Diabeł i kobieta byli sprzymierzeńcami w walce z Bogiem od zarania dziejów, odkąd szatan przyszedł do pierwszego człowieka pod postacią węża i wyszeptał Adamowi, że prawdziwe szczęście znajdzie nie w modlitwie, lecz w cipce Ewy.

Narzucić swojej namiętności maskę dyskrecji (niewzruszoności): czysty to heroizm. Jednak całkowite ukrycie namiętności (czy po prostu przesadnego gestu) jest nie do pojęcia: nie żeby podmiot ludzki był zbyt słaby, lecz dlatego, że namiętność jest z istoty po to, by ją widziano: trzeba, by skrywanie było widoczne: wiedz, że coś przed tobą ukrywam – oto aktywny paradoks, który muszę rozwiązać: trzeba, by jednocześnie wiedziano i nie wiedziano: aby wiedziano, że nie chcę tego pokazać: oto przesłanie, które kieruję do innego. Larvatus prodeo: idę naprzód, pokazując palcem swoją maskę: na swoją namiętność nakładam maskę, lecz dyskretnym (i przebiegłym) palcem na tę maskę wskazuję. Nie ma ofiary miłosnej bez końcowego teatru: znak jest zawsze zwycięski.

Narzucić swojej namiętności maskę dyskrecji (niewzruszoności): czysty to heroizm. Jednak całkowite ukrycie namiętności (czy po prostu przesadnego gestu) jest nie do pojęcia: nie żeby podmiot ludzki był zbyt słaby, lecz dlatego, że namiętność jest z istoty po to, by ją widziano: trzeba, by skrywanie było widoczne: wiedz, że coś przed tobą ukrywam – oto aktywny paradoks, który mu...

Bardzo bogaci ludzie przypominają chorych, cierpiących na jakąś wstydliwą przypadłość. Czują się niezręcznie wobec otoczenia, a otocznie czuje się niezręcznie z nimi. Zapewne nawet najzwyklejsze ludzkie uczucia - miłość, przyjaźń - są takiemu Siergiejowi Leonardowiczowi najzupełniej obce. Zawsze będzie miał na dnie serca podejrzenie, że narzeczona kocha nie mnie, lecz moje miliony, kolega przyjaźni się nie ze mną, ale z moimi kolejami.

Bardzo bogaci ludzie przypominają chorych, cierpiących na jakąś wstydliwą przypadłość. Czują się niezręcznie wobec otoczenia, a otocznie czuje się niezręcznie z nimi. Zapewne nawet najzwyklejsze ludzkie uczucia - miłość, przyjaźń - są takiemu Siergiejowi Leonardowiczowi najzupełniej obce. Zawsze będzie miał na dnie serca podejrzenie, że narzeczona kocha nie mnie, lecz moje mili...

Miłość to stawanie się kryształem.

Miłość to stawanie się kryształem.

Czasami naprawdę wydaje mi się, że nie ma sensu przyjaźnić się z ludźmi. Po chwili odchodzą z twojego życia i pozostawiają po sobie ból, który jest gorszy od pustki, jaką się miało w sercu zanim przyszli.

Czasami naprawdę wydaje mi się, że nie ma sensu przyjaźnić się z ludźmi. Po chwili odchodzą z twojego życia i pozostawiają po sobie ból, który jest gorszy od pustki, jaką się miało w sercu zanim przyszli.

Lecz żeby z karykatury Homera stać się Homerem prawdziwym, z mitomana - mitotwórcą, żeby powstać z popiołów odnowionym, trzeba było na początku spalić poprzedniego siebie. Zdawało mu się, że jeśli wciąż będzie wątpił, znacznie użalać się nad sobą w swojej tęsknocie za domem, kobietą, nieustannie oglądać się za siebie, to z pewnością przegapi coś bardzo ważnego przed sobą.

Lecz żeby z karykatury Homera stać się Homerem prawdziwym, z mitomana - mitotwórcą, żeby powstać z popiołów odnowionym, trzeba było na początku spalić poprzedniego siebie. Zdawało mu się, że jeśli wciąż będzie wątpił, znacznie użalać się nad sobą w swojej tęsknocie za domem, kobietą, nieustannie oglądać się za siebie, to z pewnością przegapi coś bardzo ważnego przed sobą.

Wystarczy, że muszę użerać się z tą wredną staruszką i jej szurniętą papugą, a jakby tego było mało, to teraz jeszcze doszła ta kserokopia w fatałaszkach.

Wystarczy, że muszę użerać się z tą wredną staruszką i jej szurniętą papugą, a jakby tego było mało, to teraz jeszcze doszła ta kserokopia w fatałaszkach.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Pieniądz jest śpiżarnią najszlachetniejszej siły w naturze, bo ludzkiej pracy. On jest sezamem, przed którym otwierają się wszystkie drzwi, jest obrusem, na którym zawsze można znaleźć obiad, jest lampą Aladyna, za której poparciem ma się wszystko, czego się pragnie.

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Ludzie są tylko ludźmi. Lubią pieniądze, ale przecież tak było zawsze... Ludzkość lubi pieniądze, z czegokolwiek byłyby zrobione, czy to ze skóry, czy z papieru, z brązu czy złota. Prawda, są lekkomyślni... No, cóż... I miłosierdzie zapuka niekiedy do ich serc... Ludzie jak ludzie...

Praca uszlachetnia. To nie slogan. To prawda. Bo czujesz, że możesz, że umiesz, że jesteś czegoś wart, że warto było się uczyć, że życie jest piękne, bo jak zarobiłam teraz, to mogę i potem, że jak się postaram, to wszytko będzie dobrze.

Praca uszlachetnia. To nie slogan. To prawda. Bo czujesz, że możesz, że umiesz, że jesteś czegoś wart, że warto było się uczyć, że życie jest piękne, bo jak zarobiłam teraz, to mogę i potem, że jak się postaram, to wszytko będzie dobrze.