- Czy wiesz - zapytała królowa - co powiedziano o mnie królowi?
- Na pewno coś bardzo złego - odparła Andrea - bo nie umiano by wypowiedzieć wszystkiego, co dobre.

O nie, to nie jest uwodzenie. To komedia. Komedia nawiązywania kontaktu, który nie jest kontaktem - który nawet nie może równać się z kontaktem nawiązywanym bez sztuczności drogą pożądania. A to jest nachalna konwencjonalizacja, stwarzanie na siłę czegoś wspólnego, próba przesublimowania żądzy w zjawisko stosowne społecznie.

O nie, to nie jest uwodzenie. To komedia. Komedia nawiązywania kontaktu, który nie jest kontaktem - który nawet nie może równać się z kontaktem nawiązywanym bez sztuczności drogą pożądania. A to jest nachalna konwencjonalizacja, stwarzanie na siłę czegoś wspólnego, próba przesublimowania żądzy w zjawisko stosowne społecznie.

Miłość i wolność można znaleźć tylko wtedy, kiedy człowiek potrafi cieszyć się każdą nową chwilą, która nadchodzi i następnie gdy pozwala jej odejść, by móc być w pełni otwartym na przychodzącą rzeczywistość.

Miłość i wolność można znaleźć tylko wtedy, kiedy człowiek potrafi cieszyć się każdą nową chwilą, która nadchodzi i następnie gdy pozwala jej odejść, by móc być w pełni otwartym na przychodzącą rzeczywistość.

Kiedy mnie pyta, czy go kocham, odpowiadam, że tak, ale kiedy widzę prawdę odbijającą się w jego oczach, pragnę umrzeć.

Kiedy mnie pyta, czy go kocham, odpowiadam, że tak, ale kiedy widzę prawdę odbijającą się w jego oczach, pragnę umrzeć.

Ludzie stanowią dziwną faunę i florę. Z daleka wydają się tak bardzo nieistotni; z bliska muszą się wydać szpetni i małostkowi. Tym, czego najbardziej potrzebują, jest dostatecznie dużo przestrzeni - przestrzeni trzeba im bardziej nawet niż czasu.

Ludzie stanowią dziwną faunę i florę. Z daleka wydają się tak bardzo nieistotni; z bliska muszą się wydać szpetni i małostkowi. Tym, czego najbardziej potrzebują, jest dostatecznie dużo przestrzeni - przestrzeni trzeba im bardziej nawet niż czasu.

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, dotykać kogoś, kto nie istnieje. Ten stan ma naturę falującą i sprzeczną w sobie. Jest kwintesencją życia i jest przeciwko życiu. Przenika przez skórę do mięśni i kości, które zaczynają odtąd istnieć boleśnie. Nie boleć. Istnieć boleśnie - to znaczy, że podstawą ich istnienia był ból. Toteż nie ma od takiej tęsknoty ucieczki. Trzeba by było uciec poza własne ciało, a nawet poza siebie. Upijać się? Spać całe tygodnie? Zapamiętywać się w aktywności aż do amoku? Modlić się nieustannie?

Jak wygląda świat, kiedy życie staje się tęsknotą? Wygląda papierowo, kruszy się w palcach, rozpada. Każdy ruch przygląda się sobie, każda myśl przygląda się sobie, każde uczucie zaczyna się i nie kończy, i w końcu sam przedmiot tęsknoty robi się papierowy i nierzeczywisty. Tylko tęsknienie jest prawdziwe, uzależnia. Być tam, gdzie się nie jest, mieć to, czego się nie posiada, ...

Jeśli rzeczą najważniejszą jest życ, będę żył, chocbym miał stac się kanibalem. Do tej pory usiłowałem ocalic swą cenną skórę, uchronic tych kilka kawałków mięsa okrywających moje kości. Koniec z tym! Jestem u kresu wytrzymałości. Przyparty do muru, nie mogę się cofnąc dalej. Z punktu widzenia historii jestem martwy. Jeśli istnieje coś na drugim świecie, będę musiał znaleźc się na powrót tutaj. Odnalazłem Boga, ale On mi nie wystarcza. Martwy jest jedynie mój duch. Ciało wciąż żyje. Moralnośc nie ogranicza mojej wolności. Świat, który porzuciłem, to menażeria. Nastaje świt nowego świata - świata dżungli, przemierzanego wzdłuż i wszerz przez wychudzone istoty o ostrych szponach. Jeżeli jestem hieną, to hieną chudą i zgłodniałą: ruszam przed siebie, aby się podtuczyc.

Jeśli rzeczą najważniejszą jest życ, będę żył, chocbym miał stac się kanibalem. Do tej pory usiłowałem ocalic swą cenną skórę, uchronic tych kilka kawałków mięsa okrywających moje kości. Koniec z tym! Jestem u kresu wytrzymałości. Przyparty do muru, nie mogę się cofnąc dalej. Z punktu widzenia historii jestem martwy. Jeśli istnieje coś na drugim świecie, będę musiał znaleźc się...

... Cóż dzisiaj znaczą pieniądze? (...) Papier, marność na wietrze dziejów.

... Cóż dzisiaj znaczą pieniądze? (...) Papier, marność na wietrze dziejów.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Dla wielu ludzi to nie spłukanie się, ale pełne kieszenie są problemem.

Czy to ptak, czy to samolot? Nie, to człowiek bankomat.

Czy to ptak, czy to samolot? Nie, to człowiek bankomat.