Błękit szafiru

No cóż... Mnie nie wciągnęła.

No cóż... Mnie nie wciągnęła.

Albo relacja Gwen i Gideona naprawdę nie ma sensu, albo jej nie rozumiem, albo od początku miałam rację. Mimo że lubię Gideona, myślę, że nie można mu ufać😶 (przynajmniej po części😢).
Xemerius dodał dużo humoru tej książce.
Czasem trochę brakowało mi akcji, ale mimo tego nigdy się nie nudziłam. Bardzo szybko przeczytałam, nie miałam żadnych dłuższych przerw od lektury i od razu po skończeniu sięgnęłam po trzeci tom.

Albo relacja Gwen i Gideona naprawdę nie ma sensu, albo jej nie rozumiem, albo od początku miałam rację. Mimo że lubię Gideona, myślę, że nie można mu ufać😶 (przynajmniej po części😢).
Xemerius dodał dużo humoru tej książce.
Czasem trochę brakowało mi akcji, ale mimo tego nigdy się nie nudziłam. Bardzo szybko przeczytałam, nie miałam żadnych dłuższych przerw od lektury i od...

Bardzo fajna

Bardzo fajna

Całkiem sympatyczna jest ta seria, sceny podróży w czasie są chyba najprzyjemniejsze i najzabawniejsze, i ogólnie całej tej wielkiej tajemnicy łatwo się domyślić, ale czyta się o tyle szybko i lekko, by to nie był problem.

Problemem za to jest Gideon, który nawet wśród amantów z young adult wyróżnia się byciem pozbawionym zalet bucem. Co jest podwójnie obciążające, bo zazwyczaj Gier mimo wszystko nie ma problemu z wywołaniem u czytelnika takich odczuć wobec postaci, jakie zaplanowała – na przykład Charlotcie można współczuć, ale zachowuje się tak nieprzyjemnie, że łatwo o tym współczuciu nie pamiętać, kiedy otwiera usta.

Mam też bardziej "dorosły" problem z tą serią, bo jest bardzo infantylna jak na young adult, ale z drugiej strony pada tu dosyć sporo tekstów nawiązujących do seksu, więc sama już nie wiem. No i czuję się oszukana, bo w tomie o tytule "Błękit szafiru" nie dowiadujemy się praktycznie nic o Szefirze, czyli Lucy. W ogóle ten tom to typowy drugi tom, w którym jedyne co się wydarzyło to komplikacje uczuciowe między bohaterami

Całkiem sympatyczna jest ta seria, sceny podróży w czasie są chyba najprzyjemniejsze i najzabawniejsze, i ogólnie całej tej wielkiej tajemnicy łatwo się domyślić, ale czyta się o tyle szybko i lekko, by to nie był problem.

Problemem za to jest Gideon, który nawet wśród amantów z young adult wyróżnia się byciem pozbawionym zalet bucem. Co jest podwójnie obciążające, bo...

uwielbiam leslie, przyjaciółka gwen bardzo jej pomaga i ogarnia wiecej niz sama glowna bohaterka, mimo wszystko ksiaxka jest naprawdę wciągająca i mi czytanie jej idzie bardxo szybko i gładko

uwielbiam leslie, przyjaciółka gwen bardzo jej pomaga i ogarnia wiecej niz sama glowna bohaterka, mimo wszystko ksiaxka jest naprawdę wciągająca i mi czytanie jej idzie bardxo szybko i gładko

Godna kontynuacja, doskonale się bawiłam. Rozwinęła wiele wątków, a momentami przestoje w akcji wcale nie przeszkadzały - sprawiały, że stała się bliższa rzeczywistości.

Godna kontynuacja, doskonale się bawiłam. Rozwinęła wiele wątków, a momentami przestoje w akcji wcale nie przeszkadzały - sprawiały, że stała się bliższa rzeczywistości.

Kontynuacja poprzedniej części jest nie mniej zagadkowa, niż część pierwsza.
O bohaterach: są nastolatkami z krwi i kości. Robią dokładnie takie błędy, jakie mógłby popełnić nastolatek postawiony przed tymi wszystkimi problemami/zagadkami. Nie da się krytykować Gewn za jej nieprzemyślane zachowanie, czy robienie głupot, czy głupie przemyślenia, gdyż 16latki nie są zbyt racjonalne.
Gideon jest dokładnie tak czarującym, a jednocześnie tak naiwnym chłopakiem, jakim może być dzieciak trzymany pod kloszem przez całe swoje życie. Nie odbiera mu to uroku i liczę na duży rozwój jego postaci w kolejnym tomie.
Pełnokrwiste relacje pomiędzy głównymi bohaterami i bohaterami pobocznymi nadają tej książce autentyczności (czym jest autentyczność w powieściach fantasy to polecam poczytać "Po bandzie") i łatwo się z nimi utożsamiać.

Mimo niedociągnięć (jak w każdej młodzieżówce) mam duży sentyment do książek pisanych przed 10 laty.
I czekam na rozwiązanie tajemnicy Saint Germeina.

Kontynuacja poprzedniej części jest nie mniej zagadkowa, niż część pierwsza.
O bohaterach: są nastolatkami z krwi i kości. Robią dokładnie takie błędy, jakie mógłby popełnić nastolatek postawiony przed tymi wszystkimi problemami/zagadkami. Nie da się krytykować Gewn za jej nieprzemyślane zachowanie, czy robienie głupot, czy głupie przemyślenia, gdyż 16latki nie są zbyt...

„Błękit Szafiru” autorstwa Kerstin Gier to świetna kontynuacja „Czerwieni Rubinu”, która całkowicie mnie oczarowała. ✨

Książka wciąga od pierwszych stron, a tempo akcji jest o wiele lepsze niż w pierwszym tomie. Bardzo podobało mi się, że tym razem więcej czasu spędzamy w przeszłości, w pięknie opisanym XVIII wieku, wśród tajemniczych Strażników i szemranych intryg. 🕰️ Gwendolyn, główna bohaterka, zdobywa nowych sprzymierzeńców i coraz lepiej radzi sobie z trudnościami, jakie niesie podróżowanie w czasie. Szczególnym urokiem tej części jest wprowadzenie Xemeriusa – przesympatycznego gargulca, który kradnie każdą scenę, w której się pojawia. 🐉

Atmosfera książki jest magiczna: bale, peruki, stare rezydencje i pełne napięcia spotkania. Dużo się dzieje, dzięki czemu trudno się nudzić. Miłosny wątek między Gwen a Gideonem rozwija się błyskawicznie, co trochę mnie raziło, ale z drugiej strony – główna bohaterka ma przecież tylko 16 lat. 💖 Gideon, choć bywa irytujący, jest też niezwykle uroczy i opiekuńczy, co sprawia, że trudno go nie lubić.

Fabuła bywa momentami nieco zagmatwana, zwłaszcza przy dużej ilości nazwisk i wątków, ale z czasem wszystko zaczyna się układać. Podoba mi się, że autorka stopniowo odsłania tajemnice Lucy i Paula, trzymając czytelnika w napięciu. Styl pisania jest lekki, pełen humoru i młodzieńczego uroku. Idealnie sprawdza się jako odskocznia od codzienności. 📖

Książka pokazuje, jak fascynująca może być zabawa z motywem podróży w czasie, nie rezygnując przy tym z emocji i wzruszeń. Epilog pozostawia w ogromnym napięciu i zachęca, by natychmiast sięgnąć po trzeci tom🔥 Dla mnie była to przyjemna, pełna przygód i emocji lektura.

„Błękit Szafiru” autorstwa Kerstin Gier to świetna kontynuacja „Czerwieni Rubinu”, która całkowicie mnie oczarowała. ✨

Książka wciąga od pierwszych stron, a tempo akcji jest o wiele lepsze niż w pierwszym tomie. Bardzo podobało mi się, że tym razem więcej czasu spędzamy w przeszłości, w pięknie opisanym XVIII wieku, wśród tajemniczych Strażników i szemranych intryg. 🕰️...

Wspaniała książka o podróżach w czasie i miłości to pierwsza książka ,która połączyła te rzeczy w całość na pewno przeczytam kolejną część

Wspaniała książka o podróżach w czasie i miłości to pierwsza książka ,która połączyła te rzeczy w całość na pewno przeczytam kolejną część

Przygody Gwendolyn są coraz lepsze, jednak nie wyobrażam sobie czytać tych książek podzielnie. Jedynie czytając jedna za drugą ma to większy sens.
Wszystko w trzech częściach dzieje się na przestrzeni około dwóch tygodni, więc jest dość zbitą całością.
Ale jak zawsze ma swój urok.

Przygody Gwendolyn są coraz lepsze, jednak nie wyobrażam sobie czytać tych książek podzielnie. Jedynie czytając jedna za drugą ma to większy sens.
Wszystko w trzech częściach dzieje się na przestrzeni około dwóch tygodni, więc jest dość zbitą całością.
Ale jak zawsze ma swój urok.