Herb Trimpe

Na początku lat 70tych amerykańscy cenzorzy poluźnili komiksiarzom smycz. Marvel postanowił to wykorzystać, co zaowocowało renesansem horroru w komiksach tamtych lat. Ten tom jest zbiorem kilku takich historii. Tom otwiera historia z Ghost Riderem płynnie przechodząca w historię z Synem Szatana. Jest to słabizna straszna, dokładnie taka, jakiej się spodziewałem po wcześniejszym występie Ghost Ridera na łamach tej serii. Ze śmiesznostek - jedna z postaci w trakcie sceny ma inną sukienkę, jedynie kolor się zgadza (OK, scena rozciągnięta na 2 zeszyty, ale rysownikowi nie chciało się nawet porównać ze wcześniejszym) a innej postaci trzykrotnie zmienia się kolor włosów na przestrzeni 5 stron. Następnie dostajemy debiut Morbiusa w Amazing Spider-Man. Morbius w tej historii obchodził mnie mało, bardziej wolałbym wiedzieć, co dalej stało się z Pajączkiem. Ale nie, dostajemy wyrywek historii, bez początku i bez końca. No i nie jest to poziom najlepszych Spider-Manów lat 70-tych. Już miałem dać sobie spokój z tym zeszytem a tu na pełnej wjeżdża Man-Thing. Rany, jakie to jest dobre, szczególnie w porównaniu z poprzednimi historiami. Czarno-białe, szczegółowe, mroczne rysunki budują gęsty klimat, nawet sztampowi złoczyńcy i trochę przestarzała narracja tu pasują. Najlepsza pozycja zbioru. Po Wilkołaku nie spodziewałem się wiele widząc dość niechlujne rysunki. Ale jest zaskakująco dobrze, na plus działa też to, że dostajemy kompletną historię. Dracula trzyma poziom fabularny Wilkołaka, rysunki ciut lepsze. Też dostajemy zamkniętą historię, którą pomimo lekkiej naiwności i momentami dość nachalnej narracji czyta się nieźle. Wydawca niestety postanowił nam zaserwować jedynie pierwszy zeszyt Potwora Frankensteina. Dobrze zbudowana historia urywa się w głupim momencie zostawiając nas z apetytem na ciąg dalszy. Wymieniłbym się za Ghost Ridera. Mumia to zjazd o oczko w dół jak dla mnie. Zakończenie jest mało organiczne i wygląda na zmęczenie materiałem i brak pomysłu. Pierwszy zeszyt Brata Voodoo daje nam origin story kolejnego bohatera nie dając żadnego rozwinięcia. Być może ta seria zaserwowałaby coś ciekawego, pojedynczy zeszyt na mnie zrobił nijakie wrażenie. Ogólnie polecam sięgnąć po Man Thinga, ewentualnie Wilkołaka, Draculę i Frankensteina. Reszta spokojnie do pominięcia.