Grzegorz W. Kołodko

W całości, jednym tchem tej książki nie przeczytałam, ale rozdziałami i to w różnym odstępie czasu. I chyba jeszcze nie wszystkie rozdziały. Ale kiedy w 2020 r. pracowałam we Włoszech, a media pokazywały obrazy dziesiątek trumien i łączyły to ze zgonami na covida (ja tam nic takiego wtedy nie widziałam) jakby nagle stanęły mi przed oczyma właśnie cytaty z tej książki: „Warto zachować rozwagę i powagę. Do wszelkich rankingów (oczywiście pełnych dobrej politycznej i ideologicznej woli…) przeróżnych organizacji, stowarzyszeń, instytutów, forów (łącznie ze Światowym Forum Gospodarczym w Davos) trzeba podchodzić z dużym dystansem i należytą rezerwą. Warto wiedzieć, co – ma się rozumieć poza niewątpliwą chęcią poszukiwania prawdy – kryje się za prezentowanymi wynikami, jakie idee, wartości i interesy stoją za zleceniodawcami i wykonawcami takich szacunków. Nie trzeba się wielce wysilać z ich propagowaniem, bo jest to nośna gratka i smakowity żer dla mediów. Z chęcią same zajmują się lansowaniem wyników tych konkursów.” No i ten najbardziej przykuwający uwagę: „(…) Niezbędne jest wyhamowanie wzrostu gospodarczego, a nawet ograniczenie bezwzględnego poziomu dochodów, a w ślad za tym konsumpcji, zwłaszcza lepiej sytuowanych grup. Skoro, jak się wydaje, nie ma co liczyć na podjęcie twardych działań dostosowawczych ex ante, zanim uderzy kryzys, to należy pomóc w jego nadejściu, aby wymusić pożądane zmiany ex post.” Nie ważny jest dla mnie życiorys autora, ważnym natomiast jest to, że on miał pewną wiedzę. Miał dostęp do takich informacji, a to może znaczyć, że sporo osób wiedziało o pewnych sytuacjach. Śmiem przypuszczać, że wszystko co dzieje się dziś, jest i było planowane jakieś piętnaście, dwadzieścia lat temu.