Stacja

Nie wiem dlaczego ale ta książka potwornie mnie męczyła, słuchałam w audiobooki I czy to wina osoby czytającej, czy samej książki, nie wiem. Przez większość książki chłop łazi i rozmyśla o wszystkim i o niczym i raz na jakiś czas pojawiają się ciekwasze momenty, i chyba tylko jedna rzecz trzymała mnie przy tej książce, przed zrobieniem DNF, parę słów co zapowiadają co się później stanie. Jak czytam, że jest to przyjemna książka, to zastanawiam się czy mieliśmy do czynienia z tą samą książką. Niby ma kategorię horror, ale poza pojedynczymi scenami, powiedziałabym, że to zwykła obyczajówka o chłopaku, który wraca w rodzinne strony by zakończyć sprawy związane z śmiercią jego mamy, a przy okazji wspomina dawne czasy.

Nie wiem dlaczego ale ta książka potwornie mnie męczyła, słuchałam w audiobooki I czy to wina osoby czytającej, czy samej książki, nie wiem. Przez większość książki chłop łazi i rozmyśla o wszystkim i o niczym i raz na jakiś czas pojawiają się ciekwasze momenty, i chyba tylko jedna rzecz trzymała mnie przy tej książce, przed zrobieniem DNF, parę słów co zapowiadają co się...

Cieszę się, że w końcu mogę napisać pozytywną opinię, bo niestety rzadko mi się to zdarza. Autor wniósł sporo świeżości: pisze lekko i naturalnie, potrafi świetnie operować słowem, a bohaterowie i dialogi naprawdę żyją. Nie oceniam tej książki w kategorii horroru, raczej jako całość. Moja ocena byłaby prawdopodobnie jeszcze wyższa, gdyby w drugiej połowie historia nie zaczęła mi się trochę dłużyć, bo zabrakło mi jakiejś zagadki do rozwiązania czy bardziej odkrywczego kierunku, ku któremu fabuła by nas prowadziła. Tak czy inaczej na pewno sięgnę po inne książki tego autora, ponieważ potencjał i talent są tu bardzo wyraźne.

Cieszę się, że w końcu mogę napisać pozytywną opinię, bo niestety rzadko mi się to zdarza. Autor wniósł sporo świeżości: pisze lekko i naturalnie, potrafi świetnie operować słowem, a bohaterowie i dialogi naprawdę żyją. Nie oceniam tej książki w kategorii horroru, raczej jako całość. Moja ocena byłaby prawdopodobnie jeszcze wyższa, gdyby w drugiej połowie historia nie...

"Jak opo­wie­dzieć komuś o tym, że rze­czy­wi­stość i fik­cja zmie­sza­ły się i przy­ję­ły formę bez­kształt­nej pulpy, że za każ­dym ro­giem czy­hać może nie­bez­pie­czeń­stwo i obłęd?
Lata temu przez to mia­sto prze­to­czy­ła się fala tra­ge­dii, a dziś to wszyst­ko wraca. Nie jako duch lub zjawa, lecz jako po­twór z krwi i kości. Ja nim je­stem. Je­stem po­two­rem; po­wo­dem, spraw­cą i na­rzę­dziem kaźni. Nożem wcho­dzą­cym pod pa­znok­cie, klesz­cza­mi do wy­ry­wa­nia zębów i gi­gan­tycz­nym mło­tem do ła­ma­nia gna­tów.
Jak po­wie­dzieć komuś, że się boimy? Jak przy­znać się do tego, że strach pa­ra­li­żu­je nas już w se­kun­dę po otwar­ciu oczu, że przy­ra­sta do nas jak druga skóra? Nie wiem. Nie po­tra­fi­łem tego zro­bić wów­czas i nie po­tra­fię tego zro­bić teraz."

Groza, niepokój, strach... Szaleństwo!
Piotr wraca w rodzinne strony by zamknąć pewien rozdział. Jego matka zmarła, teraz już nic go nie łączy z tym miejscem. Jednak powrót sprawia, że oślizłe macki zła oplatają jego głowę, diabeł szepta do ucha, pragnie krwi. Czy to tylko złudzenie, szaleństwo czające się na pograniczu świadomości?

Piotr rozlicza się z traumatyczną przeszłością. To miejsce jest przeklęte. Stacja - miejsce gdzie lata temu podczas tragicznego wypadku, otwarły się wrota piekieł. Ziemia poczuła krew, śmierć zebrała żniwo, a "on" się śmieje!

Piotrusiu zabij! Zrób to dla mnie! Zrób to dla siebie!

"Stacja" to wstrząsająca historia paczki przyjaciół, których życie to szarość i mrok. Ale razem stanowią siłę, budują relacje, które mogą dawać szczęście, ale i rozczarowanie. Mogą na sobie polegać... Do czasu.

Ta historia wgzywa się w mózg, wslizguje się pod skórę, kąsa, drapie i uwiera... Z każdą stroną rośnie uczucie niepokoju, wrażenia, że ktoś obserwuje, jest tak blisko, że czuć odur oddechu przy uchu... Taką grozę warto czytać, by nie tylko poczuć ten lęk, ale także wczuć się w postaci i podąrzać ich ścieżkami, a wyboiste to ścieżki i pełne kamieni kaleczących stopy...

Świetna książka!

Książka czytana w ramach akcji @suspense_books #10tygodnisuspensu 🖤

"Jak opo­wie­dzieć komuś o tym, że rze­czy­wi­stość i fik­cja zmie­sza­ły się i przy­ję­ły formę bez­kształt­nej pulpy, że za każ­dym ro­giem czy­hać może nie­bez­pie­czeń­stwo i obłęd?
Lata temu przez to mia­sto prze­to­czy­ła się fala tra­ge­dii, a dziś to wszyst­ko wraca. Nie jako duch lub zjawa, lecz jako po­twór z krwi i kości. Ja nim je­stem. Je­stem po­two­rem;...

"W pewnym momencie stajemy jak wryci, widząc przed sobą stację, zapomniane przez ludzi perony i opuszczoną nastawnię. I stoimy tak, zatrzymani niewidzialną ścianą wspomnień".

📝 Piotr wraca do rodzinnego miasta po śmierci matki. Jego zadaniem jest przygotowanie jej mieszkania pod wynajem. Zderzenie z realiami miejsca, z którego wyjechał przed laty, jest katastrofalne w skutkach. Echo ówczesnych wydarzeń nieustannie wraca, mimo że Piotr ze wszystkich sił broni się przed nim. Miasto budzi w nim demony, wyszarpuje na światło dzienne skrywane latami zbrodnie, krzywdy i dramatyczne historie. Lata temu przez miasto przetoczyła się fala tragedii, która zabrała ze sobą beztroskę i spokój szóstki przyjaciół: Pitera, Petrola, Zwyrola, Gładkiego, Nastii i Gówna (Michała). Los nastolatków naznaczył wypadek, w którym ten ostatni zginął na tytułowej stacji. Zdarzenie odcisnęło okrutne piętno, odbierając każdemu (w bliższej lub dalszej perspektywie) zdrowie psychiczne, człowieczeństwo i godność, a nawet życie.

W "Stacji" wydarzenia z "teraz" przeplatają się z tymi z "wtedy". To rozwiązanie, które zawsze biorę w ciemno. Autor zabiera czytelnika w podróż do miejsc, w których dorastał główny bohater, przywołując cały koszmar jego nastoletniego życia. Jednocześnie jest to podróż Piotra do wnętrza siebie - zapyziałego, zatęchłego, przesiąkniętego mrokiem i złem miejsca, które go przeraża, ale jest też jego naturą. Do tego dochodzi tajemniczy głos, który spragniony krwi nakładnia Piotra do zabójstw. Czy to halucynacje? Efekt nadużywania alkoholu i przeżytej traumy? Trudno stwierdzić, jednak wizje są tak sugestywne, jakby autor malował obrazy pod powiekami czytelnika - złowieszcze, przerażające i intrygujące w swoim odrealnieniu.

"Stacja" trafiła w moje ręce dzięki @ksiazkowe_poczynania i jej book tourowi 🖤. Pozdrawiam wszystkich uczestników i oczywiście organizatorkę 🫶.

"W pewnym momencie stajemy jak wryci, widząc przed sobą stację, zapomniane przez ludzi perony i opuszczoną nastawnię. I stoimy tak, zatrzymani niewidzialną ścianą wspomnień".

📝 Piotr wraca do rodzinnego miasta po śmierci matki. Jego zadaniem jest przygotowanie jej mieszkania pod wynajem. Zderzenie z realiami miejsca, z którego wyjechał przed laty, jest katastrofalne w...

'Co to w ogóle jest zło? Zło to odbicie w ostrzu noża wyciągniętego w twoim kierunku. Zło to zęby zaciśnięte na twoim karku.'

Piotrek wraca po 13 latach w rodzinne strony.
To tu miał grupę prawdziwych przyjaciół.
Nastię, Gładkiego, Petrola, Zwyrola i Michała per 'Gówno'.
To właśnie z nimi przeżywał najpiękniejsze chwile swojego życia i zdecydowanie te najgorsze.
Musiał wrócić z powodu śmierci swojej mamy. Jego misją było posprzątanie mieszkania, pozbycie się starych mebli i wynajęcie go komuś.
Spotykając Natię przypominają mu się nastoletnie lata i tragedie jakie się wtedy wydarzyły. Nigdy o nich nie zapomniał, lecz zepchnął je w głąb duszy by móc jak kolwiek żyć.
Czy pogodził się z przeszłością? Czy może jego przyszłość będzie związana z tym miejscem?

'Stacja' to psychologiczna książka ukazująca życie nastolatków lat '90. Poprowadzona jest w dwóch liniach czasowych.
Rok 2019- aktualnie i rok 2006.

Ta historia to podróż po meandrach umysłu Piotrka dla którego życie w rodzinnym mieście jest najgorszą możliwą rzeczą. To tu poznał smak prawdziwej przyjaźni, nastoletniej miłości jak i krwi, lęku, strachu i śmierci.
Wydarzenia z lat '06 odcisnęły na nim wielkie piętno.
Stał się psychopatą, który dąży do swoich celów które są tylko dla niego przejrzyste i zrozumiałe.
Ale nie tylko on został przesiąknięty złem tego miejsca.
Znajomi. Rodzina. Społeczeństwo. Również.

Bardzo spodobał mi się styl autora, jest ciekawy, wciągający, dialogi nastolatków bardzo realne i takie po prostu swojskie.
Książka jest z gatunku weird fiction i grozy. Nie należy do łatwych ale jak najbardziej potrzebnych.
Czytając ją nie byłam świadoma jak bardzo źle się ona skończy.
Źle a może właśnie dobrze dla pewnych osób?

Przeznaczenie.
To właśnie było im wszystkim pisane.
Może jeszcze mrok i lęk.
Wszystko co złe?
Też.
Na pewno.

Bardzo polecam 🖤

'Co to w ogóle jest zło? Zło to odbicie w ostrzu noża wyciągniętego w twoim kierunku. Zło to zęby zaciśnięte na twoim karku.'

Piotrek wraca po 13 latach w rodzinne strony.
To tu miał grupę prawdziwych przyjaciół.
Nastię, Gładkiego, Petrola, Zwyrola i Michała per 'Gówno'.
To właśnie z nimi przeżywał najpiękniejsze chwile swojego życia i zdecydowanie te najgorsze....

Jaką mieliście miejscówkę jako dzieciaki?

Poznajemy Piotra i jego ekipę. Spędzają wspólnie czas na Stacji. Pewnego razu dochodzi do tragedii, jeden z nich umiera. Dzieje się poza tym wiele rzeczy, które kończą się kolejnymi tragediami...
Piotr wyjeżdża, chce się odciąć od tego miejsca, ale jest zmuszony po śmierci matki tam wrócić aby załatwić sprawę mieszkania.
Wie, że powrót do przeszłości będzie dla niego bardzo trudny... wraca do niego głos, ten głos który wcześniej doprowadził do...
A do czego doprowadzi tym razem?

#stacja to powrót do przeszłości dla osób które dorastały w tamtych czasach, w latach '90. Nie mieliśmy tylu możliwości co teraz, a naszym atutem była kreatywność. Komunikator Gadu-Gadu to było coś 😁
Historia Piotra jest przedstawiona w dwóch płaszczyznach czasowych. Poznajemy go i jego traumy oraz zło. Styl Autora bardzo mi się podoba, napisana jest w taki sposób, że się ją po prostu "połyka".
Jest to naprawdę kawał dobrej historii!
Jeśli lubicie książki z gatunku weird fiction i grozy to jest to coś dla Was 👍

Jaką mieliście miejscówkę jako dzieciaki?

Poznajemy Piotra i jego ekipę. Spędzają wspólnie czas na Stacji. Pewnego razu dochodzi do tragedii, jeden z nich umiera. Dzieje się poza tym wiele rzeczy, które kończą się kolejnymi tragediami...
Piotr wyjeżdża, chce się odciąć od tego miejsca, ale jest zmuszony po śmierci matki tam wrócić aby załatwić sprawę mieszkania.
Wie, że...

Dobra książka! Czyta się ją szybko i bardzo przyjemnie. Historia jest wciągająca i nieco smutna. Takie połączenie horroru (element opętania?) i obyczajówki/dramatu.

Dobra książka! Czyta się ją szybko i bardzo przyjemnie. Historia jest wciągająca i nieco smutna. Takie połączenie horroru (element opętania?) i obyczajówki/dramatu.

📖 Stacja
✒️ Marcin Majrzchrzak
🖤 Przeczytane dzięki BT u Ksiazkowe Poczynania

Kochani, ta książka pachnie śmiercią. Obślizgłą mazią beznadziejności bytu.... niezrozumieniem i szaleństwem. A ja takie właśnie kocham najmocniej, w takich się zatracam. Bowiem rozumiem je jak żadne inne. Zostają w głowie po wsze czasy.
🖤Nie wiem dlaczego ale, czułam tutaj troszkę klimatu z "To" Stephena Kinga, może dlatego, że jedną linią czasową jest rok 2006, nastolatkowie (16 lat) jako zgrana ekipa wkraczają w świat,.który...ocieka krwią, brudem i smrodem. Serię potwornych zdarzeń rozpoczyna śmierć jednego z nich, ksywka Gówno musi coś znaczyć....chłopak umiera przbity prętem, z jego brzucha wylewa się kał....mocne ? Wiem. Ale to właśnie dla mnie kwintesencja tej książki.
🖤 Drugą linią czasową jest rok 2019, gdy główny bohater Piotr wraca do rodzinnej miejscowości. Zmarła jego matka, ojciec na drugim końcu świata...i to właśnie Jemu przypada uporządkowanie spraw mieszkaniowych. Mężczyzna jest człowiekiem zamkniętym w sobie, nosi w sobie mrok, przerażający smutek, beznadzieję. Nie zaznał chyba w życiu niczego, co dobre. Relacje z rodzicami złe, relacje z dziewczynami hmm niby były, ale finalnie skończyły się źle....
🖤Przeszłość przeplata się z teraźniejszością ukazując jak rodzi się psychopata. A może to smutek i beznadzieja go zrodziły ? Alkohol, używki, których nie żałował i od których był uzależniony...one mówiły do niego głosem w chorej głowie. Zab*j.....te ponure ściany nie znające światła ? Samotność z dziurą zamiast serca utkała dramat istnienia.
📍 "Gdybym był kimś innym, może inaczej patrzałoby mi z oczu? Myślicie, że mor*dercom inaczej patrzy z oczu, że widać w źrenicach piętno mor*ercy?
📍 " Co to w ogóle jest zło? Zło to odbicie w ostrzu noża wyciągniętego w twoim kierunku. Zło to zęby zaciśnięte na twoim karku."
🖤Znajdziemy tu najbardziej mroczne, okropne, straszne i przerażające cechy jakie może mieć istota ludzka. Jednocześnie ociekają one tak ogromnym smutkiem, że nie czujemy do bohatera nienawiści....ani też sympatii. Tu nikogo nie da się lubić, ani niczego. Tytułowa Stacja, Chomiczówka jest jednym z takich miejsc, gdzie mieszka tylko zapomnienie...wstyd....
🖤Elementy ogromnego dramatu jestestwa przeplatają się z ukochanym przeze mnie weirdem, szczyptą grozy. Gęstość niczym smoła wlewa się nam do gardła, zachłyśnięcie powoduje nicość. Ta książka zryła mi głowę. Pozostawiła w tej smole na długie, długie godziny. Nikt nie podał ręki....
🖤Styl pisania autora dla mnie mistrzostwo. Cała książka jest po prostu genialna. I niezmiernie doceniam, że mogłam ją poznać.

📖 Stacja
✒️ Marcin Majrzchrzak
🖤 Przeczytane dzięki BT u Ksiazkowe Poczynania

Kochani, ta książka pachnie śmiercią. Obślizgłą mazią beznadziejności bytu.... niezrozumieniem i szaleństwem. A ja takie właśnie kocham najmocniej, w takich się zatracam. Bowiem rozumiem je jak żadne inne. Zostają w głowie po wsze czasy.
🖤Nie wiem dlaczego ale, czułam tutaj troszkę klimatu z...

Czytałem dwa razy. Dwa razy z takim samym zachwytem.

Czytałem dwa razy. Dwa razy z takim samym zachwytem.

Witajcie moi kochani

Czytacie książki z gatunku weird fiction?

Dziś chciałabym zaprezentować książkę, którą przeczytałam dzięki @ksiazkowe_poczynania
Dziękuje za polecenie historii.
#czytamymajchrzaka #akcjaczytelniczaumarty

Tytuł: Stacja
Autor: Marcin Majchrzak

Historia opowiada o Piotrku, który po wielu latach powraca do rodzinnego miasta. Niestety nie robi tego z własnej woli, a raczej z konieczności. Musi on bowiem zająć się mieszkaniem swojej niedawno zmarłej mamy. Tak więc po trzynastu latach nieobecności staje oko w oko ze swoimi demonami z przeszłości, które cierpliwie na niego czekały.

To była bardzo intrygująca lektura.
Fabuła była jednocześnie nieskomplikowana, ale bardzo złożona. Poznajemy w niej nie tylko głównego bohatera Piotrka, ale również i jego przyjaciół. Oni również musieli zmagać się z szarą rzeczywistością oraz swym przeznaczeniem. Każdy z nich był świadkiem dramatycznego zdarzenia, które odcisnęło swoje piętno na ich duszach. Od tego momentu ich życie diametralnie się zmieniło.

To pozornie zwykła historia o grupie przyjaciół, którzy wspólnie spędzali czas i dorastali. Jednak pod względem psychologicznym jest to historia o walce o lepsze jutro, o nietolerowaniu braku możliwości, o rozpaczy, żalu, o braku lepszych perspektyw życia, o zwykłej szarej rzeczywistości, z którą musieli się zmierzyć i z nią walczyć bądź zaakceptować.

Co jest zatem najbardziej przerażające w tej historii? Właśnie to, iż nie jest to tylko fikcja literacka. Taka była rzeczywistość dzieci urodzonych w latach dziewięćdziesiątych. I przeraża mnie fakt, iż sama mogę identyfikować się z takim dzieciństwem. Sama miałam grupę znajomych i miejsce, do którego chodziliśmy tylko my. I teoretycznie tylko my wiedzieliśmy co dzieje się w tym miejscu.

Reasumując „Stacja” to wyjątkowa oraz mroczna lektura. Oddająca obraz rzeczywistości lat dziewięćdziesiątych, jednocześnie ukazująca psychologiczne aspekty życia codziennego. Zdecydowanie skłaniająca do refleksji, ale i przypomnienia sobie swojego dzieciństwa.

Serdecznie polecam, strona.394

Witajcie moi kochani

Czytacie książki z gatunku weird fiction?

Dziś chciałabym zaprezentować książkę, którą przeczytałam dzięki @ksiazkowe_poczynania
Dziękuje za polecenie historii.
#czytamymajchrzaka #akcjaczytelniczaumarty

Tytuł: Stacja
Autor: Marcin Majchrzak

Historia opowiada o Piotrku, który po wielu latach powraca do rodzinnego miasta. Niestety nie robi tego z...