To było zawsze jak objawienie - myśl, że choć za każdym razem te same części ciała angażujemy w takie same podstawowe czynności, seks z właściwą osobą może być źródłem nieustającego zdumienia, bo przy każdym spotkaniu, każdym dotknięciu odkrywa się jej nowe oblicza.

Miłość jest dla tych, którzy potrafią sobie poradzić z balastem psychicznym. Miłość jest jak wór śmierdzących odpadków, który próbuje się przenieść na plecach przez spieniony strumień cuchnących szczyn.

Miłość jest dla tych, którzy potrafią sobie poradzić z balastem psychicznym. Miłość jest jak wór śmierdzących odpadków, który próbuje się przenieść na plecach przez spieniony strumień cuchnących szczyn.

Ona, podobnie jak ja, nie zamierza być tą drugą.

Ona, podobnie jak ja, nie zamierza być tą drugą.

Pragnąłbym gorąco dotknąć jej ust; spytać ją o coś, aby musiała rozchylić wargi. Pragnąłbym patrzeć na rzęsy jej opuszczonych w dół powiek i nie spłonąć przy tym najlżejszym rumieńcem; pragnąłbym rozpuścić jej falujące włosy, których najmniejszy loczek byłby dla mnie bezcenną pamiątką. Słowem, pragnąłbym korzystać z przywilejów dziecka, jednocześnie zaś być na tyle dojrzałym mężczyzną, abym umiał docenić szczęście, które mnie spotyka.

Pragnąłbym gorąco dotknąć jej ust; spytać ją o coś, aby musiała rozchylić wargi. Pragnąłbym patrzeć na rzęsy jej opuszczonych w dół powiek i nie spłonąć przy tym najlżejszym rumieńcem; pragnąłbym rozpuścić jej falujące włosy, których najmniejszy loczek byłby dla mnie bezcenną pamiątką. Słowem, pragnąłbym korzystać z przywilejów dziecka, jednocześnie zaś być na tyle dojrzałym mę...

Związek pomiędzy człowiekiem a światem nie musi więc być oparty na relacji własności, zawłaszczania. Własność jest statyczna i jednowymiarowa. Relacja oparta na konstruowanej opowieści jest zupełnie innego typu – pozostaje zarówno lokalna, jak i pozaterytorialna, dotyczy tego, co fizyczne, i tego, co wyobrażone. Akceptuje tymczasowość. Nikogo nie stawia z definicji w uprzywilejowanej pozycji, nikogo nie spycha na margines. Trwa tak długo, jak długo jest w stanie obronić swoją pozycję, przekonać do siebie wystarczająco dużo ludzi. Wolność narracji jest wolnością tworzenia, wolnością ciągłego znajdowania lepszych, przeznaczonych dla wszystkich – a więc bardziej efektywnych – opowieści.

Związek pomiędzy człowiekiem a światem nie musi więc być oparty na relacji własności, zawłaszczania. Własność jest statyczna i jednowymiarowa. Relacja oparta na konstruowanej opowieści jest zupełnie innego typu – pozostaje zarówno lokalna, jak i pozaterytorialna, dotyczy tego, co fizyczne, i tego, co wyobrażone. Akceptuje tymczasowość. Nikogo nie stawia z definicji w uprzywilej...

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Człowiek, który kocha, rozmawia w duchu z osobą ukochaną.

Człowiek poznaje siebie, dopiero gdy pozna własne granice.

Człowiek poznaje siebie, dopiero gdy pozna własne granice.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Ona zaś stwierdziła, że zna zarówno biedę, jak i bogactwo, i uważa, że szczęście zależy od ludzi, z którymi się dzieli życie, a nie od posiadanych pieniędzy.

Słyszałem kiedyś, że jeśli się chce kogoś znaleźć, nie należy podążać za jego zapachem, ale za zapachem pieniędzy.

Słyszałem kiedyś, że jeśli się chce kogoś znaleźć, nie należy podążać za jego zapachem, ale za zapachem pieniędzy.

Dobroć, cóż za żałosny infantylizm! - Zaśmiał się. - Człek z pustymi kieszeniami jest nikim i na nic nie ma wpływu. A dobro nie istnieje. Poi się nim biedotę, by pozornie czynić znośniejszą ich udrękę - mówił głośno, choć spokojnie. Chciał, by pogarda co do ich statusu społecznego mocno wybrzmiała.

Dobroć, cóż za żałosny infantylizm! - Zaśmiał się. - Człek z pustymi kieszeniami jest nikim i na nic nie ma wpływu. A dobro nie istnieje. Poi się nim biedotę, by pozornie czynić znośniejszą ich udrękę - mówił głośno, choć spokojnie. Chciał, by pogarda co do ich statusu społecznego mocno wybrzmiała.