Bohaterowie są potrzebni tylko w książkach. W filmach. Ale tak naprawdę to nikt ich nie potrzebuje.

Byłeś kiedyś zakochany? To okropne, prawda? Sprawia, że robisz się taki wrażliwy. Otwiera twoją pierś i twoje serce, a to znaczy, że ktoś może wniknąć wgłąb ciebie i okropnie cię zranić. Budujesz wokół siebie ochronny krąg, latami tworzysz zbroję, by nic cię nie dosięgło, a potem jeden durny facet, nie różny od innych durnych facetów, wkracza w twoje durne życie... a ty dajesz mu część siebie. Nie prosi o to; któregoś dnia robi coś durnego, na przykład cię całuję albo uśmiecha się, i twoje życie przestaje należeć do ciebie. Miłość bierze zakładników, wnika w głąb ciebie, pożera cię i pozostawia zapłakaną w ciemności, w której zwykłe zdanie takie jak "może powinniśmy zostać przyjaciółmi" albo "bystra uwaga" zamienia się w szklaną drzazgę, wędrującą wprost do twego serca. To boli, nie tylko w wyobraźni, nie tylko w umyśle, to ból duszy, ból ciała, prawdziwy ból, który wdziera się w głąb ciebie i rozszarpuje cię na strzępy. Nic nie powinno tak ranić. Zwłaszcza miłość.
Nienawidzę jej.

Byłeś kiedyś zakochany? To okropne, prawda? Sprawia, że robisz się taki wrażliwy. Otwiera twoją pierś i twoje serce, a to znaczy, że ktoś może wniknąć wgłąb ciebie i okropnie cię zranić. Budujesz wokół siebie ochronny krąg, latami tworzysz zbroję, by nic cię nie dosięgło, a potem jeden durny facet, nie różny od innych durnych facetów, wkracza w twoje durne życie... a ty dajesz ...

Zakochałem się wczoraj o trzynastej dwadzieścia. Na zewnątrz było jakieś czterdzieści stopni, upał obierał nas ze skóry jak wrzątek pomidory, jak na Golgotę taszczyliśmy do wnętrza domu skrzynki piwa z promocyjnymi otwieraczami, torby prawie nieświeżego, ostrego mięsa, ciepłą wódę, butelki mętnej, barwionej i aromatyzowanej wody, kartony papierosów z promocyjnymi zapalniczkami. Ona była w środku.

Zakochałem się wczoraj o trzynastej dwadzieścia. Na zewnątrz było jakieś czterdzieści stopni, upał obierał nas ze skóry jak wrzątek pomidory, jak na Golgotę taszczyliśmy do wnętrza domu skrzynki piwa z promocyjnymi otwieraczami, torby prawie nieświeżego, ostrego mięsa, ciepłą wódę, butelki mętnej, barwionej i aromatyzowanej wody, kartony papierosów z promocyjnymi zapalniczkami....

Kobieta romansowa chce, aby ją kochano, kokietce wystarcza, aby się podobała i aby uchodziła za ładną. Kobieta słaba - to ta, której świat wyrzuca błąd i która go sobie wyrzuca sama. kobieta niestała to ta, która już nie kocha; lekka to ta, która już kocha innego; płocha - to ta, która nie wie, czy kocha i kogo kocha; obojętna - ta, która nie kocha nikogo".

Kobieta romansowa chce, aby ją kochano, kokietce wystarcza, aby się podobała i aby uchodziła za ładną. Kobieta słaba - to ta, której świat wyrzuca błąd i która go sobie wyrzuca sama. kobieta niestała to ta, która już nie kocha; lekka to ta, która już kocha innego; płocha - to ta, która nie wie, czy kocha i kogo kocha; obojętna - ta, która nie kocha nikogo".

Niebo to tylko dach ponad ludzkim cierpieniem - wyżej jest już tylko pustka.

Niebo to tylko dach ponad ludzkim cierpieniem - wyżej jest już tylko pustka.

Wszystkich tych ludzi pociąga mroczne jądro człowieczeństwa.

Wszystkich tych ludzi pociąga mroczne jądro człowieczeństwa.

Czasem, gdy dopada nas jakiś wielki problem, wydaje się nam coś, czego naprawdę nie ma. Trzeba jednak umieć odróżnić złudzenie od rzeczywistości. Jeśli ta granica się zatrze, pozostanie już tylko obłęd.

Czasem, gdy dopada nas jakiś wielki problem, wydaje się nam coś, czego naprawdę nie ma. Trzeba jednak umieć odróżnić złudzenie od rzeczywistości. Jeśli ta granica się zatrze, pozostanie już tylko obłęd.

Forsa ma swoją siłę, łagodzi rany duszy.

Forsa ma swoją siłę, łagodzi rany duszy.

Są ludzie, w każdej społeczności, którym się wydaje, że mają prawo oceniać innych, mówić, co ma prawo istnieć, co nie, dyktować innym, jak żyć. Ktoś taki może uważać, że tylko tacy jak on, mają prawo istnieć i nienawidzi każdego, kto odbiega od tej ciasnej normy. Ale to tylko zarozumiałe gnojki i mogą nam skoczyć. Problem pojawia się, gdy takie gnojki mają władzę.

Są ludzie, w każdej społeczności, którym się wydaje, że mają prawo oceniać innych, mówić, co ma prawo istnieć, co nie, dyktować innym, jak żyć. Ktoś taki może uważać, że tylko tacy jak on, mają prawo istnieć i nienawidzi każdego, kto odbiega od tej ciasnej normy. Ale to tylko zarozumiałe gnojki i mogą nam skoczyć. Problem pojawia się, gdy takie gnojki mają władzę.

Bo świat jest dzisiaj tak urządzony, że nikt nie może robić tego, co chce, tylko to, czego chcą inni. Bo zawsze wyłania się sprawa pieniędzy w tym, co robimy, w tym, czym jesteśmy, w tym, czym chcieibyśmy stać się w naszej pracy, w naszych najwyższych aspiracjach, nawet w naszych stosunkach z najblizszymi ludźmi.

Bo świat jest dzisiaj tak urządzony, że nikt nie może robić tego, co chce, tylko to, czego chcą inni. Bo zawsze wyłania się sprawa pieniędzy w tym, co robimy, w tym, czym jesteśmy, w tym, czym chcieibyśmy stać się w naszej pracy, w naszych najwyższych aspiracjach, nawet w naszych stosunkach z najblizszymi ludźmi.