Wiesz, nie potrafię ja dobrze oceniać moich uczuć, ale wydaje mi się, że ładnie Cię kocham i globalnie, razem z tym, o co się Ciebie czasem czepiam w mojej 'codziennej niepewności'.

Próżnia wytworzona w czasie. Ta sama mała, jasno oświetlona kabina pokoju, ten sam człowiek, którego się kocha, a którego w jakiś dziwny sposób już nie ma, można go dotknąć, jeśli się wyciągnie ramiona, a jednocześnie nie można go już dosięgnąć.

Próżnia wytworzona w czasie. Ta sama mała, jasno oświetlona kabina pokoju, ten sam człowiek, którego się kocha, a którego w jakiś dziwny sposób już nie ma, można go dotknąć, jeśli się wyciągnie ramiona, a jednocześnie nie można go już dosięgnąć.

- Jesteś moją córką. [...] Kochałabym cię, nawet gdybyś zgasiła słońce.

- Jesteś moją córką. [...] Kochałabym cię, nawet gdybyś zgasiła słońce.

Ale staram się nie myśleć o nim zbyt wiele. Staram się nie myśleć, że przez kilka godzin pewnego złotego październikowego dnia kogoś kochałam. A potem go straciłam.

Ale staram się nie myśleć o nim zbyt wiele. Staram się nie myśleć, że przez kilka godzin pewnego złotego październikowego dnia kogoś kochałam. A potem go straciłam.

- (...)Nie przepada za spotkaniami z... właściwie z ludźmi ogółem, o ile nie występują na kartach książki.
- Nie on jeden.

- (...)Nie przepada za spotkaniami z... właściwie z ludźmi ogółem, o ile nie występują na kartach książki.
- Nie on jeden.

Raz jeszcze okazało się, że ludzie nie są biernymi pojemnikami do gromadzenia informacji i że sposób, w jaki odbierają i interpretują informacje, zależy od tego, jak głęboko są zaangażowani w stosunku do określonego przekonania czy linii działania.

Raz jeszcze okazało się, że ludzie nie są biernymi pojemnikami do gromadzenia informacji i że sposób, w jaki odbierają i interpretują informacje, zależy od tego, jak głęboko są zaangażowani w stosunku do określonego przekonania czy linii działania.

Poznałem dziś człowieka i ku uciesze mojej spotykałem ludzi częściej, niż dotychczas sądziłem. Z wrzaskiem i rozkoszą bezgraniczną człowiek ma wiele wspólnego. W bezmiarze szczęścia i drapieżności pływa, po tym poznasz człowieka. Dopiero, gdy porzuci to, co go okrywa, gdy zmyje przed kochankiem fałsz i nieszczerość, gdy podda się człowieczeństwu, będzie wówczas człowiekiem. I tak zrobiła ona, mój pierwszy człowiek, którego istotą wartą życia nazwałem.

Poznałem dziś człowieka i ku uciesze mojej spotykałem ludzi częściej, niż dotychczas sądziłem. Z wrzaskiem i rozkoszą bezgraniczną człowiek ma wiele wspólnego. W bezmiarze szczęścia i drapieżności pływa, po tym poznasz człowieka. Dopiero, gdy porzuci to, co go okrywa, gdy zmyje przed kochankiem fałsz i nieszczerość, gdy podda się człowieczeństwu, będzie wówczas człowiekiem. I t...

Pieniędzmi, nawet dużymi, nie można zapłacić za życie, za złamaną psychikę ofiary, która po pięciu latach wojny mogła stać się psychiką kata, psychiką człowieka żądnego odwetu.

Pieniędzmi, nawet dużymi, nie można zapłacić za życie, za złamaną psychikę ofiary, która po pięciu latach wojny mogła stać się psychiką kata, psychiką człowieka żądnego odwetu.

Forsa; to był ich argument.(...)Jak można sprzedać to czym się jest? Nie rozumieli

Forsa; to był ich argument.(...)Jak można sprzedać to czym się jest? Nie rozumieli

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?

Czasem zadaję sobie pytanie, po jaką cholerę tak harujemy? Dla forsy? Ale po jakiego diabła nam te pieniądze, jeżeli nie robimy nic innego, tylko harujemy, żeby je zarobić?