Problem nie w tym, że jest nas za dużo - problem w tym, że wielu żyje, jakby ich była garstka.

Nie zawsze jest łatwo kochać i akceptować siebie pomimo tych wszystkich rzeczy, które nam w sobie przeszkadzają! Może to był tylko powierzchowny objaw tego, co miało zmienić nasze losy pewnego dnia na zawsze? Brak akceptacji i miłości do siebie może mieć destrukcyjny wpływ na nasze i innych ludzi życie, a przekonać się miałam o tym na własnej skórze.

Nie zawsze jest łatwo kochać i akceptować siebie pomimo tych wszystkich rzeczy, które nam w sobie przeszkadzają! Może to był tylko powierzchowny objaw tego, co miało zmienić nasze losy pewnego dnia na zawsze? Brak akceptacji i miłości do siebie może mieć destrukcyjny wpływ na nasze i innych ludzi życie, a przekonać się miałam o tym na własnej skórze.

Natura, jakkolwiek niesprawiedliwa w swej złośliwości, by zaślepiać mężczyzn, gdy ci się zakochają, wyrównuje tę niesprawiedliwość, pozwalając, by blask kobiet, który tych mężczyzn tak oślepił, dość szybko zgasł, zmuszając tym samym damy na stare lata do korzystania z usług fryzjerów, masażystów, chirurgów, aby nadać swym podupadłym piersiom, brzuchom, policzkom i udom jakąś choć po części akceptowalną formę. Jako rodzaj wyremontowanych gipsowych figur schodzą te kiedyś piękne kobiety do grobu. Ale mężczyźni, którzy byli na tyle mądrzy, by nie umierać z powodu kobiet, będą przez naturę wynagrodzeni: obsypani srebrem i nie mniejszą godność ułomności udają się na łono Boga. s.256-7.

Natura, jakkolwiek niesprawiedliwa w swej złośliwości, by zaślepiać mężczyzn, gdy ci się zakochają, wyrównuje tę niesprawiedliwość, pozwalając, by blask kobiet, który tych mężczyzn tak oślepił, dość szybko zgasł, zmuszając tym samym damy na stare lata do korzystania z usług fryzjerów, masażystów, chirurgów, aby nadać swym podupadłym piersiom, brzuchom, policzkom i udom jakąś ch...

Strzała Erosa trafia na oślep i nie sposób wytłumaczyć trajektorii jej lotu (...)
Wówczas, w jednej chwili, wszystkie nasze najgłębsze tajemnice, zranienia i kompleksy, nasze pragnienie wiecznego szczęścia, wiecznej młodości wynurzają się na powierzchnię. Witamy je z nadzieją, że zostaną zaleczone, zrozumiane, uznane i rozpuszczone w ciepłej, cudownej miłosnej fali. Ale ta fala, fala miłosnego szaleństwa, zagarnia wszystko. Otwiera zamknięte, pilnie strzeżone pokoje i wypuszcza z nich mityczne postacie, stłumione tożsamości, ukryte pragnienia. A przede wszystkim - otwiera przestrzeń cierpienia. Otwiera przestrzeń zdrady, niezrozumienia, niezaspokojenia.
Wiecznej nostalgii, tęsknoty do prakondycji, stanu poprzedzającego zaistnienie, bezczasowej młodości i szczęścia. (...)
Zamiast pytać, dlaczego się zakochujemy, należałoby więc raczej zapytać: czego chce od nas to szaleństwo, które wraz z miłością, niepytane o zgodę, wkracza w nasze życie?
Otóż szaleństwo chce być jego częścią. Chce nas wytrącić z hipnotycznego transu codzienności.

Strzała Erosa trafia na oślep i nie sposób wytłumaczyć trajektorii jej lotu (...)
Wówczas, w jednej chwili, wszystkie nasze najgłębsze tajemnice, zranienia i kompleksy, nasze pragnienie wiecznego szczęścia, wiecznej młodości wynurzają się na powierzchnię. Witamy je z nadzieją, że zostaną zaleczone, zrozumiane, uznane i rozpuszczone w ciepłej, cudownej miłosnej fali. Ale t...

Życie człowieka jest szarpaniną pomiędzy ignorancją a oświeceniem.

Życie człowieka jest szarpaniną pomiędzy ignorancją a oświeceniem.

W ludzkiej naturze leżało pragnienie tego, co nieosiągalne.

W ludzkiej naturze leżało pragnienie tego, co nieosiągalne.

Myślę, że we wszystkich ludziach jest taka wielka potrzeba, żebyśmy mówili bliskim to, co czujemy, o naszych zranieniach, bo to pozwala zrozumieć, co się dzieje w naszych relacjach. Nie mamy prawa wymagać od innych zrozumienia, jeśli nie zrobiliśmy nic, by inni nas zrozumieli. Bo potem na lata tworzy się taka blokada, piętrzą się konflikty, jakieś żale, i wiele spraw, które można by dość prosto rozwiązać, jest nie do rozwiązania. (...) To działa w dwie strony. Bo kiedy zamykasz się przed bliskimi ze swoimi uczuciami, oni też się zamykają.

Myślę, że we wszystkich ludziach jest taka wielka potrzeba, żebyśmy mówili bliskim to, co czujemy, o naszych zranieniach, bo to pozwala zrozumieć, co się dzieje w naszych relacjach. Nie mamy prawa wymagać od innych zrozumienia, jeśli nie zrobiliśmy nic, by inni nas zrozumieli. Bo potem na lata tworzy się taka blokada, piętrzą się konflikty, jakieś żale, i wiele spraw, które mo...

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wchodząc w miłość, boimy się, że ją stracimy, trwając w niej boimy się, że to nie to, albo że nic w życiu już nas innego nie spotka. Nie mając miłości boimy się, że nigdy jej już nie znajdziemy. Wychowując dzieci boimy się, że coś im się stanie, że wpadną w złe towarzystwo, że to, co próbujemy im przekazać, do nich nie dociera. Boimy się wahań kursów, boimy się krachów na giełdzie, zmian klimatycznych, końca ropy, boimy się tego, że znów wygra PO, znów wygra PiS, a Michał Wiśniewski wciąż będzie nagrywał nowe piosenki. Boimy się Rusków i Unii Europejskiej. Boimy się barbarzyńskich hord narodowców i wyuzdanych hord pedałów. Boimy się tęczy, tej stojącej i tej płonącej.

Boimy się wszyscy i bez wyjątku. Lęk wypełnia nasze życie jak powietrze, zagęszcza je, poruszamy się po nim, pływamy w nim, brodzimy w nim po kolana. Pracując, boimy się, że stracimy pracę. Tracąc pracę, boimy się, że nie znajdziemy następnej. Nie mając pieniędzy boimy się, że nie będziemy ich mieli już nigdy, trzymając forsę w ręku boimy się, że zaraz ktoś nam ją gwizdnie. Wch...

Jednostronny pomiar sukcesu wskaźnikami monetarnymi jest ważnym powodem, który "pozbawił duszy" ekonomie gospodarczą. Czeski ekonomista Tomáš Sedláček stworzył według mnie najlepszą jak do tej pory metaforę tego, co stało się z ekonomią: Jeśli jakiemuś organizmowi wydrze się duszę to pozostaje zombi.

Jednostronny pomiar sukcesu wskaźnikami monetarnymi jest ważnym powodem, który "pozbawił duszy" ekonomie gospodarczą. Czeski ekonomista Tomáš Sedláček stworzył według mnie najlepszą jak do tej pory metaforę tego, co stało się z ekonomią: Jeśli jakiemuś organizmowi wydrze się duszę to pozostaje zombi.

Mechanizm demonstracyjnej konsumpcji jest następujący: kupuje się jakaś rzecz, której tak naprawdę wcale się nie potrzebuje, za pieniądze, których tak naprawdę się nie ma, żeby zrobić wrażenie na ludziach, których tak naprawdę się nie lubi. A najwspanialsze jest to, że każdemu nigdy dość niepotrzebnych rzeczy! Prawdopodobnie nie ma czegoś takiego jak inteligencja gromady, ale za to z całą pewnością istnieje gromadna głupota!

Mechanizm demonstracyjnej konsumpcji jest następujący: kupuje się jakaś rzecz, której tak naprawdę wcale się nie potrzebuje, za pieniądze, których tak naprawdę się nie ma, żeby zrobić wrażenie na ludziach, których tak naprawdę się nie lubi. A najwspanialsze jest to, że każdemu nigdy dość niepotrzebnych rzeczy! Prawdopodobnie nie ma czegoś takiego jak inteligencja gromady, ale z...