Przyjmuję bez wahania twoje wodzenie mnie na pokuszenie. Myślę, że skoro to jest aż tak silne, to bądź wola twoja. Wibruję, wiruję, wariuję. Jesteś dla mnie namiętny i pełny, a ja dla ciebie jędrna i soczysta.

Łączyło nas coś więcej niż zwykła sympatia albo czułość. To nie była też zwykła przyjaźń. Łączyło nas coś niezniszczalnego, coś co rodzi się tylko w dzieciństwie i trwa całe życie na "na dobre i na złe", w praktyce częściej na złe niż dobre.

Łączyło nas coś więcej niż zwykła sympatia albo czułość. To nie była też zwykła przyjaźń. Łączyło nas coś niezniszczalnego, coś co rodzi się tylko w dzieciństwie i trwa całe życie na "na dobre i na złe", w praktyce częściej na złe niż dobre.

Przytul ją w moim imieniu. Przytul mocno. Nie pozwól, żeby była samotna. Nie pozwól jej cierpieć. Proszę.

Przytul ją w moim imieniu. Przytul mocno. Nie pozwól, żeby była samotna. Nie pozwól jej cierpieć. Proszę.

- Wierzysz w miłość? - spytał nieoczekiwanie, będąc już prawie za drzwiami.
Pomyślałam o córkach, za którymi skoczyłabym w ogień piekielny.
Pomyślałam o ojcu, któremu wybaczyła po dwudziestu latach.
Pomyslałam o Grześku, który coraz częściej zajmuje moje myśli.
Pomyślałam o rodzicach, którzy po dwóch dekadach znowu się połączyli.
- Wierzę - odparłam stanowczo.

- Wierzysz w miłość? - spytał nieoczekiwanie, będąc już prawie za drzwiami.
Pomyślałam o córkach, za którymi skoczyłabym w ogień piekielny.
Pomyślałam o ojcu, któremu wybaczyła po dwudziestu latach.
Pomyslałam o Grześku, który coraz częściej zajmuje moje myśli.
Pomyślałam o rodzicach, którzy po dwóch dekadach znowu się połączyli.
- Wierzę - odparła...

-No cóż- odrzekła, patrząc na suknie, a nie na mnie- czasem mam wrażenie, że on chciałby widzieć w tobie kogoś, kim nie jesteś. (...)
Wiedziałam, że ma rację, ale to samo mogłabym powiedzieć o sobie: też czasem wolałabym, żeby Robert był kimś, kim nie jest. To chyba typowe dla 99% małżeństw.

-No cóż- odrzekła, patrząc na suknie, a nie na mnie- czasem mam wrażenie, że on chciałby widzieć w tobie kogoś, kim nie jesteś. (...)
Wiedziałam, że ma rację, ale to samo mogłabym powiedzieć o sobie: też czasem wolałabym, żeby Robert był kimś, kim nie jest. To chyba typowe dla 99% małżeństw.

Widzisz, nie znamy początku ani nie znamy końca; znamy jedynie to, co istnieje p o m i ę d z y. I takie właśnie, mój przyjacielu, jest życie.

Widzisz, nie znamy początku ani nie znamy końca; znamy jedynie to, co istnieje p o m i ę d z y. I takie właśnie, mój przyjacielu, jest życie.

Wszystko jest kłamstwem. Zarówno ciało, jak i twarz czy spojrzenia - nic nie oznaczały. Myślała o tym, że można zmieniać je i kształtować do woli. Nagi człowiek jest nikim. Nic nie można o nim powiedzieć, może być żebrakiem albo królem. (...) Ale znów - czy prawdę mówiły ubiory?
- Ech, wszystko jest kłamstwem!

Wszystko jest kłamstwem. Zarówno ciało, jak i twarz czy spojrzenia - nic nie oznaczały. Myślała o tym, że można zmieniać je i kształtować do woli. Nagi człowiek jest nikim. Nic nie można o nim powiedzieć, może być żebrakiem albo królem. (...) Ale znów - czy prawdę mówiły ubiory?
- Ech, wszystko jest kłamstwem!

Twoje osobiste doświadczenia z pieniędzmi stanowią jakieś 0,00000001% tego, co wydarzyło się na świecie, ale jednocześnie nawet do 80% tego, jak według Ciebie funkcjonuje świat.

Twoje osobiste doświadczenia z pieniędzmi stanowią jakieś 0,00000001% tego, co wydarzyło się na świecie, ale jednocześnie nawet do 80% tego, jak według Ciebie funkcjonuje świat.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

Sprzedała się – dla luksusu, pieniędzy, pozycji, oddała mu siebie. I mimo że on już nie żył,
wciąż była jego niewolnicą i mu służyła.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.

[...] Jest to w istocie człowiek ograniczony, bez wykształcenia; paple i mędrkuje o wszystkim trzy po trzy; jeśli co pochwali, to z pewnością najgłupiej w świecie — ale pieniądze jego prostują sądy jego umysłu, jego sakiewka ma wiele zdrowego rozsądku i smaku, pochwały, którymi nas raczy posiadają dźwięk czystego złota.