Zaginiony

Michael Katz Krefeld
"Wykolejony"
"Zaginiony"
"Sekta"

Dopiero w tym roku trafiłam na tego autora i nie żałuję. Całkiem ciekawa seria. Dużo akcji, dużo wątków pobocznych (tak, jak lubię). Pokazana mroczna strona Kopenhagi. Nie wiem, czy autor jest psychologiem czy też zrobił research - ale pod względem uczuć i emocji książka bardzo dobrze dopracowana!
Bardzo polecam cały cykl!

Michael Katz Krefeld
"Wykolejony"
"Zaginiony"
"Sekta"

Dopiero w tym roku trafiłam na tego autora i nie żałuję. Całkiem ciekawa seria. Dużo akcji, dużo wątków pobocznych (tak, jak lubię). Pokazana mroczna strona Kopenhagi. Nie wiem, czy autor jest psychologiem czy też zrobił research - ale pod względem uczuć i emocji książka bardzo dobrze dopracowana!
Bardzo polecam cały...

Krefeld trzyma poziom. Dialogi, postacie w szczególności "złol" i jego historyczny kontekst na plus. Fabuła niezła chociaż nie wiadomo dlaczego akurat taki sposób zwabiania ofiar wybrał zabójca. No i dlaczego właśnie Mogens stał się jedna z nich. wydaje się to niedopowiedziane i dość przypadkowe. Brak związku pomiędzy bardzo dobrym wątkiem historycznym a teraźniejszym śledztwem. no i niestety schematyzm, szczególnie w zakończeniu. Znowu "trup" wstaje z nożem a wydawało się, że już po wszystkim. no ile razy można, to już nie działa. Ogólnie przyjemna wciągająca lektura, ale raczej tylko solidne rzemiosło.

Krefeld trzyma poziom. Dialogi, postacie w szczególności "złol" i jego historyczny kontekst na plus. Fabuła niezła chociaż nie wiadomo dlaczego akurat taki sposób zwabiania ofiar wybrał zabójca. No i dlaczego właśnie Mogens stał się jedna z nich. wydaje się to niedopowiedziane i dość przypadkowe. Brak związku pomiędzy bardzo dobrym wątkiem historycznym a teraźniejszym...

Strategia tylnych drzwi 
Niemiecka Republika Demokratyczna. Rok 1989. W Europie socjalizm jest w stanie upadku. Nawet w NRD po raz pierw­szy od pięć­dzie­sią­te­go trze­cie­go roku znów dzia­ła opo­zy­cja. Ho­nec­ker i par­tia twier­dzą, że będą bro­nić obec­ne­go sys­te­mu. Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka De­mo­kra­tycz­na ist­nie­je już czter­dzie­ści lat. Obchodzi swoje święto. Na try­bu­nie ho­no­ro­wej stoi kie­row­nic­two SED, So­cja­li­stycz­nej Par­tii Jed­no­ści Nie­miec, z Eri­chem Ho­nec­ke­rem po­środ­ku. Wszy­scy, łącz­nie z go­ść­mi, biją brawo. Z ca­łe­go świa­ta przy­by­li sze­fo­wie państw, żeby uczcić czter­dzie­sto­le­cie po­wsta­nia Nie­miec­kiej Re­pu­bli­ki De­mo­kra­tycz­nej. W tle kolos na glinianych nogach chyli się ku upadkowi. Tyle tło historyczne. Er­hardt Haus­ser jest pułkownikiem Stasi. Ministerstwa Bezpieczeństwa Państwowego NRD, czyli tajnej policji politycznej działającej w Niemieckiej Republice Demokratycznej w latach 1950-1990. Stasi zajmowała się inwigilacją, prześladowaniem i represjonowaniem obywateli NRD, a także prowadziła działalność szpiegowską i sabotażową za granicą. Er­hardt Haus­ser jest wierny. Będzie pracował do końca, bo zdrajcy są wszędzie. Są też ludzie polujący na zdrajców. Zgrupowano ich w oddziale Z. Gdy system się wali Haus­ser dostaje propozycję wyjazdu na Kubę. Nie zgadza się. Bierze kolejną sprawę pod kryptonimem Midas. Kamienie osuwają się spod stóp Haussera, bezwzględnego oficera bezpieki. Dwa wątki. Jeden z końca lat 80 gdy pada socjalizm w NRD drugi wątek, współczesne śledztwo Kruka w sprawie kolejnego zaginięcia, tym razem mężczyzny, który ukradł pieniądze i zniknął. Pierwszy bardzo ciekawy, drugi zwykły. Całość spójna. Bardzo dobra książka. Ciekawe i niebezpieczne czasy są tłem akcji tego tytułu. Zakończenie nieco teatralne. Charaktery bohaterów świetnie przedstawione a całości towarzyszy cudowny Rammstein.

Strategia tylnych drzwi 
Niemiecka Republika Demokratyczna. Rok 1989. W Europie socjalizm jest w stanie upadku. Nawet w NRD po raz pierw­szy od pięć­dzie­sią­te­go trze­cie­go roku znów dzia­ła opo­zy­cja. Ho­nec­ker i par­tia twier­dzą, że będą bro­nić obec­ne­go sys­te­mu. Nie­miec­ka Re­pu­bli­ka De­mo­kra­tycz­na ist­nie­je już czter­dzie­ści lat. Obchodzi swoje...

Druga część serii również dobra. Czyta się szybko. Wartka akcja, wciądająca.

Druga część serii również dobra. Czyta się szybko. Wartka akcja, wciądająca.

Troszkę mniej zajmująca historia niż w tomie pierwszym, ale trzyma poziom. Bohater da się lubić, szczególnie z jego cynicznym podejściem do życia. Zabieram się za następną część z ochotą.

Troszkę mniej zajmująca historia niż w tomie pierwszym, ale trzyma poziom. Bohater da się lubić, szczególnie z jego cynicznym podejściem do życia. Zabieram się za następną część z ochotą.

Spacer między historią a teraźniejszością, bohater szukający sposobu na poradzenie sobie z tragiczną śmiercią ukochanej i pewna siebie kobieta otwierająca nowy rozdział w jego życiu.
Ravn wiele przeszedł w swoim życiu detektywa. Ostatecznie złamało go morderstwo popełnione na jego narzeczonej, przez co nie może sobie znaleźć miejsca. Sprzedaje mieszkanie, w którym razem planowali być na zawsze, popada w alkoholowy trans co i rusz, ucieka od ludzi, a zwłaszcza od kobiet, ponieważ jego miłość do Evy nie wygasła. Została brutalnie przerwana, co jedynie potęguje poczucie straty i tęsknotę.
W innej części świata z kolei znika człowiek, który ukradł swojemu pracodawcy kilka tysięcy Euro i wieść gminna niesie, że pojechał się zabawić. Jego siostra jednak ma na ten temat inne zdanie, jako że ukradziona kwota nie pozwalałaby na zatracanie się w przyjemnościach przez 7 miesięcy. Poza tym jej brat nie był typem imprezowicza, a jedynie samotnym mężczyzną szukającym – zdaje się – bardziej kobiety na całe życie niż krótkich wyskoków za duże pieniądze. Siostra odnajduje wspólny język z Ravnem i oboje szukają jej brata lub jakichkolwiek śladów po nim. A przy okazji pieniędzy, które same w sobie również stanowią ciekawą zagadkę.
Bardzo podobała mi się relacja między Louise i Ravnem, ponieważ nie była cukierkowa, a mimo to była ciepła i czuła. Świetne jest również zbudowanie postaci tej kobiety, która jest przenikliwa i inteligentna.
Jest w powieści dodatkowa warstwa fabularna – rok 1989 we wschodnim Berlinie na chwilę przed upadkiem muru, w którym to działa sobie człowiek (agent Stasi) zajmujący się śledzeniem swojego otoczenia i szukaniem ludzi dopuszczających się zdrady stanu poprzez korzystanie z dobrodziejstw kapitalizmu, szerzenia teorii demokratycznych, wszystkiego tego, co władza komunistyczna uważała za zło. Ta historia jest niesamowita ze względu na opisy działań, na jakie pozwalali sobie ówcześni agenci państwowi, jak szeroko zakrojona była walka ze „zdrajcami”, jak absurdalne sytuacje mogły doprowadzić do tego, że ktoś stawał się wrogiem, że stawiane mu były zarzuty zagrożone karą śmierci. Jak bardzo bezlitosna była maszyna politbiura, która rozjeżdżała walcem życia zwykłych ludzi. I niestety władza ustawodawcza dająca takie przywileje władzy wykonawczej, które pozwalały zwykłym urzędnikom czuć się bogami i stawiać się pozycji osoby mogącej czyjeś życie zrujnować za nic lub je ratować, poprzez ukrywanie pewnych tematów przed przełożonymi, za odpowiednią opłatą, przysługą lub jeszcze inną gratyfikacją. Nie spotkałam się z tym okresem w żadnym kryminale, żaden autor dotychczas nie umieścił akcji swojej książki w takim miejscu i czasie. Bardzo dobry pomysł i bardzo dobra postać agenta, który mimo upadku muru utknął mentalnie po wschodniej stronie, głęboko w komunie, która dawała mu wszystko, ponieważ teraźniejszość nie pozwala mu na wyróżnienie się z tłumu innych.
Niestety znalazłam w książce kilka nieścisłości – jak na przykład to, dlaczego w ogóle Mogens wyjechał do Niemiec. Niejasne było dla mnie zbudowanie motywu zbrodni – w każdym razie dość nielogiczne. Do tego sama próba odnalezienia skradzionych pieniędzy nie była dla mnie zrozumiała. O pewnych rzeczach, o których zbrodniarz wiedzieć nie mógł, autor z dziwnych przyczyn pozwolił mu się dowiedzieć, ale my zupełnie nie wiemy w jaki sposób ani po co. Trochę to wygląda jak nabudowanie intrygi w dwóch poziomach, ale przez te poziomy pewne elementy nie spinają się w logiczną całość.
Mimo to książkę czyta się dobrze, przez większą jej część śledzimy poszukiwania człowieka, o którym wiemy niewiele i niewiele się dowiadujemy, natomiast ostatecznie fabuła mocno ewoluuje i komplikuje się w klasycznie kryminalny sposób. Bardzo lubię postać Ravna, który jest gburowaty i mrukliwy, ale dobry i uczynny. Sam doskonale zdaje sobie sprawę ze swoich ułomności, a autor pokazuje nam je w sposób absolutnie ludzki. I podobała mi się postać zbrodniarza, który ciekawie wypływa z fabuły, którego losy śledzimy wiele lat i o którym wiemy więcej niż o ofierze.
Generalnie Krefeld ciekawy, chociaż niedopracowany – polecam, ale bez szału.

Spacer między historią a teraźniejszością, bohater szukający sposobu na poradzenie sobie z tragiczną śmiercią ukochanej i pewna siebie kobieta otwierająca nowy rozdział w jego życiu.
Ravn wiele przeszedł w swoim życiu detektywa. Ostatecznie złamało go morderstwo popełnione na jego narzeczonej, przez co nie może sobie znaleźć miejsca. Sprzedaje mieszkanie, w którym razem...

Ciekawe powiązanie sprawy z archiwum Stasi a współczesnym księgowym z Danii, który zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Szuka go siostra i prosi o pomoc (taaak zgadliście!!!)- eks gliniarza. Nie ma tam nic odkrywczego, niektóre fragmenty były ciut słabsze, ale ogólnie czytało się nieźle.

Ciekawe powiązanie sprawy z archiwum Stasi a współczesnym księgowym z Danii, który zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach. Szuka go siostra i prosi o pomoc (taaak zgadliście!!!)- eks gliniarza. Nie ma tam nic odkrywczego, niektóre fragmenty były ciut słabsze, ale ogólnie czytało się nieźle.

Przyznaję, że "Zaginiony" (druga część z serii o byłym duńskim policjancie) trochę mnie męczył. Do połowy nie mogłam się wczytać, ciągle go odkładałam. Wątek berliński z lat 80-tych nudny, wątek teraźniejszych też jakiś taki... Bez rewelacji. Miałam nawet myśli, żeby w ogóle przestać go czytać. Jednak z zasady staram się doczytać każdą rozpoczętą książkę. Na szczęście od połowy nastąpiła całkowita zmiana. Akcja ruszyła, wszystkie wątki nabrały kolorów, tym razem już zupełnie nie potrafiłam się oderwać. A zakończenie? Tego się zupełnie nie spodziewałam!
Warto ją przeczytać i cieszę się, że na półce czeka już kolejna część.

Przyznaję, że "Zaginiony" (druga część z serii o byłym duńskim policjancie) trochę mnie męczył. Do połowy nie mogłam się wczytać, ciągle go odkładałam. Wątek berliński z lat 80-tych nudny, wątek teraźniejszych też jakiś taki... Bez rewelacji. Miałam nawet myśli, żeby w ogóle przestać go czytać. Jednak z zasady staram się doczytać każdą rozpoczętą książkę. Na szczęście od...

Thomas Ravnsholdt po raz drugi w akcji. Tytułowy zaginiony to księgowy, który ukradł pieniądze swojego pracodawcy i rozpłynął się w powietrzu. Przez pół roku nie skontaktował się ze swoją jedyną siostrą. Ta z kolei jest zdziwiona zachowaniem brata ponieważ znała go jako cichego samotnika. Prosi, więc aby Kruk spróbował go odszukać. Ten w końcu podejmuje wyzwanie i tak trafia do Berlina.
Co rozdział mieszają się czasy. Znowu historie biegną jakby oddzielnie, by w końcu stworzyć całość. Dowiemy się, że człowiek, którego szuka Kruk nie jest jedynym zaginionym mężczyzną w ostatnim czasie na terenie Niemiec. Poznamy techniki przesłuchań agenta Stasi - niemal przeniesiemy się w czasie.
"Zaginionemu" towarzyszy ten sam klimat co poprzedniej części i równie dobrze i szybko się tę historię czyta.

Thomas Ravnsholdt po raz drugi w akcji. Tytułowy zaginiony to księgowy, który ukradł pieniądze swojego pracodawcy i rozpłynął się w powietrzu. Przez pół roku nie skontaktował się ze swoją jedyną siostrą. Ta z kolei jest zdziwiona zachowaniem brata ponieważ znała go jako cichego samotnika. Prosi, więc aby Kruk spróbował go odszukać. Ten w końcu podejmuje wyzwanie i tak...

Na początku historia bardzo ciekawa i wciągnęła mnie. Zakończenie niestety słabsze.

Na początku historia bardzo ciekawa i wciągnęła mnie. Zakończenie niestety słabsze.