Potrzebujemy olbrzymich kieszeni, dostatecznie dużych, żeby pomieściły nasze rodziny, przyjaciół, a nawet ludzi, których nie ma na naszych listach, ludzi, których nigdy nie spotkaliśmy, ale mimo to chcemy ochraniać. Potrzebujemy kieszeni, żeby włożyć tam gminy i miasta, kieszeni, które pomieszczą wszechświat.

Zakochany popada w obłęd („przemieszcza poczucie wartości”), jednakże jego obłęd jest głupi. Cóż bardziej głupiego niż zakochany? Tak głupiego, że nikt nie ośmiela się publicznie mówić jego dyskursem bez poważnej mediacji: powieści, teatru czy analizy. Daimon Sokratesa (ten, kto mówił najpierw w nim) podpowiadał mu: nie. Mój daimon jest, przeciwnie, moją głupotą: niczym Nietzscheański osioł, mówię „tak” wszystkiemu w polu mojej miłości. Upieram się, odrzucam wcześniejsze doświadczenia, powtarzam te same zachowania; nie można mnie wychować – i ja sam nie mogę siebie wychować, mój dyskurs jest wiecznie nieprzemyślany; nie umiem nim obracać, stopniować go, rozmieszczać w nim różnych spojrzeń, cudzysłowów; mówię zawsze dosłownie; chwytam się obłędu ugrzecznionego, uzgodnionego, dyskretnego, oswojonego, zbanalizowanego przez literaturę.

Zakochany popada w obłęd („przemieszcza poczucie wartości”), jednakże jego obłęd jest głupi. Cóż bardziej głupiego niż zakochany? Tak głupiego, że nikt nie ośmiela się publicznie mówić jego dyskursem bez poważnej mediacji: powieści, teatru czy analizy. Daimon Sokratesa (ten, kto mówił najpierw w nim) podpowiadał mu: nie. Mój daimon jest, przeciwnie, moją głupotą: niczym Nietzsc...

Wszystko ma związek z miłością. Miłość jest naszym przekleństwem. Uszczęśliwia nas, zniewala, demoralizuje, uczy nas nienawidzić. Wszystko się robi albo nic się nie robi z miłości. Wydaje się czymś dobrym, ale naprawdę, mówię Ci, że gdyby miłość nie istniała, nie byłoby wojen.

Wszystko ma związek z miłością. Miłość jest naszym przekleństwem. Uszczęśliwia nas, zniewala, demoralizuje, uczy nas nienawidzić. Wszystko się robi albo nic się nie robi z miłości. Wydaje się czymś dobrym, ale naprawdę, mówię Ci, że gdyby miłość nie istniała, nie byłoby wojen.

Zabijamy to, co najbardziej kochamy.

Zabijamy to, co najbardziej kochamy.

Wierzę w to, że się pozabijamy, że będziemy się ranić. W to, że wybijemy naszych sąsiadów i wygnamy ich precz. W to, że sprostytuujemy nasze dzieci. W to, że będziemy się mordować, gwałcić i karać nawzajem. W to, że wciąż będziemy toczyć wojny i że wciąż będziemy nienawidzić, i będziemy wierzyć, że słuszność, sprawiedliwość i wiara są po naszej stornie. W to, że wciąż będziemy się zabijać i sprzedawać nawzajem, i będziemy wierzyć, że słuszność, czystość i dobro są po naszej stornie. W to, że będziemy zaspokajać swoje zachcianki i zabijać tych, którzy na przeszkodzą. W to, że porzucimy własne dzieci. W to, że zrobimy to wszystko w imię Boba i naszej natury. W to, że wytworzymy nędzę i choroby i że wytworzymy obrzydliwe bogactwa wraz z nieprawością, która bierze z nich początek. W to, że będziemy uważać się za sprawiedliwych, prawych, wiernych i rozsądnych. W to, że będziemy się nienawidzić, zabijać szczać i srać na siebie nawzajem. W to, że będziemy robić to nieprzerwanie. W to, że stworzymy Armagedon. W imię Boga albo w imię sprawiedliwości, albo dlatego, że nas na to stać. Oto w co wierzę.

Wierzę w to, że się pozabijamy, że będziemy się ranić. W to, że wybijemy naszych sąsiadów i wygnamy ich precz. W to, że sprostytuujemy nasze dzieci. W to, że będziemy się mordować, gwałcić i karać nawzajem. W to, że wciąż będziemy toczyć wojny i że wciąż będziemy nienawidzić, i będziemy wierzyć, że słuszność, sprawiedliwość i wiara są po naszej stornie. W to, że wciąż będziemy ...

Niesamowite, że gdy powstrzymujesz się od uzasadnienia, ludzie zawsze wyczytają coś między wierszami.

Niesamowite, że gdy powstrzymujesz się od uzasadnienia, ludzie zawsze wyczytają coś między wierszami.

Człowiek nie został stworzony, żeby żyć wiecznie; podobnie jak podkowa. Gdyby było inaczej, Stwórca nie miałby zajęcia!

Człowiek nie został stworzony, żeby żyć wiecznie; podobnie jak podkowa. Gdyby było inaczej, Stwórca nie miałby zajęcia!

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Grzeczny i układny Tom z pewnością nie zawiódłby zaufania swego protektora i nie roztrwonił tych pieniędzy.
Normalny Tom zrobił to z radością.

Może być i pakt z diabłem [...]. Tyle tylko, że forsa będzie trochę śmierdziała siarką.

Może być i pakt z diabłem [...]. Tyle tylko, że forsa będzie trochę śmierdziała siarką.

Dawno temu uświadomiłem sobie, że marzenia mają władzę tylko nad twoim umysłem; ale pieniądze dają ci władzę nad umysłami innych.

Dawno temu uświadomiłem sobie, że marzenia mają władzę tylko nad twoim umysłem; ale pieniądze dają ci władzę nad umysłami innych.