Wszechświat to anarchia, to tryliony atomów rozpychających się wzajemnie w poszukiwaniu odrobiny wolnej przestrzeni.

Możesz mieć za słoną zupę i złościć się albo możesz spojrzeć z miłością na tego, kto dla ciebie ten posiłek przygotował.

Możesz mieć za słoną zupę i złościć się albo możesz spojrzeć z miłością na tego, kto dla ciebie ten posiłek przygotował.

- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

- Kocham cię, Rain. Kocham cię całym sercem. Nie mówiłbym tego, gdybym nie był pewny, że naprawdę tak jest.
- Ja też cię kocham. Mówię ci to tylko dlatego, że wierzę twoim słowom.

- Nie jestem dziewczyną twojego ojca - rzekła lekko.
- Żadna nie była - odrzekł ponuro Albert.
- Co masz na myśli? - spytała dociekliwie kobieta. Widelec zastygł w jej ustach.
- Żadne z gołych kobiet, które widziałem w domu nie były jego dziewczynami - objaśnił, spoglądając na nią z powagą. - Chociaż... – musiał przerwać, gdyż jego sztućce szykowały mu kolejną dokładkę. - Chociaż sprzątaczka przychodzi do nas co dwa tygodnie, więc to chyba stały związek.

- Nie jestem dziewczyną twojego ojca - rzekła lekko.
- Żadna nie była - odrzekł ponuro Albert.
- Co masz na myśli? - spytała dociekliwie kobieta. Widelec zastygł w jej ustach.
- Żadne z gołych kobiet, które widziałem w domu nie były jego dziewczynami - objaśnił, spoglądając na nią z powagą. - Chociaż... – musiał przerwać, gdyż jego sztućce szykowały mu kolejną...

Problem nie w tym, że jest nas za dużo - problem w tym, że wielu żyje, jakby ich była garstka.

Problem nie w tym, że jest nas za dużo - problem w tym, że wielu żyje, jakby ich była garstka.

Lepiej się żyje, gdy mamy kogoś, kogo lubimy. Nawet jeśli przez to czasami jest nam trudno, ten trud nadaje sens naszemu życiu.

Lepiej się żyje, gdy mamy kogoś, kogo lubimy. Nawet jeśli przez to czasami jest nam trudno, ten trud nadaje sens naszemu życiu.

Życie człowieka jest szarpaniną pomiędzy ignorancją a oświeceniem.

Życie człowieka jest szarpaniną pomiędzy ignorancją a oświeceniem.

(...) ja nie ufam niczemu, co ma pizdę i zna wartość pieniądza.

(...) ja nie ufam niczemu, co ma pizdę i zna wartość pieniądza.

Jego nieśmiałość szybko znika. Na ustach pojawia się pewny siebie uśmiech. Opowiada o swojej pracy i o konferencji w Sztokholmie, o tym jak ważna jest branża informatyczna. Nie zapomina też wspomnieć o swoich wysokich zarobkach.
Jako samiec nie może skusić ofiary barwnym pióropuszem, dlatego chwali się pieniędzmi.

Jego nieśmiałość szybko znika. Na ustach pojawia się pewny siebie uśmiech. Opowiada o swojej pracy i o konferencji w Sztokholmie, o tym jak ważna jest branża informatyczna. Nie zapomina też wspomnieć o swoich wysokich zarobkach.
Jako samiec nie może skusić ofiary barwnym pióropuszem, dlatego chwali się pieniędzmi.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.

Żebracy, prawdę rzekłszy, nie byli aż tak zaawansowani w praktykach folkloru. Po prostu hałasowali z dobrze umotywowaną nadzieją, że ludzie dadzą im pieniądze, byle tylko przestali.