List, do ojca, do ,,Mojego najdroższego Vatinki" //

Moja przyszłość jest tak ponura, że życie do końca oznaczałoby więcej nieszczęścia, niż mogłabym znieść.
To tylko życie. Niepewne, zależne od niani, która musi dobrze opiekować się moją małą Shuratchką, zależnie od ludzi, dla których pracuję - marnej, trzeciorzędnej agencji, z której wyrzucają mnie w razie choroby. Bez męża. Bez ojca Shury. Często o tym myślałam - ale ból, jak by ci to sprawiło oraz przestępstwo, jakiego miałabym się dopuścić na mojej małej Shuri - te myśli często powstrzymywały mnie w ostatnim przebłysku zdrowego rozsądku.
Żyłam marzeniem życia z Tedem - a to marzenie stało się kaput. Powody są nieistotne. Nigdy nie mogłoby być innego mężczyzny. Nidy.
Uwierz mi, mój najdroższy Vatinko, mój przyjacielu, mój towarzyszu wygnania i porażki, że to, co zrobiłam, było koniecze - nie życzyłbyś mi 30 kolejnych lat piekła - prawda?
Życie na początku było bardzo ekscytujące, ale bycie martwym za życia - to była za wysoka cena.
Dziękuję ci za całą dobroć, jaką dawałeś mi przez całe życie. Bardzo cię kochałam, mój najdroższy ojcze - i nie płacz po mnie. Uwierz, podjęłam dobrą decyzję.
Nie płacz po mnie, mój drogi Vatinko - życie nieskończenie gorsze, nieskończenie. Żyłam stosunkowo długo. Ważne, by wiedzieć, kiedy nie zostało więcej życia do przeżycia.
Być może istnieje inny świat, a jeśli tak jest, spotkamy się - Mutti, ty i ja. Byliście wspaniałymi rodzicami - i zrobiliście dla mnie wszystko, co mogliście. Proszę, nie myśl, że oszalałam lub że zrobiłam to w momencie niepoczytalności. To była zwykła kalkulacja. I nie mogłam zostawić Shury samej. Jest za duża na adopcję.
Do widzenia Lonia. Ojcze. Mój były opiekunie. Bardzo za tobą tęsknie. Do widzenia, najdroszy.

- Okay.
- Okay.

- Okay.
- Okay.

Chłopak powinien być teraz w szkole, w domu, bawić się z dzieciakami z sąsiedztwa. Zasługiwał na to, aby noce spędzać w domu z rodziną, która go kochała i się o niego martwiła. (...) Thomas poczuł nienawiść do ludzi, którzy odebrali tego biednego, niewinnego chłopca jego rodzinie. (...) Chciał, aby Chuck był szczęśliwy.

Chłopak powinien być teraz w szkole, w domu, bawić się z dzieciakami z sąsiedztwa. Zasługiwał na to, aby noce spędzać w domu z rodziną, która go kochała i się o niego martwiła. (...) Thomas poczuł nienawiść do ludzi, którzy odebrali tego biednego, niewinnego chłopca jego rodzinie. (...) Chciał, aby Chuck był szczęśliwy.

Mocne kobiety, z charakterem i godnością, [...] takie kobiety bardziej od łabędzi kochają brzydkie kaczątka. Kochają kulawe pisklęta i bezradne dziewczynki z zapałkami.

Mocne kobiety, z charakterem i godnością, [...] takie kobiety bardziej od łabędzi kochają brzydkie kaczątka. Kochają kulawe pisklęta i bezradne dziewczynki z zapałkami.

Ludzie częściej marzą o powrotach niż o odjazdach.

Ludzie częściej marzą o powrotach niż o odjazdach.

Człowiek to nieodpowiedzialna istota, wszelkie żywe stworzenia powinny schodzić mu z drogi.

Człowiek to nieodpowiedzialna istota, wszelkie żywe stworzenia powinny schodzić mu z drogi.

Cieszą się z małych rzeczy.

Cieszą się z małych rzeczy.

... Gdzie są pieniądze, jest przekupstwo....

... Gdzie są pieniądze, jest przekupstwo....

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Pieniądze wcale nie są najważniejsze, ale pod warunkiem, że się je ma.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny: snuje się od fotela do fotela jak paralityk. To poczciwy, sumienny stary osioł, a pieniądze ma po prostu dlatego, że zbiera je jak maniak znaczki pocztowe. Ty, Ezza, masz umysł za tęgi do interesów. Nie zajedziesz daleko. Trzeba być mądrym, żeby robić pieniądze. Zgoda! Ale najpierw trzeba być wystarczająco głupim, żeby pieniędzy pragnąć.

Posłuchaj Ezza! Nie roztrząsajmy kwalifikacji moralnych tego Anglika, ale to przecież cudowny przykład ilustrujący moje teorie. On ma miliony w bankowych schowkach, a ja płótno w kieszeni. Mimo to nie możesz, nie ośmielisz się twierdzić, że jest on mędrszy, dzielniejszy, energiczniejszy niż ja. Nie jest wcale mądry: oczy ma jak niebieskie emaliowane guziki. Nie jest energiczny:...