Większość z nas nie bierze ślubu ze swoją największą miłością. Pobieramy się, bo do siebie pasujemy, niekiedy ze względu na przyjaźń. To temat rzeka. Może taki związek nie jest tym, w którym ludzie potrafią wzajemnie czytać sobie w myślach, ale jest im razem dobrze, jak w ulubionym fotelu. To też miłość. Inny rodzaj miłości, takiej która się nie wypala, która potrafi trwać w prawdziwym świecie.

Mężczyźni z reguły nie mają problemów z mówieniem o miłości. Pod warunkiem, że dotyczy to ich miłości do motocykla, samochodu, piłki nożnej lub do nich samych.

Mężczyźni z reguły nie mają problemów z mówieniem o miłości. Pod warunkiem, że dotyczy to ich miłości do motocykla, samochodu, piłki nożnej lub do nich samych.

Łączyło nas coś więcej niż zwykła sympatia albo czułość. To nie była też zwykła przyjaźń. Łączyło nas coś niezniszczalnego, coś co rodzi się tylko w dzieciństwie i trwa całe życie na "na dobre i na złe", w praktyce częściej na złe niż dobre.

Łączyło nas coś więcej niż zwykła sympatia albo czułość. To nie była też zwykła przyjaźń. Łączyło nas coś niezniszczalnego, coś co rodzi się tylko w dzieciństwie i trwa całe życie na "na dobre i na złe", w praktyce częściej na złe niż dobre.

Samo piekło boi się gniewu zdradzonej kobiety.

Samo piekło boi się gniewu zdradzonej kobiety.

Czasami potrafi być wzruszająco krucha. W takich chwilach wybaczyłby jej wszystkie dziwactwa, całe to niestosowne pocieszanie. Współczucie dla nadgniłych owoców. Dla tortów. Dla bułek. Dla knedlików. Przypomniał sobie tę nocną scenę przy lodówce. Długo przed nią stałą. Kiedy ją na tym przyłapał, tłumaczyła ze łzami w oczach, że ten duży knedlik na pewno niebawem się zepsuje! Że leży w lodówce już strasznie długo i przez nas, bo go nie jemy, się zepsuje. A może nie jemy go dlatego, że jest niemodny? Nikt z naszych przyjaciół już nie robi knedlików. Uważają, że są tuczące i niezdrowe, w ogóle be. Warzywa i sery znikają od razu. A ten biedniutki porzucony knedlik… Jak on okropnie musi się czuć, jak nieatrakcyjnie! Więc tak o drugiej w nocy ten knedlik pokroili w kostkę, obtoczyli w jajku, usmażyli i zjedli. Chociaż już był trochę nadpsuty. Chociaż wydzielał już trochę kwaskowatą woń. Jedli go, żeby jego posępnej egzystencji nadać w ostatniej chwili sens. Gdyby o nim myślała z taką czułością jak o tym knedliku!

Czasami potrafi być wzruszająco krucha. W takich chwilach wybaczyłby jej wszystkie dziwactwa, całe to niestosowne pocieszanie. Współczucie dla nadgniłych owoców. Dla tortów. Dla bułek. Dla knedlików. Przypomniał sobie tę nocną scenę przy lodówce. Długo przed nią stałą. Kiedy ją na tym przyłapał, tłumaczyła ze łzami w oczach, że ten duży knedlik na pewno niebawem się zepsuje! Że...

Nic tak nie cieszy ludzi, jak oglądanie czyjegoś upadku. Zwłaszcza jeśli ten ktoś ma to, czego nie mają inni.

Nic tak nie cieszy ludzi, jak oglądanie czyjegoś upadku. Zwłaszcza jeśli ten ktoś ma to, czego nie mają inni.

Każdy z nas jest w jakimś stopniu odpowiedzialny za to, jak jest postrzeganym przez innych. Mimo wszystko nikt z tego powodu nie ma prawa traktować nas w niedojrzały sposób.

Każdy z nas jest w jakimś stopniu odpowiedzialny za to, jak jest postrzeganym przez innych. Mimo wszystko nikt z tego powodu nie ma prawa traktować nas w niedojrzały sposób.

Zachodzę do tawern, wypijam kubek morskiego miodu i nasłuchuję rozmów, ale dociera do mnie tylko echo zwykłych, codziennych spraw. Praca, brak pieniędzy, kłótnie z małżonkami, niesforne dzieci, zimowa nuda, ceny węgla drzewnego i mewich jaj na targu, miłość, płatna miłość, znów brak pieniędzy. Jak wszędzie i zawsze, pewnie na każdej planecie zamieszkałej przez istoty podobne do ludzi. Stała kosmiczna.

Zachodzę do tawern, wypijam kubek morskiego miodu i nasłuchuję rozmów, ale dociera do mnie tylko echo zwykłych, codziennych spraw. Praca, brak pieniędzy, kłótnie z małżonkami, niesforne dzieci, zimowa nuda, ceny węgla drzewnego i mewich jaj na targu, miłość, płatna miłość, znów brak pieniędzy. Jak wszędzie i zawsze, pewnie na każdej planecie zamieszkałej przez istoty podobne do...

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...

Czy nie ma większej satysfakcji dla faceta, gdy zdobędzie kobietę gadką i intelektem, a nie tylko obietnicą dobrego życia? Czy poleciałyby na faceta, który na Wigilię z braku środków nie pakuje w siebie kawioru, ale żre z rodziną styropian i papę dachową? Bo swego czasu u mnie tak wyglądały święta... Papa po grecku, papa w galarecie, barszcz ze styropiankami... Był rok, że zrobiło się tak skromnie, że musieliśmy zamiast opłatkiem dzielić się papą. Żeby przeżuć to cholerstwo musieliśmy popijać wodą z kibla... Moja babcia straciła dwa zęby na kawałku papy.

Czy nie ma większej satysfakcji dla faceta, gdy zdobędzie kobietę gadką i intelektem, a nie tylko obietnicą dobrego życia? Czy poleciałyby na faceta, który na Wigilię z braku środków nie pakuje w siebie kawioru, ale żre z rodziną styropian i papę dachową? Bo swego czasu u mnie tak wyglądały święta... Papa po grecku, papa w galarecie, barszcz ze styropiankami... Był rok, że zrob...