Gdy na wojnie mamy problem z jednym z własnych żołnierzy, pozwalamy go zabić wrogom. To bardziej praktyczne.

Nie wpędza się kogoś bliższego ci niż brat w doraźne szaleństwo, tam gdzie żuraw koroniasty nie przeżyłby ani chwili.

...jak nieszczęście i śmierć spadają na niewinność. Tak właśnie wygląda wojna...

potem podrzynam mu gardło, jak należy, po ludzku. W nocy każda krew jest czarna.

Musi ci wystarczyć, że ich zabijasz, nie musisz ich okaleczać. Cywilizowana wojna tego zabrania.

(...) by się odnaleźć w życiu, nie zgubić się po drodze, należy słuchać głosu obowiązku. Myślenie zbyt samodzielne to zdrada. Kto rozumie ten sekret, ma szansę żyć w pokoju. Choć to bardzo niepewne.