- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

Jako mężczyzna pragnąłem mieć kobietę, która będzie mi partnerką, przyjaciółką i kochanką.
Nie wierzyłem, że można te trzy cechy znaleźć w jednej osobie.

Jako mężczyzna pragnąłem mieć kobietę, która będzie mi partnerką, przyjaciółką i kochanką.
Nie wierzyłem, że można te trzy cechy znaleźć w jednej osobie.

Co ma status mężczyzny do jego uczuć?

Co ma status mężczyzny do jego uczuć?

Błażej zakrztusił się kawałkiem kurczaka, a Cezar spojrzał ze spokojem na młodą dziewczynę mieszającą w talerzu zawartość przypominającą stertę śmieci. Także i Albert spoglądał na Laurę. Raz na jakiś czas. Później trochę częściej. Aż w końcu nie mógł oderwać od niej wzroku, szczególnie gdy oblizywała srebrzysty widelec.

Błażej zakrztusił się kawałkiem kurczaka, a Cezar spojrzał ze spokojem na młodą dziewczynę mieszającą w talerzu zawartość przypominającą stertę śmieci. Także i Albert spoglądał na Laurę. Raz na jakiś czas. Później trochę częściej. Aż w końcu nie mógł oderwać od niej wzroku, szczególnie gdy oblizywała srebrzysty widelec.

Jak ci poszedł dzisiejszy spektakl? Czy gdyby ktoś go obejrzał, byłbyś bohaterem pozytywnym?

Jak ci poszedł dzisiejszy spektakl? Czy gdyby ktoś go obejrzał, byłbyś bohaterem pozytywnym?

- Wytępiliście je. Tak, to do was podobne. Wytępić wszystko, co niemiłe, zamiast nauczyć się z tym współżyć.

- Wytępiliście je. Tak, to do was podobne. Wytępić wszystko, co niemiłe, zamiast nauczyć się z tym współżyć.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, pastelowe umieralnie, martwe zakłady, przerdzewiałe rury i nałożony na to wszystko plastikowy futerał z ładnym napisem. A jak coś żyje, to jest chore, skrzywdzone, spuchnięte od toksyn.

Teraz to widzę, a przedtem tego nie widziałem, bo byłem człowiekiem, myślałem jak człowiek i czułem jak człowiek. Widziałem tylko to, co było dookoła mnie. Chciałem zabić każdego, kto tylko wszedł mi w drogę; tak na dobrą sprawę, chciałem po prostu zabić wszystkich.

Teraz przestaję być człowiekiem i przestaję być Gruzem. Staję się małpą. Już nie jestem zły ani dobry. Gdy zapada noc, a na niebie widać gwiazdy, wraz z nimi przychodzi spokojna prawda o wszystkim, co istnieje. Człapię sobie pod tą prawdą, z grzechami na grzbiecie, odganiając się od głodnych, ospałych much.

Z cech człowieka, mam w sobie jeszcze troskę, troskę o Alfę i Nahlę.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, paste...

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale wiesz co jest gorsze? To pusta karta, dodrukowany Joker, żart z ciebie samej. Masz to, czego tak desperacko pragnęłaś, odkąd tylko nauczyłaś się mówić, i co? I nic. Jedno wielkie smutne nic. Natomiast porażka… o, to zupełnie inna historia. Porażka jest jedyną stałą, jest niezachwianym filarem rzeczywistości. Boli ona tak samo bez względu na to, czy doświadczasz jej w osamotnieniu, czy w ramionach ukochanego. A ty, mała pisareczko, doświadczasz wielkiej porażki, doświadczasz katastrofy swojego życia. I och, czy to nie ukochany jest sprawcą twojego cierpienia? Spróbuj mu zapłacić, spróbuj powołać się na swoją niewątpliwą sławę, może to go powstrzyma? Nie? Nie powstrzyma? Widzisz, nie tak to działa. Jakże się pomyliłaś, pisareczko, jakże się niemożebnie pomyliłaś. A teraz powiedz… czy jesteś szczęśliwa?

Zabawne, jak w gruncie rzeczy niewiele potrafią zagwarantować pieniądze. Podobnie sława, sukces, kariera, czy jakkolwiek to zwać. Zwłaszcza sukces, prawda? Latami stawiałaś go na piedestale, był siłą sprawczą większości twoich działań, a nagle przekonujesz się, jak śmiesznie mało znaczy. Gdy nie masz go z kim dzielić, deprecjonuje się i żałośnie traci na wartości, to jedno, ale...

Mike, mówiłem ci, jak wyginęły dinozaury.
Na Ziemię spadła asteroida. Cały świat stał się jednym morzem ognia, a potem na
długo pogrążył się w ciemności i zimnie… Pewnej nocy obudziłeś się i powiedziałeś,
że miałeś koszmarny sen. Śniło ci się, że znalazłeś się w tamtej strasznej epoce.
Chciałem ci wtedy powiedzieć, że gdybyś rzeczywiście żył w kredzie, miałbyś
szczęście. Dzisiejsze czasy są jeszcze gorsze. Tempo, w jakim obecnie giną gatunki
żyjące na Ziemi, jest jeszcze szybsze, niż było wtedy. Teraz naprawdę mamy epokę
masowej zagłady! A więc, dziecko, to, co widzisz, to drobiazg. To tylko nic
nieznaczący epizod w nieuchronnym procesie. Możemy się obyć bez ptaków morskich,
ale nie możemy się obyć bez ropy. Wyobrażasz sobie życie bez niej? Na ostatnie
urodziny dałem ci to śliczne ferrari i obiecałem, że kiedy skończysz piętnaście lat,
będziesz mógł nim jeździć. Bez ropy byłoby tylko kupą złomu. Teraz, jeśli zechcesz
odwiedzić dziadka, możesz się dostać do niego moim prywatnym odrzutowcem, który
w jakieś dziesięć godzin przewiezie cię na drugi brzeg oceanu. Bez ropy ponad miesiąc
płynąłbyś do niego żaglowcem… Oto reguły gry cywilizacji: priorytetem jest
zapewnienie ludziom przetrwania i wygodnego życia. Wszystkie inne sprawy są
drugorzędne.

Mike, mówiłem ci, jak wyginęły dinozaury.
Na Ziemię spadła asteroida. Cały świat stał się jednym morzem ognia, a potem na
długo pogrążył się w ciemności i zimnie… Pewnej nocy obudziłeś się i powiedziałeś,
że miałeś koszmarny sen. Śniło ci się, że znalazłeś się w tamtej strasznej epoce.
Chciałem ci wtedy powiedzieć, że gdybyś rzeczywiście żył w kredzie, m...

Заработать деньги можно и честно, но вот заработать много денег - тут никогда не обходится без маленькой игры с собственной совестью.

[Zapracować pieniądze da się i uczciwie, ale zarobić wielkie pieniądze - tu już się nigdy nie obejdzie bez drobnej gry z własnym sumieniem.] tłum. tsantsara, s.300.

Заработать деньги можно и честно, но вот заработать много денег - тут никогда не обходится без маленькой игры с собственной совестью.

[Zapracować pieniądze da się i uczciwie, ale zarobić wielkie pieniądze - tu już się nigdy nie obejdzie bez drobnej gry z własnym sumieniem.] tłum. tsantsara, s.300.