Nie wszystko da się zaplanować – odparł. – Niektóre rzeczy przychodzą same i musimy albo się nimi zadręczać, albo je zaakceptować. Nie ma innego wyjścia.

... nienawiść to taka mocno pobrudzona miłość. Miłość pełna tłustych plam, miłość, którą wytarło się podłogę.

... nienawiść to taka mocno pobrudzona miłość. Miłość pełna tłustych plam, miłość, którą wytarło się podłogę.

- Nigdy nie wychodziły mi związki. Chciałabym, żeby mi wyszło - dodaję szybko - ale się boję.
- Wiem - powtarza Oliver i pochyla się, po czym całuje mnie w skroń. Jedna jego dłoń przesuwa się w górę po moich plecach, wsuwa się we włosy z tyłu głowy. - Ale ja po prostu chcę ciebie. Nie potrzebuję związku łatwego ani doskonałego, nie muszę się śpieszyć.

- Nigdy nie wychodziły mi związki. Chciałabym, żeby mi wyszło - dodaję szybko - ale się boję.
- Wiem - powtarza Oliver i pochyla się, po czym całuje mnie w skroń. Jedna jego dłoń przesuwa się w górę po moich plecach, wsuwa się we włosy z tyłu głowy. - Ale ja po prostu chcę ciebie. Nie potrzebuję związku łatwego ani doskonałego, nie muszę się śpieszyć.

Co ma status mężczyzny do jego uczuć?

Co ma status mężczyzny do jego uczuć?

Jednak pamięć to nie jest prawda, pamięć to nie historia. Pamiętamy tak, jakby cały świat mieścił się w nas samych. Światłem rzuconym z przyszłości zniekształcamy cienie przeszłości. Robimy tak, bo inaczej nie umiemy. Ale świat się rozpycha, nie chce usiedzieć w jednym człowieku.

Jednak pamięć to nie jest prawda, pamięć to nie historia. Pamiętamy tak, jakby cały świat mieścił się w nas samych. Światłem rzuconym z przyszłości zniekształcamy cienie przeszłości. Robimy tak, bo inaczej nie umiemy. Ale świat się rozpycha, nie chce usiedzieć w jednym człowieku.

Miał rację, że w ograniczony sposób ufał ludziom. Bo ludzie byli głupi. Zwyczajnie głupi.

Miał rację, że w ograniczony sposób ufał ludziom. Bo ludzie byli głupi. Zwyczajnie głupi.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, pastelowe umieralnie, martwe zakłady, przerdzewiałe rury i nałożony na to wszystko plastikowy futerał z ładnym napisem. A jak coś żyje, to jest chore, skrzywdzone, spuchnięte od toksyn.

Teraz to widzę, a przedtem tego nie widziałem, bo byłem człowiekiem, myślałem jak człowiek i czułem jak człowiek. Widziałem tylko to, co było dookoła mnie. Chciałem zabić każdego, kto tylko wszedł mi w drogę; tak na dobrą sprawę, chciałem po prostu zabić wszystkich.

Teraz przestaję być człowiekiem i przestaję być Gruzem. Staję się małpą. Już nie jestem zły ani dobry. Gdy zapada noc, a na niebie widać gwiazdy, wraz z nimi przychodzi spokojna prawda o wszystkim, co istnieje. Człapię sobie pod tą prawdą, z grzechami na grzbiecie, odganiając się od głodnych, ospałych much.

Z cech człowieka, mam w sobie jeszcze troskę, troskę o Alfę i Nahlę.

Dopiero teraz zaczynam widzieć, jak niewiele zostało drzew, liści, cienia, chłodu, deszczu; czegoś, co jeszcze kilkanaście lat temu było zwykłe, co było prawie wszędzie, i o co w ogóle nie dbałem; było raczej kolejną rzeczą do zadeptania, zgwałcenia, rozdarcia na kawałki. A teraz już tego nie ma. Teraz są tylko puste, suche place, betonowe wylewki, gigantyczne krematoria, paste...

Pieniądze potrafią jednak łamać najtwardsze kręgosłupy.

Pieniądze potrafią jednak łamać najtwardsze kręgosłupy.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, mężczyzna kobietę, czasem kobieta mężczyznę. Dziwna rzecz, jak miłość u ludzi idzie zawsze w parze z jedzeniem.

Kobieta dopiero wtedy wie naprawdę, że mężczyzna ją kocha i pożąda, kiedy chce wszystko za nią płacić. Wie biedaczek, że to, iż ją kocha i pragnie posiąść, to jeszcze mało, że to za skromny dar z jego strony, więc postanawia w miarę swojego portfela i możliwości ozdobić to lodami, ciastkami, kawą lub wódeczką i zakąskami. Poza tym kto kocha - ten karmi, kobieta karmi dziecko, m...

Oszczędzamy, pracujemy, bierzemy kredyty, ale tak na prawdę nie żyjemy. Życie dla pieniądza, to wcale nie życie.

Oszczędzamy, pracujemy, bierzemy kredyty, ale tak na prawdę nie żyjemy. Życie dla pieniądza, to wcale nie życie.