Lubiłam to wszystko, co sprawiało, że żyję, ale jednocześnie pozwalało mi przybierać dalszą, bardziej odległą perspektywę. Lubiłam czuć trawę pod stopami i powietrze w płucach. Lubiłam się śmiać i powodować uśmiech na czyjejś twarzy. Lubiłam szczere rozmowy i lubiłam ciszę. Lubiłam bycie pierwszoplanową postacią w moim życiu i lubiłam bycie nic nieznaczącym atomem we wszechświecie. Z jednej strony czyniło to człowieka tak odpowiedzialną istotą, ale z drugiej dla kogo miało znaczenie to, czy podejmiemy dobrą czy złą decyzję, poza nami samymi?

To nieważne, że w tej chwili nie umiesz tego powiedzieć. Będę to mówiła za nas oboje. I któregoś dnia się nauczysz.

To nieważne, że w tej chwili nie umiesz tego powiedzieć. Będę to mówiła za nas oboje. I któregoś dnia się nauczysz.

Ashley spojrzała mu głęboko w oczy. Czy to możliwe, że on aż tak ją kocha? Tam, w głębi swojego serca? Tak bardzo, że nawet prawda o jej przeszłości nie jest w stanie zachwiać jego miłością do niej?

Ashley spojrzała mu głęboko w oczy. Czy to możliwe, że on aż tak ją kocha? Tam, w głębi swojego serca? Tak bardzo, że nawet prawda o jej przeszłości nie jest w stanie zachwiać jego miłością do niej?

Nauczyłem się, że na świecie nie ma tak dużo miłości, byśmy mogli sobie pozwolić na jej marnowanie. Choćby kropli. Jeśli w ogóle ją znajdziemy, niezależnie od tego, gdzie ją znajdziemy, powinniśmy ją zgromadzić i cieszyć się nią, ile możemy, jak długo możemy, aż do ostatniego pocałunku (...).

Nauczyłem się, że na świecie nie ma tak dużo miłości, byśmy mogli sobie pozwolić na jej marnowanie. Choćby kropli. Jeśli w ogóle ją znajdziemy, niezależnie od tego, gdzie ją znajdziemy, powinniśmy ją zgromadzić i cieszyć się nią, ile możemy, jak długo możemy, aż do ostatniego pocałunku (...).

Długo byłam człowiekiem książkowym - rzeczywistość przerażała mnie i zarazem pociągała. Nieznajomość życia sprawiła, że nie odczuwałam strachu.

Długo byłam człowiekiem książkowym - rzeczywistość przerażała mnie i zarazem pociągała. Nieznajomość życia sprawiła, że nie odczuwałam strachu.

Człowiek (...) musi wciąż mierzyć się ze swoją przyszłością. (...) Musi on mieć odwagę rzucić się w "czasoprzestrzeń" nieznaną, co ułatwia mu fakt, że przeszłość i teraźniejszość są w pewnym stopniu uporządkowane i dzięki temu określony porządek można rzutować w przyszłość. Człowiek jednak musi być mocniejszy niż oczekująca go nieznana przyszłość, musi być przekonany, że ją zwycięży, a nie sam przez nią zostanie zwyciężony. Bez tej wiary nie mógłby wyjść naprzeciw czasu przyszłego.

Człowiek (...) musi wciąż mierzyć się ze swoją przyszłością. (...) Musi on mieć odwagę rzucić się w "czasoprzestrzeń" nieznaną, co ułatwia mu fakt, że przeszłość i teraźniejszość są w pewnym stopniu uporządkowane i dzięki temu określony porządek można rzutować w przyszłość. Człowiek jednak musi być mocniejszy niż oczekująca go nieznana przyszłość, musi być przekonany, że ją zwy...

Człowiek poznaje siebie, dopiero gdy pozna własne granice.

Człowiek poznaje siebie, dopiero gdy pozna własne granice.

Ludzie nie potrzebują forsy, potrzebują odrobiny szacunku.

Ludzie nie potrzebują forsy, potrzebują odrobiny szacunku.

Według niektórych przysięga małżeńska powinna kończyć się słowami: Dopóki dług nas nie rozdzieli. Napięcie finansowe powstaje w skutek tego, że wielu konsumentów uwierzyło w ewangelie konsumpcjonizmu, która mówi: Mamy dla ciebie dobra nowinę: możesz już teraz kupić to, czego dusza zapragnie, a zapłacisz później przy pomocy łatwych do spłacenia rat miesięcznych. Wszyscy jednak wiemy, że nie ma nic łatwego w tych miesięcznych ratach.

Według niektórych przysięga małżeńska powinna kończyć się słowami: Dopóki dług nas nie rozdzieli. Napięcie finansowe powstaje w skutek tego, że wielu konsumentów uwierzyło w ewangelie konsumpcjonizmu, która mówi: Mamy dla ciebie dobra nowinę: możesz już teraz kupić to, czego dusza zapragnie, a zapłacisz później przy pomocy łatwych do spłacenia rat miesięcznych. Wszyscy jednak w...

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.

Nie pan nigdy nie przyjmuje odznaczeń, którym nie towarzyszy odpowiednia kwota na czeku. Korzysta na nich tylko ten, kto je przyznaje.