Milion małych kawałków

Poruszająca

Poruszająca

Zupełnie mi nie przeszkadza to, o co była największa draka z tą powieścią - że autor nie trzyma się faktów, koloryzuje, zmyśla. Przecież to nie reportaż, nawet nie autobiografia. Pokazuje totalnie wyniszczonego człowieka. Tak wyniszczonego, że aż trudno to zrozumieć. Przez przypadek, w całej tej konfabulacji pokazuje prawdę o uzależnionych - że w swej wrażliwości i zranieniu, pod wpływem substancji, przetaczają się na drugi biegun - stają się samolubni i nieczuli.
Znakomite są naturalistyczne opisy cierpienia fizycznego, ciekawie muśnięty temat sacrum i profanum, spotkania z absolutem. Zasłużenie popularna.

Zupełnie mi nie przeszkadza to, o co była największa draka z tą powieścią - że autor nie trzyma się faktów, koloryzuje, zmyśla. Przecież to nie reportaż, nawet nie autobiografia. Pokazuje totalnie wyniszczonego człowieka. Tak wyniszczonego, że aż trudno to zrozumieć. Przez przypadek, w całej tej konfabulacji pokazuje prawdę o uzależnionych - że w swej wrażliwości i...

Zupełnie nie rozumiem fenomenu tej książki. Z pewnością nie jest to książka dla osób, które chcą wyjść z nałogu. Główny bohater, który męczy i wkurza, a dodatkowo nie daje szansy na wyjście z nałogu swojej „ukochanej”.

Zupełnie nie rozumiem fenomenu tej książki. Z pewnością nie jest to książka dla osób, które chcą wyjść z nałogu. Główny bohater, który męczy i wkurza, a dodatkowo nie daje szansy na wyjście z nałogu swojej „ukochanej”.

Ta książka była inna, na poczatku ciężko było mi sie przyzwyczaić do stylu pisarza,a później się wciągnełam. Bardzo dobra książka, opisana prawdziwa historia i wielka siła autora książki.

Ta książka była inna, na poczatku ciężko było mi sie przyzwyczaić do stylu pisarza,a później się wciągnełam. Bardzo dobra książka, opisana prawdziwa historia i wielka siła autora książki.

Brak myślinków przy dialogach sprawiał że bardzo ciężko czytało się tą książkę.

Brak myślinków przy dialogach sprawiał że bardzo ciężko czytało się tą książkę.

Czulam sie jak przeżuta i wypluta po jej przeczytaniu…. Wstrzasajaca i bardzo dobra.

Czulam sie jak przeżuta i wypluta po jej przeczytaniu…. Wstrzasajaca i bardzo dobra.

Czy można pozbierać i poskładać życie rozbite na milion kawałków przez nałóg, przez alkohol i narkotyki i inne używki?
Ludzie, którzy już nie piją i nie biorą narkotyków w dalszym ciągu zmagają się z obsesją. Ich życie polega na unikach ale nadal myślą i śnią o substancjach, które kiedyś uwielbiali, kochali za które oddaliby zycie.
James w książce pokazuje nam życie w ośrodku leczenia dla alkoholików i narkomanów. Jest to biografia ale trochę podkolorowana jak sam autor we wstępie o tym mówi ale i tak jest to bolesna , ciężka i okrutna walka z nałogiem.

Czy można pozbierać i poskładać życie rozbite na milion kawałków przez nałóg, przez alkohol i narkotyki i inne używki?
Ludzie, którzy już nie piją i nie biorą narkotyków w dalszym ciągu zmagają się z obsesją. Ich życie polega na unikach ale nadal myślą i śnią o substancjach, które kiedyś uwielbiali, kochali za które oddaliby zycie.
James w książce pokazuje nam życie w...

Bywają książki słynne, których przeczytanie jednak odkładamy w czasie…
Taką książką jest dla mnie najbardziej znana książka Jamesa Frey’a.
Jakie wrażenie wywarła na mnie, gdy już zdecydowałam się zapoznać z jej treścią?
Zapraszam do przeczytania mojej opinii…
https://taka-jest-agata.blogspot.com/2024/06/james-frey-milion-maych-kawakow.html

Bywają książki słynne, których przeczytanie jednak odkładamy w czasie…
Taką książką jest dla mnie najbardziej znana książka Jamesa Frey’a.
Jakie wrażenie wywarła na mnie, gdy już zdecydowałam się zapoznać z jej treścią?
Zapraszam do przeczytania mojej opinii…
https://taka-jest-agata.blogspot.com/2024/06/james-frey-milion-maych-kawakow.html

"Zabijanie rozpoczęło się, ale do końca jeszcze daleko"

James budzi się na pokładzie samolotu, nie ma pojęcia jak się tam znalazł, również nie wie, dlaczego jest w tak opłakanym stanie, złamany nos, wybite zęby, pokaleczony, brudny, śmierdzący. Nie wie, co się z nim działo przez ostatnie tygodnie. Dwadzieścia trzy lata i mocne uzależnienie od alkoholu oraz narkotyków.

Za namową rodziców zgłasza się do najstarszego ośrodka w USA leczącego uzależnienia. Odwyk ten cieszy się ogromną chlubą, posiada rekordową skuteczność siedemnastu procent wyleczonych. Trafił tam w ostatniej chwili, wystarczyło by jeszcze kilka tygodni takiego ciągu, a był by martwy.

Autor opisuje własne doświadczenia z pobytu w takim ośrodku, lecz nie jest to powieść autobiograficzna, wiele wątków zostało podkoloryzowanych i zmienionych, aby powieść mogła być mocniejsza, żeby poruszyła bardziej czytelników, wywarła większe wrażenie. Chciał pokazać, ile trudu wymaga wyjście z bagna zwanym uzależnieniem. Człowiek staje się takim wrakiem, bezmózgowcem, prawdę mówiąc, że nie widzi nic poza własnym nałogiem, do tego stopnia, że po dłuższym czasie niebrania, zwykle rzeczy, artykuły pierwszej potrzeby potrafią cieszyć, człowiek wcześniej tego nie widział, jedyną podstawową rzeczą były używki. Powieść pokazuje nam również, że nawet osoby cieszące się ogromną sławą, czy ludzie na poważnych stanowiskach typu sędzia, prawnik także w to wpadają. Nie liczy się status, władza, pieniądze. Każdy może wsiąknąć w to gówno.

Książki tego typu są dla mnie tematem trudnym, czytam je zdecydowanie dłużej, potrzebując w międzyczasie większych przerw, ponieważ sama dwa lata temu skończyłam terapię odwykową. Lecz, mimo to bardzo lubię sięgać po tę tematykę, wczuwać się i przeżywać wszystko wraz z bohaterami. W tę powieść wyczułam się trzy razy mocniej niż w inne tego typu, ponieważ, uzależnienie dobrze zostało tam opisane, wszystkie schematy, problemy, codzienność, z jaką musi zmagać się osoba. Z wieloma sprawami potrafiłam się bardzo mocno utożsamić.

James był dla mnie ogromnie motywującą postacią, pokazał jak z pomocą silnej woli można pokonać wszystkie przeciwności losu, nie stosując się do podstawowych regułek, bez których większości nie jest w stanie przetrwać. On miał własne reguły i tylko on decydował o swoim życiu, on za nie odpowiadał w każdym tego słowa znaczeniu. Niestety sposób, w jaki była pisana ta książka mnie trochę zmęczył, początek bardzo mnie zaciekawił, lecz częste powtarzanie słów oraz bardzo, ale to bardzo dużo „i” sprawiło, że miałam ochotę w połowie ją odłożyć. Na całe szczęście dotrwałam do końca i nie żałuję. Ostatnie trzy rozdziały tak mnie pochłonęły, że przestałam zwracać uwagę na sposób pisania, a mocno wczułam się w fabułę.

Jest to dla mnie takie 7,5/10. Uważam, że jest godna polecenia każdemu.

"Kiedy sięgam po jedną z butelek, coś mówi mi, żebym przestał, że to jest złe, że nie mogę już tego robić, że się zabijam. I tak sięgam. Biorę butelkę, podnoszę do ust i wypijam długi duży łyk, który pali mi usta, przełyk i żołądek.

Przez ułamek sekundy czuję się spełniony. Wewnętrzny ból znika. Czuję się odprężony i wypoczęty, pewny siebie i bezpieczny, opanowany i spokojny. Czuję się dobrze. Kurwa mać, czuję się zajebiście.

Uczucie znika tak szybko, jak się pojawiło i pragnę go z powrotem. Nie obchodzi mnie co muszę zrobić. Co muszę wziąć, co muszę przejść. Zrobię wszystko. Chcę tylko, żeby wróciło."

"Zabijanie rozpoczęło się, ale do końca jeszcze daleko"

James budzi się na pokładzie samolotu, nie ma pojęcia jak się tam znalazł, również nie wie, dlaczego jest w tak opłakanym stanie, złamany nos, wybite zęby, pokaleczony, brudny, śmierdzący. Nie wie, co się z nim działo przez ostatnie tygodnie. Dwadzieścia trzy lata i mocne uzależnienie od alkoholu oraz narkotyków.

Za...

Forma powieści przypominająca strumień świadomości. Próby walki z nałogiem i pobyt w ośrodku. Lektura bolesna i warta przeczytania.

Forma powieści przypominająca strumień świadomości. Próby walki z nałogiem i pobyt w ośrodku. Lektura bolesna i warta przeczytania.