We wskrzeszeniu Jezusa z martwych i uwielbieniu Go mocą Ducha Świętego Bóg potwierdził swoje istnienie, okazał swoją miłość i wierność obietnicom, i objawił naszą przyszłość. Głębię teologicznego pojęcia zmartwychwstania ukazuje św. Paweł w Liście do Filipian (2,5-11), w którym mówi o historycznym, ziemskim uniżeniu Syna Bożego i Jego wywyższeniu w zmartwychwstaniu. Owe wywyższenie, na mocy którego Chrystus zasiada po prawicy Ojca, oznacza, że posiada on wszelkie przymioty Boskie, tzn. jest równy Ojcu. Tak rozumiane zmartwychwstanie — w przyjętym znaczeniu tego słowa — nie jest wydarzeniem historycznym, gdyż nie było ono przedmiotem doświadczenia fizycznego czy naocznego. Nie oznacza to jednak, że jest faktem nierealnym, a więc takim, który się w rzeczywistości nie dokonał, że z tej racji nie ma żadnej weryfikacji historycznej. Na jego rzeczywistość wskazują znaki zmartwychwstania, do których zaliczamy chrystofanie i pusty grób.

Jeśli miłość, jak zapewniają niektórzy, zapatrzona jest w siebie, jeśli jej obiekt tak naprawdę w ostatecznym rozrachunku nie jest ważny, ponieważ dla zakochanych liczą się głównie własne przeżycia, czy może być coś bardziej wzniosłego i słusznego dla dramaturga niż zakochać się we własnym dziele?

Jeśli miłość, jak zapewniają niektórzy, zapatrzona jest w siebie, jeśli jej obiekt tak naprawdę w ostatecznym rozrachunku nie jest ważny, ponieważ dla zakochanych liczą się głównie własne przeżycia, czy może być coś bardziej wzniosłego i słusznego dla dramaturga niż zakochać się we własnym dziele?

- Co za gówno - zachrypiała otwierając tekturowy kartonik z chińskim daniem . Jeszcze parował. - Co za syf - dodała, gdy jej oczy zostały źle potraktowane przez parę i mimowolnie musiała usadowić wzrok na młodym chłopcu.

- Co za gówno - zachrypiała otwierając tekturowy kartonik z chińskim daniem . Jeszcze parował. - Co za syf - dodała, gdy jej oczy zostały źle potraktowane przez parę i mimowolnie musiała usadowić wzrok na młodym chłopcu.

Nie można pokochać nikogo, dopóki nie pokocha się samego siebie.

Nie można pokochać nikogo, dopóki nie pokocha się samego siebie.

Polecam wam cudowną formułkę na lęk przed tym, co ludzie powiedzą, a brzmi ona: i co z tego? Nic z tego. Za każdym razem okazuje się, że nic z tego. Oni będą gadać - to pewne.[...] Chodzi o to, by własnym zaangażowaniem nie spowodować, że monolog zamieni się w dialog.

Polecam wam cudowną formułkę na lęk przed tym, co ludzie powiedzą, a brzmi ona: i co z tego? Nic z tego. Za każdym razem okazuje się, że nic z tego. Oni będą gadać - to pewne.[...] Chodzi o to, by własnym zaangażowaniem nie spowodować, że monolog zamieni się w dialog.

Muszę wyznać, że myślałem o nim z pewnym niepokojem, ponieważ nie wierzę w ludzką doskonałość, osoby zaś pozbawione dziwactw, tików, obsesji, nalotu jakiejś niewielkiej manii, punktów zacietrzewienia, podejrzewam o systematyczne udawanie (każdy sądzi podług siebie) albo o nijakość.

Muszę wyznać, że myślałem o nim z pewnym niepokojem, ponieważ nie wierzę w ludzką doskonałość, osoby zaś pozbawione dziwactw, tików, obsesji, nalotu jakiejś niewielkiej manii, punktów zacietrzewienia, podejrzewam o systematyczne udawanie (każdy sądzi podług siebie) albo o nijakość.

(...) ludzie silni mogą uczynić niemal wszystko, czego zapragną, lecz nawet najsilniejszym nie wolno pragnąć tego, czego chcą.

(...) ludzie silni mogą uczynić niemal wszystko, czego zapragną, lecz nawet najsilniejszym nie wolno pragnąć tego, czego chcą.

Nikt nie rzuca pieniędzy na wiatr, jeśli wiatr nie wieje a jego stronę.

Nikt nie rzuca pieniędzy na wiatr, jeśli wiatr nie wieje a jego stronę.

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.

Oj, ludzie, ludzie!... Za pełnym talerzem i butelką wleźliby do kanału, a za rublem to już nawet nie wiem gdzie - Rzecki.

Jedyni ludzie, którzy naprawdę wierzą w to, że "za pieniądze nie kupisz szczęścia", to ci, którzy nigdy nie musieli bez nich żyć.

Jedyni ludzie, którzy naprawdę wierzą w to, że "za pieniądze nie kupisz szczęścia", to ci, którzy nigdy nie musieli bez nich żyć.