(…) wszyscy chcemy więcej, niż nam się należy. Taka jest ludzka natura. Chcemy więcej, niż jesteśmy warci.(…)

tak to już jest, że dwoje ludzi daje sobie tyle, ile może sobie dać na pewnym etapie życia, a potem widocznie nadchodzi czas, żeby każde poszło swoją drogą.

tak to już jest, że dwoje ludzi daje sobie tyle, ile może sobie dać na pewnym etapie życia, a potem widocznie nadchodzi czas, żeby każde poszło swoją drogą.

- A jeśli zostałabym w domu i już do pana nie wróciła?
- Nie zrobiłaby pani tego!
- Skąd pan to może wiedzieć? Przecież nikt panu nie powiedział, jak zazwyczaj traktuję nagich mężczyzn, których spotykam w krzakach.

- A jeśli zostałabym w domu i już do pana nie wróciła?
- Nie zrobiłaby pani tego!
- Skąd pan to może wiedzieć? Przecież nikt panu nie powiedział, jak zazwyczaj traktuję nagich mężczyzn, których spotykam w krzakach.

To było nieuniknione: zapach gorzkich migdałów przypominał mu zawsze los trudnych miłości.

To było nieuniknione: zapach gorzkich migdałów przypominał mu zawsze los trudnych miłości.

Cóż nam po nadziei, skoro ludzkość jest tak słaba? Owszem, trudno uwierzyć w ludzkość, ale wziąwszy pod uwagę jej los, nie ma równie nędznego stworzenia jak człowiek.

Cóż nam po nadziei, skoro ludzkość jest tak słaba? Owszem, trudno uwierzyć w ludzkość, ale wziąwszy pod uwagę jej los, nie ma równie nędznego stworzenia jak człowiek.

Nieskończoność i bezmiar są równie niezbędne człowiekowi do życia jak ta mała planeta, którą zamieszkuje...

Nieskończoność i bezmiar są równie niezbędne człowiekowi do życia jak ta mała planeta, którą zamieszkuje...

(...) Zupełnie jak ludzie, którzy wierzą, że będą szczęśliwi, jeśli przeprowadzą się w jakieś inne miejsce, lecz przekonują się, że to tak nie działa. Gdziekolwiek się udasz, zabierasz tam siebie (...)

(...) Zupełnie jak ludzie, którzy wierzą, że będą szczęśliwi, jeśli przeprowadzą się w jakieś inne miejsce, lecz przekonują się, że to tak nie działa. Gdziekolwiek się udasz, zabierasz tam siebie (...)

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów, którym podporządkowany jest człowiek”. Oto ostateczne stadium ekspansji, która potrzebę obróciła przeciw życiu. „ Potrzeba pieniądza jest więc prawdziwą i jedyna potrzebą, jaką wytwarza ekonomia polityczna”. Hegel scharakteryzował pieniądz jako „poruszające się w sobie samym życie tego, co martwe”. Spektakl dostosował do tego opisu całe życie społeczne.

Spektakl jest ideologią par excellence, ukazuje bowiem istotę każdego systemu ideologicznego: zubożenie, zniewolenie i zaprzeczenie rzeczywistego życia. Spektakl jest materialnym „wyrazem oddzielenia i oddalenia się człowieka od człowieka”. Skupiona w nim „nowa potęga zwodzenia” opiera się na produkcji powodującej, że „wraz z masą przedmiotów rośnie nowe królestwo obcych bytów,...

Latanie jest piękne. nie macie o tym pojęcia, bo jesteście niewolnikami, więźniami swoich czasów ograniczonych do pieniędzy i władzy.

Latanie jest piękne. nie macie o tym pojęcia, bo jesteście niewolnikami, więźniami swoich czasów ograniczonych do pieniędzy i władzy.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.

Making money isn't hard in itself. (...) What's hard is to earn it doing something worth devoting your life to.