To zupełnie tak jakby komuś się wydawało, że opierdalając mnie z góry na dół, zachęci mnie do popełnienia samobójstwa. A takie kwestie to przecież albo się je odczuwa, albo nie.

Zawsze pragnęła odnaleźć tę cienką niejednokrotnie, granicę
między radą a uczciwością własnych emocji. Bo przecież
jakże często wpadamy w wir wspomagania innych,
słowem, radą, a bywa niestety tak, że to, co jest, czy może
być dobre dla nas, dla drugiego człowieka może okazać się
zgubne. To dlatego właśnie Barbara szukała w sobie tej prawdy ukrytej gdzieś głęboko w jej emocjach, jej doświadczeniu. Wierzyła w to, że prawda ta zawsze leży gdzieś tam, na tej cienkiej linii, granicy faktów.

Zawsze pragnęła odnaleźć tę cienką niejednokrotnie, granicę
między radą a uczciwością własnych emocji. Bo przecież
jakże często wpadamy w wir wspomagania innych,
słowem, radą, a bywa niestety tak, że to, co jest, czy może
być dobre dla nas, dla drugiego człowieka może okazać się
zgubne. To dlatego właśnie Barbara szukała w sobie tej prawdy ukrytej ...

Byłem przerażony, ale myślałem przede wszystkim o zarodku, który złożyłem w płaskim brzuchu tej dziewczyny, która spoglądała na mnie płonącymi oczyma.

Byłem przerażony, ale myślałem przede wszystkim o zarodku, który złożyłem w płaskim brzuchu tej dziewczyny, która spoglądała na mnie płonącymi oczyma.

Zachwycony jej powabem
hipopotam błagał żabę:
zostań żoną moją, co tam,
jestem wprawdzie hipopotam,
kilogramów ważę z tysiąc,
ale za to mógłbym przysiąc,
że wzór męża znajdziesz we mnie
i że ze mną żyć przyjemnie.

Zachwycony jej powabem
hipopotam błagał żabę:
zostań żoną moją, co tam,
jestem wprawdzie hipopotam,
kilogramów ważę z tysiąc,
ale za to mógłbym przysiąc,
że wzór męża znajdziesz we mnie
i że ze mną żyć przyjemnie.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Zawsze płaczemy przede wszystkim nad sobą. A gdy bez litości piętnujemy występki i błędy innych również walczymy głównie ze sobą.

Zawsze płaczemy przede wszystkim nad sobą. A gdy bez litości piętnujemy występki i błędy innych również walczymy głównie ze sobą.

Bo choćby człowiek w nic nie wierzył, zdarzają się w życiu chwile, kiedy wyznaje się tę wiarę, której świątynia stoi najbliżej.

Bo choćby człowiek w nic nie wierzył, zdarzają się w życiu chwile, kiedy wyznaje się tę wiarę, której świątynia stoi najbliżej.

A skoro spełnienie pragnień jest tu wyłącznie kwestią ceny, czy wtedy każde pragnienie nie zamienia się w pragnienie pieniędzy?

A skoro spełnienie pragnień jest tu wyłącznie kwestią ceny, czy wtedy każde pragnienie nie zamienia się w pragnienie pieniędzy?

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozrachunku dręczy nas samych. „Nie mamy czasu”, powtarzamy sobie. I w ten sposób psy nadal tłoczą się w klatkach, a staruszkowie nadal odwracają w stronę drzwi pomarszczone i pełne fałd szyje za każdym razem, gdy te się otwierają.
Nie ma czasu dla prawdy.

Czas, wyrażony w pieniądzach, to najskuteczniejsze i najbardziej niebezpieczne lekarstwo, jakie istnieje. Dawkujemy je skromnie i egoistycznie, żeby odwrócić się plecami od najmniejszego nawet przejawu szczerości. Czas jest naszym usprawiedliwieniem dla egoizmu, który odsuwa nas od prawdy, od tego zniszczenia, jakie czynimy, od prawdy, która dręczy innych, a w ostatecznym rozra...

W każdym dobrze zorganizowanym państwie bogactwo jest rzeczą świętą; w demokracji jest ono jedyną rzeczą świętą.

W każdym dobrze zorganizowanym państwie bogactwo jest rzeczą świętą; w demokracji jest ono jedyną rzeczą świętą.