Już przeprowadzona przez Hegla krytyka „czułost­kowości" i idealizmu romantycznego swe powodzenie zawdzięcza fatalistycznemu sposobowi myślenia Hegla, jego wierze w wyższość rozumu po zwycięskiej stronie, jego uprawomocnieniu realnego „państwa" (w miejsce „ludzkości" itd.). (...)
He g l o w s k i sposób myślenia nie jest zbyt odległy od sposobu myślenia G o e t h e g o : wystarczy posłuchać, co Goethe mówi o Spinozie. Pragnienie ubóstwienia wszechświata i życia, by dzięki oglądaniu go i zgłębia­ niu znaleźć s p o k ój i s z c z ę ś c i e ; Hegel widzi ro­zum wszędzie - przed rozumem można się
u k o r z y ć i o g r a n i c z y ć . U Goethego swego rodzaju niemal
r a d o s n y i u f n y f a t a l i z m , który się nie buntuje, nie słabnie i usiłuje ukształtować z siebie jakąś całość, przekonanie, że dopiero w całości wszystko znajduje zbawienie, że jawi się dobre i usprawiedliwione.
Goethe popierał w sobie i z w a l c z a ł swój wiek osiemnasty: uczuciowość, sentymentalizm natury,
ahis­toryczność, idealizm, niepraktyczność i nierealność
re­wolucjonisty; przywołuje on na pomoc historię, przyro­doznawstwo, starożytność, a podobnie Spinozę (jako największego realistę); przede wszystkim praktyczna działalność o wyraźnie zakreślonych horyzontach; nie usuwa się od życia, nie jest lękliwy i bierze możliwie najwięcej na siebie, nad siebie, w siebie - pragnie
c a ł o ś c i , zwalcza rozdział na rozum, zmysłowość, uczu­cie, wolę, narzuca sobie dyscyplinę, k s z t a ł t u j e
sie­bie ... afirmuje wszystkich wielkich realistów (Napoleon - największe przeżycie Goethego).

Sam przestałem być w swoim typie. Jeśli w ogóle kiedykolwiek byłem".

Sam przestałem być w swoim typie. Jeśli w ogóle kiedykolwiek byłem".

Gita wytęża wzrok i wpatruje się w list od Lalego.
- Jak długi zamierzasz to czytać? - pyta Dana.
- Nie mam pojęcia. Dopóki nie nauczę się każdego słowa na pamięć - odpowiada Gita.
- Czyli kiedy?
- Jakieś dwie godziny temu - chichocze Gita".

Gita wytęża wzrok i wpatruje się w list od Lalego.
- Jak długi zamierzasz to czytać? - pyta Dana.
- Nie mam pojęcia. Dopóki nie nauczę się każdego słowa na pamięć - odpowiada Gita.
- Czyli kiedy?
- Jakieś dwie godziny temu - chichocze Gita".

Are people so unhappy when they love?
Yes, Christine, when they love and are not sure of being loved.

Are people so unhappy when they love?
Yes, Christine, when they love and are not sure of being loved.

Życie człowieka jest szarpaniną pomiędzy ignorancją a oświeceniem.

Życie człowieka jest szarpaniną pomiędzy ignorancją a oświeceniem.

W ludzkiej naturze leżało pragnienie tego, co nieosiągalne.

W ludzkiej naturze leżało pragnienie tego, co nieosiągalne.

Usłyszałam kiedyś opinię ,że odważni żyją krótko , ale ostrożni nie żyją wcale.

Usłyszałam kiedyś opinię ,że odważni żyją krótko , ale ostrożni nie żyją wcale.

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.

Jest pewna ironia w próbie przekupienia kogoś, od kogo chce się otrzymać pieniądze, panie Gheni.

Jest pewna ironia w próbie przekupienia kogoś, od kogo chce się otrzymać pieniądze, panie Gheni.

- Nie można wydać pieniędzy po śmierci.
- Nabiorę kosztownych nawyków w zaświatach.
- Istnieje różnica między pewnością siebie a arogancją.

- Nie można wydać pieniędzy po śmierci.
- Nabiorę kosztownych nawyków w zaświatach.
- Istnieje różnica między pewnością siebie a arogancją.