwóch odrębnych światów, ale czy do końca zupełnie odrębnych ? Mnie ta książka wciągnęła i przeniosła do Kalińca i ich małych i dużych problemów.

Naprawdę dobra książka obyczajowa, nie spodziewałam się takiego poziomu :) Kilka świetnych dialogów, piękny język, akcja osadzona w ciekawych czasach PRL-u. Warto przeczytać.

Naprawdę dobra książka obyczajowa, nie spodziewałam się takiego poziomu :) Kilka świetnych dialogów, piękny język, akcja osadzona w ciekawych czasach PRL-u. Warto przeczytać.