Boję się jednego – że strachu w naszym życiu jest
więcej niż miłości.

Jestem pijana i dawno się nie kochałam. Mogę nie być normalna... Ale nie na tyle, aby nie być Twoją.

Jestem pijana i dawno się nie kochałam. Mogę nie być normalna... Ale nie na tyle, aby nie być Twoją.

- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

Mocne kobiety, z charakterem i godnością, [...] takie kobiety bardziej od łabędzi kochają brzydkie kaczątka. Kochają kulawe pisklęta i bezradne dziewczynki z zapałkami.

Mocne kobiety, z charakterem i godnością, [...] takie kobiety bardziej od łabędzi kochają brzydkie kaczątka. Kochają kulawe pisklęta i bezradne dziewczynki z zapałkami.

Ludzie przy zdrowych zmysłach nigdy nie są dumni ze swoich talentów.

Ludzie przy zdrowych zmysłach nigdy nie są dumni ze swoich talentów.

Wszystko, co Cię oburza i na co silnie reagujesz u drugiego człowieka, istnieje także w Tobie.

Wszystko, co Cię oburza i na co silnie reagujesz u drugiego człowieka, istnieje także w Tobie.

Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi, stają się tylko sprytniejsi. Kiedy jesteś starszy i mądrzejszy, to wcale nie przestajesz obrywać skrzydełek muchom, po prostu potrafisz wymyślić lepsze powody, żeby to usprawiedliwić.

Ludzie z wiekiem nie stają się lepsi, stają się tylko sprytniejsi. Kiedy jesteś starszy i mądrzejszy, to wcale nie przestajesz obrywać skrzydełek muchom, po prostu potrafisz wymyślić lepsze powody, żeby to usprawiedliwić.

Dzięki opowieściom babki chłopiec zaglądał w świat niegdysiejszych elit, ale też i dawnej pańskiej służby: kobiet i mężczyzn nieźle odżywionych, niezbyt przemęczonych pracą, przyzwoicie ubranych w rzeczy po chlebodawcach, ludzi zmanierowanych i wścibskich, bezczelnych a nade wszystko doskonale poinformowanych.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamienica”.

Dzięki opowieściom babki chłopiec zaglądał w świat niegdysiejszych elit, ale też i dawnej pańskiej służby: kobiet i mężczyzn nieźle odżywionych, niezbyt przemęczonych pracą, przyzwoicie ubranych w rzeczy po chlebodawcach, ludzi zmanierowanych i wścibskich, bezczelnych a nade wszystko doskonale poinformowanych.
„Samotność do wtorku” – „Brylantowa kamieni...

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...

Pieniądze nie naprawią zawiedzionego zaufania.

Pieniądze nie naprawią zawiedzionego zaufania.