- Wciąż nie wierzę - odezwała się Karolina, zatrzymując się w progu.
- Ale w co? - odparłam zdumiona.
- W te bajki o tobie i duchach. Nic takiego nie istnieje!
- To jak wytłumaczysz tę staruszkę, która zwisa z sufitu tuż nad twoją głową?
Urban wrzasnęła i odskoczyła, czochrając włosy, jakby miała do czynienia z pająkiem, a nie duchem, którego i tak tam nie było. Uśmiechnęłam się kpiąco i wróciłam do przeszukiwania sklepu.

Rodzimy się z wrodzonym pragnieniem, by być kochanym. Jesteśmy zdolni upaść na kolana, żebrać o ochłapy miłości, byle tylko wiedzieć, że istnieje na tym świecie chociaż jedna osoba, która jest w stanie oddać za nas siebie. Pozwalamy, by inni ludzie łamali nam serce, wystawiali je na próbę, ale nigdy nie przestajemy poszukiwać bratniej duszy. Stajemy się bezbronni jak dzieci, gdy błagamy, by ktoś nas pokochał. To przemienia się w sens naszego życia. Ostatecznie umieramy, pragnąc wiedzieć, czy to życie było coś warte, czy opłacało się żyć.

Rodzimy się z wrodzonym pragnieniem, by być kochanym. Jesteśmy zdolni upaść na kolana, żebrać o ochłapy miłości, byle tylko wiedzieć, że istnieje na tym świecie chociaż jedna osoba, która jest w stanie oddać za nas siebie. Pozwalamy, by inni ludzie łamali nam serce, wystawiali je na próbę, ale nigdy nie przestajemy poszukiwać bratniej duszy. Stajemy się bezbronni jak dzieci, gd...

Książki potrafią wspaniale opisać tęsknotę, miłość, ale nie mogą zastąpić żywych ludzi.

Książki potrafią wspaniale opisać tęsknotę, miłość, ale nie mogą zastąpić żywych ludzi.

Może byłoby lepiej, gdybyśmy nie byli zdolni do miłości. Ani do cierpienia po jej utracie. Gdyby naszych serc nikt nigdy nie deptał, nie rozbijał na kawałki. Gdybyśmy nie musieli łatać ich ciągle na nowo, tak że przypominają monstra Frankensteina, pozszywane w całość przez partacza. Gdybyśmy mogli po prostu wirować w powietrzu jak płatki śniegu.

Może byłoby lepiej, gdybyśmy nie byli zdolni do miłości. Ani do cierpienia po jej utracie. Gdyby naszych serc nikt nigdy nie deptał, nie rozbijał na kawałki. Gdybyśmy nie musieli łatać ich ciągle na nowo, tak że przypominają monstra Frankensteina, pozszywane w całość przez partacza. Gdybyśmy mogli po prostu wirować w powietrzu jak płatki śniegu.

- Nic nigdy nie jest takie samo - odparła. - Nieważne, sekundę czy sto lat później. Wszystko zawsze przelewa się, kipi, a ludzie zmieniają się tak samo jak oceany.

- Nic nigdy nie jest takie samo - odparła. - Nieważne, sekundę czy sto lat później. Wszystko zawsze przelewa się, kipi, a ludzie zmieniają się tak samo jak oceany.

Sen to najlepsze lekarstwo.

Sen to najlepsze lekarstwo.

Odpoczynek należy do całości życia - jest obowiązkiem. Człowiek, który nie potrafi mądrze odpocząć - wyrzec się pracy - nie potrafi dalej dobrze pracować.

Odpoczynek należy do całości życia - jest obowiązkiem. Człowiek, który nie potrafi mądrze odpocząć - wyrzec się pracy - nie potrafi dalej dobrze pracować.

Kobieta nie jest zdolna do miłości, kobieta wybiera tego, kto najlepiej zaspokoi jej potrzeby, a jeśli pojawi się inny, który może zaspokoić je lepiej, to pójdzie do niego. Chyba, że nie będzie jej chciał. Wtedy zostanie przy starym chłopaku bądź mężu, ale zrobi to tylko z rozsądku. Czysta biologia, wszystko dla przetrwania gatunku.

Kobieta nie jest zdolna do miłości, kobieta wybiera tego, kto najlepiej zaspokoi jej potrzeby, a jeśli pojawi się inny, który może zaspokoić je lepiej, to pójdzie do niego. Chyba, że nie będzie jej chciał. Wtedy zostanie przy starym chłopaku bądź mężu, ale zrobi to tylko z rozsądku. Czysta biologia, wszystko dla przetrwania gatunku.

Rzecz sprowadza się do tego: albo ty będziesz kontrolować pieniądze, albo pieniądze będą kontrolować ciebie. A żeby kontrolować pieniądze, musisz nimi zarządzać.

Rzecz sprowadza się do tego: albo ty będziesz kontrolować pieniądze, albo pieniądze będą kontrolować ciebie. A żeby kontrolować pieniądze, musisz nimi zarządzać.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zachęta sprawia, że są gotowi zrezygnować ze swojej wolności i robić coś, czego częstokroć nienawidzą? Pieniądze, ich akumulacja, to oczywiste.

Społeczeństwo nauczyło nas, że każdy musi pracować, że to coś szlachetnego, wzniosłego. W istocie to jednak nic innego jak współczesne niewolnictwo, dobrowolne podporządkowanie się pieniądzom. By się o tym przekonać, wystarczy wejść do jakiejkolwiek firmy i spojrzeć na pozamykanych w biurach ludzi, codziennie wykonujących te same, bezsensowne zadania.Dlaczego to robią? Jaka zac...