Hanna Mortkowicz-Olczakowa

To jest lektura (z 1962r.) dla wszystkich, którzy kochają książki. "Każda nowa książka, artystyczne wydanie, które obmyślał i tworzył, była jak gwałtowna miłość". Tak o swoim ojcu- Jakóbie (tak, przez ó , według obowiązującej wtedy pisowni) Mortkowiczu pisała po ponad 30u latach od jego tragicznej śmierci córka Hanna. "Pod znakiem kłoska"-pełne czułości wspomnienia, zebrane z fragmentów pamięci; tęsknota za utraconym człowiekiem i miejscem. Miejscem, które bezpowrotnie zniszczyła II wojna światowa. Jakób Mortkowicz- właściciel księgarni i warszawskiego wydawnictwa, które prowadził w latach 1903-1931 (żona z córką kontynuowały jej działalność do 1944). Nie chciał być tylko rzemieślnikiem, drukarzem, handlowcem. On był pasjonatem. Chciał tworzyć dobre książki, pięknie wydane, na ładnym papierze. Żeby trafiały do szerszego grona odbiorców. Przez ponad 30 lat pracował, działał, walczył na rzecz pięknej, mądrej książki. Zabory, cenzura, I wojna światowa, braki w papierze, kryzys gospodarczy, zapaść czytelnictwa- musiał się z tym wszystkim mierzyć. Równie ważna jak kawiarnia "Ziemiańska"- była księgarnia Mortkowicza. Tam płynął jeden z głównych nurtów życia Warszawy. Tam spotykali się wszyscy dla których literatura była ważna. Wydawali tam swoje książki: Żeromski, Tuwim, Leśmian, Korczak, Dąbrowska, Kuncewiczowa i wielu innych. Bardzo mnie wzruszyła ta książka. Czułość z jaką Autorka pisze o ojcu i pasja jaka towarzyszyła całe życie tej rodzinie. Niegasnącą żałoba nad utraconym światem papierów, papierów, papierów...